Recenzje

Czasem lubię się przenieść w czasy studenckie, kiedy poznawałam między innymi historię komputerów i programowania. Dlatego z przyjemnością sięgnęłam po tę pozycję. Już na początku książki rzuciło mi się w oczy (po wstępie i przedmowie) - linia czasu, a właściwie wykres, który pokazuje wielkich ludzi z dziejów kodowania na przestrzeni lat, zaznaczając takie wydarzenia jak wojny czy rozwój IBM, Sputnika czy języków programowania (mój ukochany C++ też tam jest). 📖 Sama książka jest podzielona na części: 🔹 Pierwsza część - wyjaśnienie, kim są i dlaczego tacy właśnie są programiści. Warto przybliżyć sobie, jaką pracę wykonują ci z reguły niewidzialni, a jakże ważni ludzie. 🔹 Druga część - przedstawia wielkich ludzi z dziedziny programowania. Bez nich cała technologia nie wyglądałaby tak jak obecnie. Babbage, Ada Lovelace, Hilbert, Turing, Von Neumann, Grace Hopper (pierwsza inżynierka oprogramowania!), John Backus, a także Edsger Dijkstra, Kristen Nygaard, Ole-Jahan Dahl, John Kemeny, Judith Allen, Ken Thompson, Dennis Ritchie, Brian Kernighan... Poznajemy proces zmian w językach programowania - od matematycznego, przez obiektowy, po moje ukochane C (choć bliższy mi jest jednak C++). 🔹 Trzecia część - skupia się na określonych latach, gdzie już sam autor książki działał i mógł rzetelnie opisać, co przyniosły nowe czasy. 🔹 Czwarta część - przyszłość. Tu już pojawia się gdybanie: programowanie, sieci neuronowe i modne dziś AI. Jak będzie wyglądała przyszłość? Jak wpłynie na nią sztuczna inteligencja? Na końcu mamy glosariusz - warto do niego zajrzeć, zadumać się nad tym, co było i wyciągnąć wnioski. Podsumowując: 📚 Książka świetnie uporządkowała i rozszerzyła moją wiedzę z dziedziny programowania. Jeśli ktoś jest ciekawy, jak to wszystko się zaczęło - bardzo polecam!

Czy rak to wyrok? Wielu z nas zastanawiało się  co w momencie kiedy zachorujemy na raka albo osoba nam bliska? Ile czasu nam zostanie?  Wielkie przerażenie i niepewność. Do tej współpracy recenzenckiej skłoniły mnie moje własne problemy ze zdrowiem. Strach jaki towarzyszył mi podczas diagnozowania jest nie do opisania. Pomimo, że finalnie nie wykryto u mnie zmian nowotworowych temat mnie zaciekawił.  Tak oto w moim rękach znalazła się tą książka. Lektura ta na pewno rozjaśniła mi wiele rzeczy dotyczących tej choroby. Pozwoliła zrozumieć mechanizm jej powstawania i rozwiała wiele wątpliwości. Książka pisana jest we względnie  prosty sposób, chociaż dla osoby, która nie ma z tym styczności wciąż może być  to zbyt ,,naukowy" tekst. Autorzy niejednokrotnie podeszli do tematu z humorem i zaznaczyli, że jest on bardzo ważny w walce z nierównym przeciwnikiem. Fakty przedstawione w książce są uspokajające, sam fakt rozwoju medycyny. Nowotwory, które jeszcze kilkanaście lat temu były wyrokiem, obecnie da się leczyć. Książka pokazuje także, że bardziej stresujący jest czas oczekiwania na diagnozę i panująca niewiedza niż sama diagnoza. Dawka wiedzy, którą warto przyswoić.

Książka „Dlaczego pamiętamy? Odkrywanie sekretów pamięci, aby zachować to, co ważne” autorstwa Charana Ranganatha to popularnonaukowa opowieść o tym, jak działa nasza pamięć i dlaczego jedne wspomnienia zostają z nami na zawsze, a inne znikają. Autor - profesor psychologii i neuronauki - pokazuje, że pamięć nie jest magazynem danych, lecz żywym systemem kształtowanym przez emocje, znaczenie i doświadczenia. W lekkim, przystępnym stylu, pełnym anegdot i przykładów z życia codziennego, wyjaśnia mechanizmy zapamiętywania, rolę uwagi i intencji oraz to, jak wspomnienia wpływają na naszą tożsamość i decyzje. Książka zawiera historie osób z niezwykłą lub zaburzoną pamięcią, a także praktyczne wskazówki, jak świadomie kształtować swoje wspomnienia i lepiej je utrwalać. To lektura zarówno dla pasjonatów psychologii i neuronauki, jak i dla każdego, kto chce lepiej zrozumieć samego siebie. Inspirująca, wciągająca i skłaniająca do refleksji.

Moim zdaniem, to książka, która jest takim trochę przewodnikiem po naszej pamięci. Autor pokazuje, jak działa pamięć, dlaczego czasem coś zapominamy, a czasem pamiętamy rzeczy, które wcale nie są najważniejsze, omawia ważne mechanizmy, wyjaśniając, że pamięć jest procesem, który aktywnie kieruje naszym życiem. Najciekawsze były dla mnie przykłady ludzi z nietypową pamięcią - jedni pamiętają dosłownie wszystko, inni nie potrafią zapamiętać niczego nowego, a jeszcze inni zmagają się z traumą. Ogromną zaletą wg.mnie jest fakt, że książka nie tylko tłumaczy teorię, ale też pokazuje, co możemy zrobić na co dzień - żeby lepiej zapamiętywać i lepiej rozumieć siebie. Obawiałam się, że książkę tego typu będę czytała jak podręcznik, ale również tutaj jestem miło zaskoczona. Wciąga, czyta się ją lekko i szybko. Zdecydowanie polecam wszystkim - po to, by poznać ciekawostki o mózgu albo by prostu zrozumieć, dlaczego pamięć czasem płata figle.

Wiecie, że matma może być ulubionym przedmiotem😯? U nas była tylko "koniecznym złem", ale to się skończyło, gdy trafiłam na tę książkę. Zero nudy, zero gotowych wzorów, za to mnóstwo praktycznych zadań, które angażują. W tej książce nie ma pośpiechu. Możemy poświęcić na jedną lekcję tyle czasu, ile potrzeba. Możemy wrócić do ułamków, jeśli zapomnieliśmy, jak się je mnoży i dzieli, albo poćwiczyć procenty na przykładach z zakupów. To, co jest w niej najlepsze, to podejście autorki do rozwiązywania zadań tekstowych. Zamiast sztywnych regułek, uczy, jak myśleć, jak układać w głowie strategię. Jeśli szukacie książki, która odczaruje matematykę i pokaże ją z zupełnie nowej, ciekawszej strony, to właśnie to. Serio, to jeden z naszych najlepszych edukacyjnych odkryć! Choć muszę przyznać że brakuje mi w niej takich przykładów obrazowych jak coś rozwiązać, bo jestem raczej wzrokowcem😉. A wy... Jaki przedmiot w szkole był Waszym ulubionym, a jaki największą zmorą? Dajcie znać w komentarzu!