<Page
    x:Class="WrappedText.MainPage"
    xmlns="http://schemas.microsoft.com/winfx/2006/xaml/presentation"
    xmlns:x="http://schemas.microsoft.com/winfx/2006/xaml"
    xmlns:local="using:WrappedText"
    xmlns:d="http://schemas.microsoft.com/expression/blend/2008"
    xmlns:mc="http://schemas.openxmlformats.org/markup-compatibility/2006"
    mc:Ignorable="d">

    <Grid Background="{StaticResource ApplicationPageBackgroundThemeBrush}">
        <TextBlock FontSize="48"
        TextWrapping="Wrap">
    Przez długi czas chodziłem spać wcześnie. Czasami, kiedy musiałem zgasić
    moją świecę, oczy zamykały mi się tak szybko, że nie miałem nawet czasu, żeby
    powiedzieć: „Idę spać”. A pół godziny później myśl, że to pora, 
    by iść spać, mnie budziła. Próbowałem odkładać książkę, 
    która jak sobie wyobrażałem, była jeszcze w moich rękach, i zdmuchnąć świecę.
    Przez cały czas, gdy byłem we śnie, myślałem o tym, o czym wcześniej 
    czytałem, ale moje myśli krążyły według własnych zasad.
    Wreszcie doszedłem do wniosku, że sam stałem się tematem mojej książki:
    kościół, kwartet, rywalizacja między Franciszkiem I a Karolem V. To
    wrażenie utrzymało się przez kilka chwil po przebudzeniu. Nie nękało
    mojego umysłu, ale było jak klapki na moich oczach, niepozwalające
    dostrzec faktu, że świeca przestała już się palić. Następnie 
    zaczęło mi się to wydawać niezrozumiałe, tak jak myśli o wcześniejszym 
    istnieniu muszą być niezrozumiałe dla ducha podczas reinkarnacji; temat książki 
    oddzielił się ode mnie, pozostawiając mi swobodę wyboru, czy chciałbym tworzyć 
    jego część, czy nie. W tym samym czasie zaczął powracać mi wzrok. 
    Byłem zaskoczony, że znajduję się w stanie ciemności, zrelaksowany i 
    wypoczęty, zarówno jeśli chodzi o oczy, jak i o umysł.
    Okazało się to dla mnie niezrozumiałe. Zupełnie bez przyczyny.
    Rzeczywiście, ciemna materia.
        </TextBlock>
    </Grid>

</Page>
