Recenzje

Sieci bezprzewodowe to temat ostatnio bardzo na czasie - zwłaszcza gdy mowa o nieskrępowanym dostępie do Internetu. Jednak w gąszczu często tajemniczych i obco brzmiących terminów jak 802.11b, WiMax i Bluetooth łatwo się pogubić. Dlatego warto mieć pod ręką wydane przez Helion kompendium wiedzy "Sieci bezprzewodowe. Praktyczny przewodnik", którego autorami są Adam Engst i Glenn Fleishman.
Tu możemy zapoznać się ze wszystkimi aspektami budowy oraz użytkowania sieci bezprzewodowych. Autorzy przybliżają idee ich działania, pomagają w doborze odpowiedniego sprzętu oraz jego konfiguracji i to nie tylko w systemach Windows. Nie zapomniano też o bardzo ważnym i często zaniedbywanym aspekcie, jakim jest bezpieczeństwo sieci bezprzewodowych.
Wszystko to zaprezentowano w bardzo jasny i przystępny sposób, na praktycznych przykładach. Można by powiedzieć - "bezprzewodowo"

"Gazety odbierają optymizm. Jak się je czyta, to po prostu ręce opadają. Ja nie mam energii na następny dzień, one nie mają w sobie niczego mobilizującego. Mnie najbardziej mobilizuje rubryka gospodarcza, bo tam zawsze nawet jak coś upadnie, to zawsze są też informacje, że jeżeli tu zainwestujemy, to będą zyski".

I kto to mówi, proszę Państwa? Wygląda na polityka jakiejś rządzącej partii. A to nie polityk. To reżyser Grzegorz Jarzyna, jeden z rozmówców Grzegorza Miecugowa z programu "Inny punkt widzenia" nadawanego w TVN 24. Miecugow rozmówców dobiera nie według zawodu, ekscentryczności, a nawet sławy. Wybiera ludzi, z którymi dobrze się gada, tzn. ludzi nie nastawionych tylko na promocję samych siebie. Ludzi, którzy lubią to, co robią. I nie są malkontentami.

W książce jest 20 takich rozmów. Z pisarzami (np. Lem, Stasiuk, Kapuściński, Pilch), aktorami (Dymna, Janda. Kondrat, Nowicki, Majchrzak), z ludźmi inaczej znanymi ze sceny (Bem, Mann, Materna, Bartosz Waglewski), z Władysławem Bartoszewskim, Jackiem Hołówką, Robertem Korzeniowskim, Aleksandrem Wolszczanem, Krzysztofem Pawłowskim, Zbigniewem Preisnerem.

Miecugow nie poluje na swoich rozmówców. To nie są rozmowy dziennikarza, który próbuje "wyhaczyć" newsa. Miecugow po prostu (choć to trudne) życzliwie podtrzymuje rozmowę. Lubi swoich rozmówców i jest ciekawy, co powiedzą. Rozmawia z nimi z taką samą uwagą jak z telewidzami, którzy po śmierci Jana Pawła II telefonowali do TVN 24.

To są rozmowy o sprawach, ale i o życiu, i o sercu w znaczeniu nie anatomicznym. "Serce ludzkie nie siwieje, proszę pana" - zapewnia Miecugowa prof. Ewa Łętowska.

To są rozmowy rozprasowujące duszę. I tak Władysław Bartoszewski mówi, że wrodzony optymizm pomagał mu w życiu. Powiada, że "optymiści i pesymiści żyją identycznie długo, tylko optymiści weselej". I że brak "pewnego minimalnego zasobu optymizmu demobilizuje". Nieopodal tych zdań znajduje się przypomnienie, że więzień Bartoszewski miał w Auschwitz numer 4427.

Wątek optymizmu, pogody ducha jest wspólny dla wielu rozmówców Miecugowa. Ewa Bem na przykład opowiada, jak ciężko żyło się w jej domu rodzinnym. "Mama musiała [więc] postawić na coś, co kosztowało niewiele albo nawet nic". Czym było to coś niedrogiego? "Wychowała nas w duchu artystycznym, pełnym swobody wypowiedzi, pełnym poczucia humoru".

Tak właśnie optymistyczni są rozmówcy Miecugowa.

Technologia kaskadowych arkuszy stylów CSS zyskuje coraz większą popularność. Autor, uznany specjalista w dziedzinie stosowania arkuszy CSS, wprowadza czytelnika w niuanse tej technologii, technologii ułatwiającej projektowanie wyrafinowanych stron WWW. Książka w spokojnym i przyjaznym tonie zachęca czytelnika do nauczenia się czegoś nowego lub poszerzenia swojej wiedzy. Czytelnik ma do wyboru dziesięć praktycznych projektów o stopniowo zwiększającej się skali trudności. Każdy z nich ilustruje wybrane zagadnienie, wśród nich przekształcanie istniejących stron, stylizowanie galerii obrazków, tworzenie różnego rodzaju menu i zakładek, stylizowanie bloga. Całość zamyka projekt kompletnej witryny WWW.

Język Java jest najpopularniejszym językiem programowania ery Internetu. Przemawia za nim uniwersalność, czytelna składnia i darmowa dostępność. Książka w sposób niekonwencjonalny, ale bardzo przyjazny dla czytelnika, uczy programowania w tym języku, począwszy od zagadnień podstawowych, obejmujących specyfikę programowania obiektowego, kończąc zaś na bardzo zaawansowanych, takich jak obsługa wyjątków, graficzny interfejs użytkownika, operacje we/wy, nawiązywanie połączeń sieciowych, wdrażanie i rozpowszechnianie aplikacji oraz przetwarzanie rozproszone. Książka przeznaczona jest dla osób mających doświadczenie w programowaniu, chcących nauczyć się programowania w języku Java.

Każdy tkwiący w zagadnieniach informatyki wie dobrze, że piętą achillesową jej rozwoju są problemy oprogramowania. O rozwoju hardware′u dowiadujemy się dość często z pierwszych stron specjalistycznych czasopism, np. o kolejnym typie procesora gigahercowym zegarem. Natomiast software′owy temat oprogramowania komputerów przejawia się najczęściej w formie ogłoszeń: "Zatrudnię programistę -- wymagana znajomość języka C++ i Java.

Nic dziwnego, że eksponowane są różne metody inżynierii oprogramowania. Do tego właśnie kręgu należy zaliczyć recenzowaną książkę. Zarówno programowanie obiektowe, jak i wzorce projektowe tworzą metodologię ułatwiającą pracę programistom, poprawiają jakość oprogramowania i skracającą liczbę mitycznych osobodni wymaganych do jego wyprodukowania. Książka jest napisana w sposób przestępny -- dla osób pragnących poznać dopiero tematykę, ale i konkretny, z licznymi przykładami (Java, diagramy UML) -- dla pragnących rozszerzyć posiadaną już wiedzę. Przy okazji wyjaśniam: to jest drugie wydanie, lecz różniące się znacznie od pierwszego. W książce znajdziemy:

• zasady i modelowanie obiektowe w języku UML wraz ze standardowymi rozwiązaniami obiektowymi;
• zasady stosowania wzorców projektowych i ich katalogi oraz elementy programowania z zastosowaniem wzorców projektowych.

Wszystko razem uzasadnia sensowność sloganu na okładce: "Zmień podejście do programowania - zastosuj wzorce projektowe".