Recenzje

Head First C# to świetna propozycja dla osób, które chcą nauczyć się C# w praktyce, a nie tylko przyswoić definicje. Autorzy łączą humor, ćwiczenia i praktyczne projekty, a dzięki temu książka wciąga tak, że trudno ją odłożyć. Jeśli dopiero zaczynasz i chcesz zobaczyć, co naprawdę da się zrobić w C# - od prostych aplikacji konsolowych, przez mobilne, aż po Unity - to jest tytuł dla Ciebie.

Złośliwe oprogramowanie to ciemna strona komputerowej mocy. Pierwszy wirus komputerowy powstał w 1971 roku i nazywał się Creeper. Jego „złośliwość” polegała na wyświetlaniu komunikatu „I’m the Creeper, catch me if you can!”. Niedługo po premierze Creepera powstał Reaper, program antywirusowy mający go zwalczać. Początki wirusów komputerowych tak naprawdę były niewinnymi eksperymentami zapaleńców. I tak było aż do lat ’90. Wtedy nastąpiła erupcja pomysłów i stopniowy wzrost szkodliwości tego typu oprogramowania. Od roku 2000 można już zacząć mówić o cyberprzestępczości, a narzędzia informatyczne służące do tworzenia złośliwego oprogramowania przestały już być domeną geniuszy komputerowych. Malware stało się normalnym narzędziem do uprawiania przestępczości. I tak się dzieje do dziś. Zainteresowanie czynieniem zła za pomocą programów komputerowych zawędrowało i pod strzechy, i do armii jako pełnowartościowy sposób prowadzenia wojny. Każda „szanująca się” armia ma w swoim składzie wojska cybernetyczne, zarówno ofensywne jak i defensywne. Cybersecurity jest ważnym kierunkiem na studiach informatycznych i równie ważnym działem bezpieczeństwa w każdej korporacji. Specjaliści z tej branży są wprost rozchwytywani. Nie jest to dziwne w sytuacji niestabilności politycznej i innych zagrożeń. Jeśli dodać do tego wykładniczy rozwój sztucznej inteligencji to można z dużą dozą pewności stwierdzić, że bezpieczeństwo informacyjne będzie tylko zyskiwać na znaczeniu. Autor omawianej książki Zhassulan Zhussupov pochodzi z Kazachstanu, jest matematykiem i programistą i założę się, że w młodości bawił się pisaniem wirusów. I tak mu zostało tyle, że zmienił front. Na książkę można patrzeć dwojako: prawomyślnie i nieprawomyślnie. Dla tych drugich jest to dobry podręcznik jak tworzyć złośliwe oprogramowanie, jak unikać wykrycia i wyrządzić jak największe szkody. Dla prawomyślnych wprost przeciwnie. Kto więc ma rację? Do kogo jest adresowana ta książka? Najlepszymi inżynierami cybersecurity często są byli hakerzy. Po pierwsze dobrze znają techniki hakerskie. Rozumieją, jak działają ataki, ponieważ sami je przeprowadzali. Znają luki w systemach, metody socjotechniczne i psychologiczne oraz sposoby obchodzenia zabezpieczeń, co pozwala im projektować skuteczniejsze mechanizmy obronne. Po drugie ich doświadczenie pozwala identyfikować słabe punkty w systemach, zanim zostaną one wykorzystane i narobią szkody. To tzw. „hacker mindset” - umiejętność myślenia nieszablonowego i kreatywnego. Po trzecie byli hakerzy mają doświadczenie praktyczne i wiedzę o exploitach, narzędziach i realnych scenariuszach ataków. Po czwarte to pasjonaci, ludzie ciekawi świata i przepełnieni pasją, dla których rozwijanie i doskonalenie systemów zabezpieczeń daje nie mniejszą satysfakcję niż tworzenie złośliwego oprogramowania. Dlatego dobra książka o pisaniu zlośliwego oprogramowania nie powinna ukrywać wiedzy mogącej być wykorzystaną w sposób niezgodny z intencjami autora. Potencjalnego przestępcy komputerowego nic nie powstrzyma przez znalezieniem odpowiednich źródeł. Nawet słowo „etyczny” w tytule książki jest tylko listkiem figowym mającym zasłonić praktyczną wiedzę, którą książka zawiera. To, co podoba mi się w tej książce najbardziej to jej uniwersalność. Można ją po prostu czytać tak zwanym ciurkiem, można też traktować jako źródło referencyjne i podręcznik. Autor nie stroni od praktycznych przykładów, screenów i listingów przykładowych programów. I dobrze, język wroga trzeba znać. Książka składa się z czterech części: Działanie złośliwego oprogramowania - wstrzykiwanie, persystencja i techniki eskalacji przywilejów. Techniki unikania wykrycia. Matematyka i kryptografia w złośliwym oprogramowaniu. Przykłady rzeczywistego złośliwego oprogramowania. Każda z tych części mogłaby być osobną pozycją książkową. System Windows, najbardziej powszechny i najczęściej (i najskuteczniej) atakowany system operacyjny posiada wiele słabych punktów, z których namiętnie korzystają hakerzy, nota bene ludzie o nieprzeciętnej wyobraźnią i pomysłowości. Dlatego przykłady dotyczą Windowsów, a Linux pełni rolę bezpiecznego portu, w którym są testowane najnowsze pomysły hakerów i anty-hakerów, zanim zostaną zwodowane. 

Czy uważacie, że w świecie opanowanym przez sztuczną inteligencję praca copywritera nadal ma sens? Z tym pytaniem mierzy się Dorota Bajczyk, doświadczona copywriterka. Uspokaja wszystkie osoby z branży i te, które są zainteresowane zawodem polegającym na tworzeniu tekstów reklamowych i marketingowych. Przyznam, że zainteresowałam się tym tytułem właśnie dlatego, że sama kiedyś rozważałam tą ścieżkę kariery. Okazuje się, że rozwój sztucznej inteligencji faktycznie rzuca duże wyzwanie copywriterom, ale dzięki poradnikowi dowiecie się, jakie kluczowe umiejętności sprawią, że poradzicie sobie na tym dynamicznym rynku. ,,To, że ludzie mniej czytają- to jest fakt. Natomiast to wcale nie oznacza, że słowa straciły swoją moc i użytkownicy Internetu tych słów nie odbierają. Odbierają, tylko nieco w innej formie.” Wszyscy twórcy w mediach doskonale wiedzą, że aby dbać o zasięgi, trzeba adaptować się do nowych trendów. Co będzie ,,modne” tym razem? Jaka forma treści zdobywa coraz większą popularność: reelsy, dłuższe formy pisane, a może podcasty? A co z przygotowywaniem scenariuszy lub opisów postów przez AI? Autorka porównuje to, co stworzyła sztuczna inteligencja z treścią stworzoną przez człowieka i uczy, jak w mądry sposób ułatwiać sobie życie dzięki AI, wcale nie odtwórczo. ,,Czat GPT to tylko narzędzie. Popełnia błędy, które człowiek musi znaleźć i poprawić. “ Jeśli zajmujesz się prowadzeniem Instagrama, dzieleniem się treści to na pewno spodoba ci się rozdział, w którym znajdziesz przykłady skutecznych technik perswazyjnych, kreatywne pomysły, jak zaprosić kogoś do polubienia Twojego filmu lub przekazania go znajomym. Ta książka pokazała mi, jak wiele różnych ścieżek można wybrać w karierze copywritera. Wcześniej wydawało mi się, że to taki człowiek ,,od wszystkiego” i tworzy różnorodne reklamy, dopasowane pod każdy produkt na rynku. Dziś wiem, że nawet w tym zawodzie można, a nawet trzeba znaleźć swoją niszę i może to być np. tworzenie scenariuszy do rolek, przygotowywanie newsletterów lub maili. Dorota Bajczyk przekonała mnie również do tego, jak ważne jest korzystanie z więcej niż jednej platformy umożliwiającej treści. Ja skupiam się tylko na Instagramie, bo wydaje mi się, że tylko na to pozostaje mi czas. Ale czy wiecie, że TikTok ma ponad miliard aktywnych użytkowników miesięcznie na całym świecie? W powyższej książce znajdziecie więcej takich szokujących statystyk. Odbiorców macie wszędzie, wystarczy zaufać sobie, wyjść ze strefy komfortu i tworzyć wymarzone treści. Do dzieła!

„Ekopsychiatria” autorstwa Sławomira Murawca to pozycja, która łączy w sobie aspekty psychologii, psychiatrii oraz ekologii, proponując nowatorskie podejście do zrozumienia ludzkiej psychiki w kontekście środowiska naturalnego. Książka została opublikowana w 2023 roku i jest pierwszym tak szczegółowym badaniem, które próbuje połączyć te dwie dziedziny w sposób systematyczny. W „Ekopsychiatrii” Murawiec bada, jak zmiany w środowisku naturalnym wpływają na zdrowie psychiczne i emocjonalne człowieka. Autor prezentuje argumenty, które wskazują na bezpośredni związek między degradacją środowiska a wzrostem liczby zaburzeń psychicznych. Książka jest podzielona na kilka głównych rozdziałów, które obejmują różne aspekty wpływu środowiska na psychikę, od zanieczyszczenia powietrza po zmiany klimatyczne. Murawiec posługuje się jasnym i przystępnym językiem, który pozwala na zrozumienie skomplikowanych zagadnień nawet osobom bez specjalistycznej wiedzy w dziedzinie psychiatrii czy ekologii. Struktura książki jest dobrze przemyślana - autor zaczyna od wprowadzenia teoretycznego, a następnie przechodzi do konkretnych przypadków i badań. Dzięki temu czytelnik ma możliwość śledzenia rozwoju argumentów i wniosków w sposób logiczny i zrozumiały. Głównym tematem książki jest wpływ zmian środowiskowych na zdrowie psychiczne ludzi. Murawiec podkreśla, że degradacja środowiska nie tylko wpływa na nasze fizyczne zdrowie, ale ma również poważne konsekwencje dla naszej psychiki. Książka zwraca uwagę na potrzebę integracji działań ekologicznych i psychiatrycznych, aby lepiej zrozumieć i leczyć zaburzenia psychiczne. „Ekopsychiatria” to książka, która otwiera nowe perspektywy na zrozumienie relacji między środowiskiem a zdrowiem psychicznym. Osobiście uważam, że Murawiec skutecznie łączy różne dziedziny wiedzy, oferując czytelnikowi kompleksowe spojrzenie na ten ważny problem. Wartością dodaną jest liczba odniesień do aktualnych badań i przykładów z życia codziennego, które ułatwiają zrozumienie prezentowanych tez. „Ekopsychiatria” to ważna książka dla wszystkich zainteresowanych zarówno psychologią, jak i ekologią. Dzięki innowacyjnemu podejściu Murawiec dostarcza cennych informacji na temat wpływu środowiska na zdrowie psychiczne i zachęca do refleksji nad tym, jak nasze działania wpływają na nas samych. Polecam ją każdemu, kto chce poszerzyć swoją wiedzę na temat współczesnych wyzwań zdrowotnych i ekologicznych. Ocena: 8/10

Często wrzucamy jakieś fotki czy filmy do internetu, czasem nie zdając sobie sprawy, że możemy złamać prawo. Ale też zdarza się, że znajdziemy swoje zdjęcia i nie wiemy co robić - ta książka jest po to, by już nie było wątpliwości. ✨ Dużo się mówi o wizerunku, ale mało kto wie, co to dokładnie jest. Autorki wyjaśniają to już na samym wstępie. Często przytaczają wyroki sądów w Polsce, podkreślając, że wizerunek chroniony jest nie tylko przez prawo polskie, ale też międzynarodowe. 🖊️ Ważny temat to wizerunek w prawie autorskim - dostajemy także informacje prawne z kodeksu cywilnego. 📌 Kolejne istotne zagadnienia: • wizerunek a dane osobowe, • naruszenie wizerunku i jego konsekwencje, • zezwolenie na rozpowszechnianie wizerunku (cały rozdział!), • wizerunek osoby niepełnoletniej - coś, o czym wielu rodziców/opiekunów nie myśli, • wizerunek osoby publicznej, karanej, • wizerunek jako szczegół całości (np. w tłumie ludzi). 👩‍⚖️ Jeśli nasz wizerunek został bezprawnie rozpowszechniony, książka podpowiada, co możemy zrobić i jak wygląda proces karny czy egzekucja wyroku. Na końcu znajdziemy też bibliografię, jeśli chcemy poszerzyć wiedzę. Dla mnie na chwilę obecną informacje z książki w pełni wystarczają, ale wiem, że w przyszłości może przyjść moment na aktualizację - bo prawo się zmienia, a razem z nim media społecznościowe. To właśnie tam najczęściej pojawia się problem z ochroną naszego wizerunku. 👉 Jeśli publikujesz treści w internecie - to lektura obowiązkowa!