Recenzje

To, co odróżnia ludzi rzeczywiście osiągających swoje cele od reszty, rzadko sprowadza się do samego talentu czy sprzyjających okoliczności. Różnica leży w zdolności do wytrwałego działania mimo oporu rzeczywistości oraz w umiejętności rozumienia siebie i innych. Innymi słowy: determinacja nadaje kierunek i siłę, a inteligencja emocjonalna pozwala tę siłę właściwie ukierunkować. Bez jednego drugie determinacja może prowadzić do ślepego uporu, a sama wrażliwość emocjonalna bez konsekwencji działania kończy się biernością. Zbiór tekstów zebranych w książce „Determinacja. Inteligencja emocjonalna”, opracowany na podstawie artykułów opublikowanych w prestiżowym miesięczniku Harvard Business Review, jest próbą uchwycenia tej właśnie równowagi. Mimo niewielkiej objętości, nie jest to książka do szybkiej lektury ani poradnik pełen uproszczonych recept. Raczej przypomina dobrze skomponowany zestaw studiów przypadków i refleksji, które pokazują, jak w praktyce wygląda połączenie twardości charakteru z dojrzałością emocjonalną. Największą wartością tej publikacji jest jej zakorzenienie w rzeczywistości organizacyjnej. Autorzy nie operują abstrakcyjnymi hasłami, lecz pokazują konkretne sytuacje: konflikty w zespołach, decyzje podejmowane pod presją, długotrwałe projekty wymagające odporności psychicznej. W książce znajdziemy m.in. wywiad z Shannon Huffman Polson, jedną z pierwszych kobiet-pilotów śmigłowców Apache w amerykańskiej armii, test pozwalający ocenić poziom naszej determinacji czy artykuł na temat przekonania siebie do realizowania trudnych zadań. Z tych wszystkich tekstów wyłania się determinacja rozumiana nie jako heroiczny zryw, lecz jako zdolność do codziennego podejmowania pracy, nawet gdy postęp jest niewidoczny. To podejście bliskie dawnemu rozumieniu pracy — jako rzemiosła wymagającego cierpliwości i powtarzalności, a nie nieustannej ekscytacji. Równocześnie książka konsekwentnie podkreśla, że sama siła woli nie wystarcza. W wielu przytoczonych artykułach widać wyraźnie, jak brak inteligencji emocjonalnej prowadzi do wypalenia, konfliktów i błędnych decyzji. Umiejętność rozpoznawania własnych emocji, kontrolowania impulsów oraz empatycznego rozumienia innych nie jest tu dodatkiem, lecz warunkiem skutecznego działania. Co istotne, autorzy unikają sentymentalizmu — inteligencja emocjonalna nie jest przedstawiana jako „bycie miłym”, lecz jako narzędzie zarządzania sobą i relacjami. Styl publikacji pozostaje wierny tradycji Harvard Business Review: rzeczowy, oparty na badaniach i doświadczeniu praktyków, pozbawiony zbędnych ozdobników. Dla czytelnika oznacza to konieczność skupienia, ale też gwarancję, że treść nie jest powierzchowna. Nie znajdziemy tu modnych sloganów ani łatwych obietnic sukcesu. Zamiast tego otrzymujemy materiał, który wymaga refleksji i — co ważniejsze — zastosowania w praktyce. Szczególnie cenne jest ukazanie napięcia między konsekwencją a elastycznością. Książka pokazuje, że prawdziwa determinacja polega na trzymaniu się celu, ale niekoniecznie jednej drogi. To rozróżnienie, choć pozornie oczywiste, w rzeczywistości bywa zaniedbywane — i często decyduje o tym, czy wysiłek przynosi efekty. Co prawda zbiorowy charakter publikacji sprawia, że niektóre wątki się powtarzają, a całość nie ma jednej, spójnej narracji. To jednak taka forma oddaje różnorodność perspektyw i pozwala spojrzeć na problem z wielu stron. W rezultacie pozycja „Determinacja. Inteligencja emocjonalna” to książka, która przypomina o rzeczach podstawowych, lecz często lekceważonych. Sukces nie wynika z jednorazowego impulsu ani z samej wiedzy, lecz z połączenia wytrwałości i samokontroli. To podejście może wydawać się mało spektakularne, szczególnie w obecnych czasach, ale właśnie ono — jak pokazują przytoczone analizy — przynosi trwałe rezultaty.

🍃 "Światłożercy. Jak tajemnicza inteligencja roślin zmienia nasze rozumienie życia na Ziemi" autorstwa Zoe Schlanger to fascynująca książka popularnonaukowa, która w prosty i wciągający sposób opowiada o najnowszych badaniach nad tym, jak bardzo złożone i aktywne są rośliny. 🍃Zoë Schlanger, doświadczona dziennikarka naukowa w swojej debiutanckiej książce zabiera nas w reporterską podróż po granicach współczesnej botaniki. Tytuł „Światłożercy” idealnie oddaje istotę książki gdyż rośliny to jedyne organizmy na Ziemi, które potrafią bezpośrednio „pożerać” światło słoneczne i przekształcać je w życie. Schlanger pokazuje jednak coś znacznie głębszego a mianowicie, że te zakorzenione w ziemi istoty są o wiele bardziej aktywne, reagujące i złożone, niż przez dekady uważała nauka. W książce opisuje między innymi jak rośliny: ostrzegają się nawzajem przed szkodnikami, rozpoznają własne „dzieci” (sadzonki), reagują na dotyk i dźwięki, „pamiętają” co im się przytrafiło, podejmują decyzje, gdzie rosnąć i jak dzielić wodę czy składniki odżywcze. Największa siła książki to jej prosty, reporterski styl. Schlanger jeździ po świecie, odwiedza laboratoria, rozmawia z naukowcami i opowiada o tym jak dobry dziennikarz. „Światłożercy” to bardzo przyjemna, ciekawa książka, która sprawia, że po przeczytaniu patrzysz na trawę, drzewa i kwiaty na parapecie zupełnie inaczej. Nie jest to rewolucja naukowa, ale bardzo dobrze napisany reportaż, który otwiera oczy.

Tematyka książki Donalda A. Tevaulta „Linux. Zostań mistrzem skryptów powłoki” jest, mówiąc potocznie, „oklepana”. Jest także bardzo obszerna, dlatego większość autorów wpada w jedną z dwóch pułapek: pułapkę „wszystko, ale po łebkach” albo „kilka zagadnień, ale objaśniamy je do nadrobniejszego szczegółu”. Nie jest tragedią żadne z tych rozwiązań, znajdą się amatorzy jednego i drugiego podejścia. Jednak sztuką jest dokonać takiego wyboru prezentowanych zagadnień, żeby spodobać się zarówno początkującym linuksiarzom jak i starym wyjadaczom. Mam wrażenie, że Donaldowi sztuka ta się udała. Zakres omawianego materiału Publikacja zaczyna od podstaw obsługi powłoki: wyszukiwania pomocy, opcji poleceń, historii i zmiennych środowiskowych. Przechodzi do zaawansowanych tematów, takich jak potoki, przekierowania, filtry tekstowe (cat, cut, sort, uniq, tr, xargs), wyrażenia regularne grep i sed. Omawia struktury skryptów: warunki, pętle, funkcje, getopts do opcji, debugowanie skryptów oraz pisanie przenośnego i bezpiecznego kodu. Autor omawia tematy ze znajomością metodologii nauczania, progresywnie, od podstaw po zaawansowane techniki, z naciskiem na praktyczne przykłady i automatyzację w środowisku Linux. Struktura książki jest logiczna, budując umiejętności krok po kroku. Każdy rozdział kończy się ćwiczeniami, gotowymi skryptami i wskazówkami dla osób przygotowujących się do certyfikatów linuksowych. Omówiono też alternatywy dla bash’a jak zsh i PowerShell. Poszczególne rozdziały książki zawierają umiejętnie dobrane tematy, prezentowane w nieprzypadkowej kolejności: Podstawy powłoki: Wstęp do linii poleceń, wyszukiwanie pomocy (man, info), historia poleceń, aliasy, zmienne środowiskowe i personalizacja terminala. Podstawowe operacje: Przeglądanie plików (ls, cd), zarządzanie procesami (ps, top), podstawowe polecenia tekstowe (cat, echo). Przekierowania i potoki: Standardowe wejście/wyjście (stdin, stdout, stderr), pipe (|), tee, zaawansowane przekierowania. Filtry tekstowe: Narzędzia jak cut, sort, uniq, tr, wc, head, tail, xargs - przetwarzanie i formatowanie danych. Wyrażenia regularne i grep: Podstawy wyrażeń regularnych, grep z opcjami, egrep, fgrep, praktyczne wyszukiwanie wzorców. Sed i awk: Edycja strumieniowa (sed: substitute, delete, insert), podstawy awk przydatne do tworzenia raportów i przetwarzania kolumn danych. Struktury sterujące: Warunki (if, test, [[ ]]), case, pętle (for, while, until), funkcje i zmienne specjalne. Opcje i parametry: getopts do parsowania argumentów, obsługa opcji skryptów. Debugowanie i optymalizacja: Śledzenie skryptów, błędy, pułapki, profilowanie skryptów. Zaawansowane skrypty: Przenośność między powłokami (bash, zsh), bezpieczeństwo (ograniczenia, chmod), przykłady automatyzacji zadań administracyjnych. Dla kogo jest ta książka? Idealna dla początkujących i średniozaawansowanych administratorów Linuksa - pomaga w automatyzacji, konfiguracji i zarządzaniu bezpieczeństwem systemu. Książka „Linux. Zostań mistrzem skryptów powłoki” jest przyjazna dla początkujących administratorów Linuksa. Wejściowy poziom trudności jest dość niski (na początku), z czasem rosnąc do średniozaawansowanego. Książka wymaga minimalnego przygotowania - jest zaprojektowana dla początkujących sysadminów i przeciętnych użytkowników Linuksa. Nie zakłada też zaawansowanej wiedzy czytelnika o powłoce bash. Dla kogo ta książka NIE JEST? Jeśli nigdy nie otwierałeś terminala linuksowego - nie skorzystasz. Lepiej zacznij od jakiego darmowego kursu. Donald A. Tevault „Linux. Zostań mistrzem skryptów powłoki. Najlepszy przewodnik, z którym zoptymalizujesz, zautomatyzujesz i usprawnisz każde zadanie” Wydawnictwo Helion 2026 Notka o autorze: Donald A. Tevault z systemami Linux pracuje od 2006 roku. Zajmuje się bezpieczeństwem Linuksa w kontekście internetu rzeczy (IoT). Jest też profesjonalnym wykładowcą wiedzy o Linuksie.

Od lat powtarza się, że prawdziwą władzę dają informacje. Jednak z roku na rok zalewa nas coraz większa ich ilość, a my przestajemy sobie z nią radzić. Coraz trudniej nam oddzielić istotne informacje od tych zupełnie zbędnych. Dzięki gałęzi jaką jest analiza danych mamy możliwość wybrać tylko te informacje, które są dla nas wartościowe. Rozwój wielu branż czy poszczególnych firm zależy od odpowiednio dobranych narzędzi do ich zbierania i analizy danych oraz tych dających możliwość wizualizacji danych. Jednym z takich narzędzi jest Power BI, które błyskawicznie analizuje dane. Z pomocą tej książki poznajemy jego możliwości, które ułatwią pracę z danymi. Jest to bardzo kompleksowy poradnik, który prowadzi nas od pierwszych kroków w programie, ale po stworzenie gotowego raportu w wynikami. Dowiemy się też między innymi jak sworzyć model danych, który po otrzymaniu nowych informacji nadal będzie funkcjonalny. Jest to ciekawa pozycja dla osób, które są zainteresowe rozwojem swoich kompetencji w tym temacie.

Jak często czytacie książki popularnonaukowe? Macie jakieś ulubione tytuły? U mnie zdecydowanie królują książki związane z chemią i dzisiejszy tytuł nie stanowi tu wyjątku. "Szósty pierwiastek. Podróż przez Wszechświat śladem atomu, z którego powstaliśmy" - Theodore P. Snow, Don Brownlee Szóstym pierwiastkiem w układzie okresowym jest węgiel i to właśnie o nim jest ta książka. Autorzy opisują jego wpływ na wszechświat - od budowy gwiazd i planet, przez DNA, aż po tworzywa sztuczne. W skrócie: to historia o tym, z czego wszyscy jesteśmy ulepieni. Jako osoba, która z chemią i naukami ścisłymi żyje za pan brat, muszę przyznać, że ta pozycja to kawał rzetelnej roboty. Podoba mi się struktura opowieści, którą snują autorzy - zaczynamy od elementarnych zjawisk fizykochemicznych i wprowadzenia w trudną nomenklaturę, aby skończyć na tematach nam najbliższych, bo nas otaczających. Pod kątem naukowym - książka ładnie wyjaśnia zjawiska czy chemię kwantową. Przykładowo analogie związane z atomem w stanie wzbudzenia i jak do tego doprowadzić są wyjaśnione prosto, ale bez błędnych uproszczeń. A jak wiecie, błędne uproszczenia to zmora popularyzacji nauki, na którą mam lekkie uczulenie. Tutaj tego nie znajdziecie. Mamy więc tytuł, który jest zwrócony do czytelnika laika, ale i specjalista nie będzie się nudził. Co więcej, zawsze szukam w książkach tego specyficznego rytmu i tutaj on jest - autorzy prowadzą nas przez miliardy lat ewolucji węgla tak płynnie, jakbyśmy robili kolejne nawroty na basenie. W środku znajdziecie sporo wykresów i grafik, które pomagają ogarnąć m.in. cykl węglowo-krzemowy (taki ziemski termostat) czy kwestie węgla radioaktywnego (który wykorzystujemy w datowaniu różnych artefaktów). Przypisy są konkretne: wyjaśniają tyle, ile musisz wiedzieć, a resztę doczytasz, jeśli poczujesz naukowy głód. Generalnie jest bardzo dobra pozycja, która pokazuje, że węgiel to nie tylko diamenty czy grafit w ołówku, ale fundament naszej cywilizacji i ewolucji. Jeśli chcecie wiedzieć, dlaczego właściwie istniejemy i jak to się stało, że gwiazdy wyprodukowały budulec dla Waszego DNA - koniecznie po nią sięgnijcie. A Wy? Boicie się chemii w wydaniu popularnonaukowym, czy wręcz przeciwnie - szukacie takich "atomowych" opowieści?