XI Olimpiada Szachowa
Amsterdam 1954

Krzysztof Puszczewicz

Wydanie drugie 2019

© Copyright Krzysztof Puszczewicz, Wrocław 2012-2019.

Wszelkie prawa zastrzeżone do niniejszej publikacji

oraz do serii „Wielka Księga Olimpiad Szachowych”.

Projekt okładki: Sebastian Paszkiewicz.

© Wszelkie prawa do wersji elektronicznej: KWI Publishing

Strona Wydawcy: kwi-publishing.co.uk

Oficjalna strona serii: szachy-kwi.eu

United Kingdom 2019

eBook-Mobi ISBN: 978-1-911283-94-2

Skład wersji elektronicznej: Kamil Raczyński

konwersja.virtualo.pl

Spis treści

Seria Olimpiad

XI Olimpiada

Półfinały, 4 września 1954 r.

Półfinały, 5 września 1954 r.

Półfinały, 6 września 1954 r.

Półfinały, 7 września 1954 r.

Półfinały, 8 września 1954 r.

Półfinały, 9 września 1954 r.

Półfinały, 11 września 1954 r.

Wyniki eliminacji

Wyniki indywidualne zespołów

Finały, 12 września 1954 r.

Finały, 13 września 1954 r.

Finały, 14 września 1954 r.

Finały, 15 września 1954 r.

Finały, 17 września 1954 r.

Finały, 18 września 1954 r.

Finały, 19 września 1954 r.

Finały, 20 września 1954 r.

Finały, 21 września 1954 r.

Finały, 22 września 1954 r.

Finały, 23 września 1954 r.

Finały, 24 września 1954 r.

Finały, 25 września 1954 r.

Wyniki w finale A

Wyniki w finale B

Rezultaty końcowe

Wyniki indywidualne zespołów

Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.

Seria Olimpiad

“Wielka Księga Olimpiad Szachowych” – poczynając od 1927 roku – opisuje kolejne rozgrywane zawody olimpijskie – firmowane przez FIDE - zarówno męskie jak i kobiece. Najbardziej aktualne informacje dotyczące wydanych pozycji książkowych w serii, znajdują się na oficjalnej stronie: szachy-kwi.eu

Seria będzie zawierać poniższe pozycje książkowe:

Olimpiady męskie

1. Pierwsza Olimpiada Szachowa - Londyn 1927

2. II Olimpiada Szachowa - Haga 1928

3. III Olimpiada Szachowa - Hamburg 1930

4. IV Olimpiada Szachowa - Praga 1931

5. V Olimpiada Szachowa - Folkestone 1933

6. VI Olimpiada Szachowa - Warszawa 1935

7. VII Olimpiada Szachowa - Sztokholm 1937

8. VIII Olimpiada Szachowa - Buenos Aires 1939

9. IX Olimpiada Szachowa - Dubrownik 1950

10. X Olimpiada Szachowa - Helsinki 1952

11. XI Olimpiada Szachowa - Amsterdam 1954

12. XII Olimpiada Szachowa - Moskwa 1956

13. XIII Olimpiada Szachowa - Monachium 1958

14. XIV Olimpiada Szachowa - Lipsk 1960

15. XV Olimpiada Szachowa - Złote Piaski 1962

16. XVI Olimpiada Szachowa - Tel Awiw 1964

17. XVII Olimpiada Szachowa - Hawana 1966

18. XVIII Olimpiada Szachowa - Lugano 1968

19. XIX Olimpiada Szachowa - Siegen 1970

20. XX Olimpiada Szachowa - Skopje 1972

21. XXI Olimpiada Szachowa - Nicea 1974

22. XXII Olimpiada Szachowa - Hajfa1976

23. XXIII Olimpiada Szachowa - Buenos Aires 1978

24. XXIV Olimpiada Szachowa - Valletta 1980

25. XXV Olimpiada Szachowa - Lucerna 1982

26. XXVI Olimpiada Szachowa - Saloniki 1984

27. XXVII Olimpiada Szachowa - Dubaj 1986

28. XXVIII Olimpiada Szachowa - Saloniki 1988

29. XXIX Olimpiada Szachowa - Nowy Sad 1990

30. XXX Olimpiada Szachowa - Manila 1992

31. XXXI Olimpiada Szachowa - Moskwa 1994

32. XXXII Olimpiada Szachowa - Erewań 1996

33. XXXIII Olimpiada Szachowa - Elista 1998

34. XXXIV Olimpiada Szachowa - Stambuł 2000

35. XXXV Olimpiada Szachowa - Bled 2002

36. XXXVI Olimpiada Szachowa - Calvia 2004

37. XXXVII Olimpiada Szachowa - Turyn 2006

38. XXXVIII Olimpiada Szachowa - Drezno 2008

39. XXXIX Olimpiada Szachowa – Chanty-Mansyjsk 2010

40. XL Olimpiada Szachowa – Stambuł 2012

41. XLI Olimpiada Szachowa - Tromso 2014

42. XLII Olimpiada Szachowa - Baku 2016

43. XLIII Olimpiada Szachowa - Batumi 2018

44. XLIV Olimpiada Szachowa - Chanty-Mansyjsk 2020

Olimpiady kobiece

1. Pierwsza Kobieca Olimpiada Szachowa - Emmen 1957

2. II Kobieca Olimpiada Szachowa - Split 1963

3. III Kobieca Olimpiada Szachowa - Oberhausen 1966

4. IV Kobieca Olimpiada Szachowa - Lublin 1969

5. V Kobieca Olimpiada Szachowa - Skopje 1972

6. VI Kobieca Olimpiada Szachowa - Medellin 1974

7. VII Kobieca Olimpiada Szachowa - Hajfa 1976

8. VIII Kobieca Olimpiada Szachowa - Buenos Aires 1978

9. IX Kobieca Olimpiada Szachowa - Valletta 1980

10. X Kobieca Olimpiada Szachowa - Lucerna 1982

11. XI Kobieca Olimpiada Szachowa - Saloniki 1984

12. XII Kobieca Olimpiada Szachowa - Dubaj 1986

13. XIII Kobieca Olimpiada Szachowa - Saloniki 1988

14. XIV Kobieca Olimpiada Szachowa - Nowy Sad 1990

15. XV Kobieca Olimpiada Szachowa - Manila 1992

16. XVI Kobieca Olimpiada Szachowa - Moskwa 1994

17. XVII Kobieca Olimpiada Szachowa - Erewań 1996

18. XVIII Kobieca Olimpiada Szachowa - Elista 1998

19. XIX Kobieca Olimpiada Szachowa – Stanbuł 2000

20. XX Kobieca Olimpiada Szachowa – Bled 2002

21. XXI Kobieca Olimpiada Szachowa – Calvia 2004

22. XXII Kobieca Olimpiada Szachowa – Turyn 2006

23. XXIII Kobieca Olimpiada Szachowa – Drezno 2008

24. XXIV Kobieca Olimpiada Szachowa – Chanty-Mansyjsk 2010

25. XXV Kobieca Olimpiada Szachowa – Stambuł 2012

26. XXVI Kobieca Olimpiada Szachowa – Tromso 2014

27. XXVII Kobieca Olimpiada Szachowa – Baku 2016

28. XXVIII Kobieca Olimpiada Szachowa – Batumi 2018

29. XXIX Kobieca Olimpiada Szachowa – Chanty-Mansyjsk 2020

Dodatkowe informacje znajdziesz

na oficjalnej stronie internetowej serii

“Wielka Księga Olimpiad Szachowych”

szachy-kwi.eu

XI Olimpiada

Amsterdam, 3 – 25 września 1954 r.

XI Olimpiadę bardzo chciała zorganizować Brazylia w miejscowości Sao Paulo, aby w ten sposób uczcić 400. rocznicę istnienia tego miasta. FIDE nie zaakceptowała tej oferty proponując organizację Turnieju Narodów Argentynie, która będąc już raz gospodarzem, wywiązała się ze swojej funkcji znakomicie. Niestety, kilka tygodni przed planowanym rozpoczęciem Olimpiady, działacze Argentyńskiej Federacji Szachowej wysłali dramatyczny list, z którego wynikało, ze nie są w stanie przezwyciężyć trudności finansowych! Sytuację uratowali Holendrzy. To oni postanowili wziąć na swoje barki ciężar odpowiedzialności za organizację tak ogromnej imprezy, a za miejsce rozgrywek wybrali Amsterdam. W ten sposób, Holandia po raz drugi, po Hadze w 1928 roku, stała się organizatorem Olimpiady.

Spodziewano się przyjazdu 30 ekip, ostatecznie przyjechało tylko 26 i rekord uczestnictwa nadal należał do Buenos Aires, gdzie w 1939 roku grało 27 reprezentacji.

Regulamin i tempo gry (2,5 godziny na 40 posunięć i po godzinie na każde następne 16) były takie jak na dwóch poprzednich Olimpiadach.

Największym zaskoczeniem była nieobecność drużyny USA z powodu kłopotów finansowych, bowiem nie udało się Federacji Szachowej USA pozyskać odpowiednio hojnego sponsora.

Po raz drugi po wojnie Polska nie uczestniczyła w Olimpiadzie: wniosek Polskiego Związku Szachowego został odrzucony przez ówczesny Główny Komitet Kultury i Sportu, któremu bezpośrednio podlegał!

Oprócz wspomnianych ekip USA i Polski, z uczestników poprzedniej Olimpiady nie przyjechały także drużyny Kuby, Brazylii i NRD. Zjawiły się z kolei po raz pierwszy po wojnie Bułgaria i Kanada, a zadebiutowała ekipa Kolumbii.

Prawie wszystkie zespoły wystawiły pełną szóstkę zawodników. W piątkę grały jedynie Austria, Finlandia, Izrael, Węgry i Włochy a w czwórkę tylko Grecja.

Wieczorem, 3 września 1954 roku miało miejsce spotkanie kapitanów drużyn, któremu przewodniczył prezydent FIDE Folke Rogard. Wybrano komisję arbitrażową, w skład której weszli Bolesławski (ZSRR), Euwe (Holandia), Asztalos (Węgry), Golombek (Anglia) i Rellstab (NRF). Przewodniczącym tego gremium został Steenis (Holandia). Funkcję sędziego głównego Olimpiady wziął w swoje ręce Milan Vidmar senior.

Już po raz trzeci zastosowano dwustopniowy system rozgrywek. Ekipy podzielono na 4 grupy, z których pierwsze trzy awansowały do finału A, którego stawką był puchar Hamiltona – Russella, a wszystkie pozostałe – do finału B.

Przed przyporządkowaniem ekip do poszczególnych grup, kapitanowie wszystkich zespołów, w formie tajnej, utworzyli listę, ich zdaniem, najsilniejszej pierwszej „dwunastki” uszeregowanej według siły gry. Według kapitana najlepszej ekipy, czyli ZSRR, czołowe ekipy prezentowały się tak: 1. ZSRR, 2. Argentyna, 3. Jugosławia, 4. Czechosłowacja, 5. Węgry, 6. Szwecja, 7. Holandia, 8. Anglia, 9. NRF, 10. Kanada, 11. Bułgaria i 12. Finlandia. Jak się trzy tygodnie potem okazało, tylko Kanada i Finlandia nie awansowały do finału głównego.

Losowanie przeprowadzono na drugi dzień o godzinie 15,00 w czasie ceremonii otwarcia Olimpiady. Pierwszą rundę zaplanowano 4 września 1954 roku o godzinie 16,00. Wszystkie rundy, z wyjątkiem pierwszej, rozgrywano w godzinach 17,30 – 22,30. Dogrywki miały miejsce codziennie w godzinach 10,00 – 14,00. Oznaczało to dla wielu szachistów 9 godzin „pracy” dziennie!

4 września o godzinie 15,00 odbyło się uroczyste otwarcie Olimpiady. Główne przemówienia wygłosili mer miasta Eini i prezydent FIDE Rogard. Odczytano także list ministra nauki i sztuki Kalsa, który nie mógł przybyć na uroczystość.

Rozpoczęcie pierwszej rundy znacznie opóźniło się i ostatecznie po godzinie 17,00 uruchomiono zegary.

Miejscem przeprowadzenia Olimpiady była ogromna sala „Apollohal”, która z powodzeniem mieściła wszystkie stoliki szachowe i blisko 2000 widzów!

Wszystkie reprezentacje przyjechały w najsilniejszych składach z wyjątkiem Finlandii, która nie zdołała pozyskać do składu trzech pierwszych szachownic z Helsinek, które wtedy zajmowali mistrzowie międzynarodowi Böök, Ojanen i Kaila.

W ekipie sowieckiej zadebiutował mistrz świata Michał Botwinnik, który zastąpił Bolesławskiego. Pozostali arcymistrzowie tylko zamienili się szachownicami. Keres „spadł” z pierwszej szachownicy na czwartą!

Argentyna była tym razem w komplecie. Eliskasesa zastąpił Panno, a jako szósty dołączył znany z poprzednich Olimpiad Guimard. Na pierwszej szachownicy grał oczywiście znakomity Najdorf.

W zespole Jugosławii Pirc awansował na szachownicę lidera, zaś Gligorić zagrał dopiero na drugiej „desce”. Holandia grała znowu z Euwem (Londyn 1927, Sztokholm 1937 i Dubrownik 1950). Dopiero na drugiej szachownicy rezerwowej wystąpił zasłużony Van Scheltinga. Młodziutki Donner awansował na drugą szachownicę!

W drużynie NRF można było ponownie zobaczyć najsilniejszego zachodnioniemieckiego szachistę – Unzickera, a także utalentowanego Schmida. W rezerwie pojawił się kolejny talent, młody Klaus Darga, w przyszłości silny arcymistrz.

Niemcy Zachodnie wystawiły najsilniejszą ekipę, jaką w owym czasie dysponowali. Z Pachmanem i Filipem na czele grała silna Czechosłowacja, Szwecję reprezentowali Stahlberg, Lundin i Stoltz, ale zabrakło Danielssona. Ekipa Izraela przyjechała w identycznym składzie, w jakim grała w Helsinkach.

Bardzo oryginalny skład tworzyła Kanada: na trzeciej szachownicy wystąpił Vaitonis grający wcześniej w zespole Litwy, zaś na czwartej Rosjanin Bogatyrczuk, który po zakończeniu wojny zamieszkał w Niemczech, a w 1948 roku wyemigrował do Kanady. Liderem był niegdyś najmłodszy uczestnik Olimpiady (Buenos Aires 1939), teraz już bardziej doświadczony 29. letni Yanofsky. W ekipie węgierskiej, obok Szabo pojawił się ponownie Barcza, już w szlifach arcymistrzowskich.

Odmłodzona ekipa Bułgarii miała w składzie tylko dwóch weteranów w osobach Cwetkowa i Neikircha, znanych z udziału w Buenos Aires 1939. Była też silniejsza od tej znanej wcześniej!

Anglicy obsadzając szachownicę lidera postawili na doświadczenie i dlatego zagrał na niej Alexander (Folkestone 1933, Warszawa 1935, Sztokholm 1937 i Buenos Aires 1939).

W zespole włoskim Porreca ustąpił pierwszeństwa Paoliemu. 46-letni Enrico Paoli, jako jedyny w swoim kraju posiadał, zdobyty w 1951 roku, tytuł mistrza międzynarodowego. W tymże roku zdobył mistrzostwo kraju. Niestety Nestler (mistrz Włoch z 1954 r.) i Castaldi (triumfował w championacie kraju w latach 1952 i 1953) do Amsterdamu nie przyjechali.

Belgię, która zagrała po przerwie, prowadzili doświadczeni 43-letni O’Kelly (Sztokholm 1937 i Dubrownik 1950) oraz 48-letni Dunkelblum (Haga 1928, Folkestone 1933, Sztokholm 1937 i Dubrownik 1950).

Austria wzbogaciła się o pierwszy duży „powojenny” talent w osobie 25-letniego Karla Robatscha, który w Amsterdamie i jeszcze na następnych dziewięciu Olimpiadach niezmiennie dzierżył prymat lidera. Dopiero na czwartej „desce” można było zobaczyć mistrza kraju z 1953 roku Lokvenca (Praga 1931 i Helsinki 1952). Mistrzem Austrii był wówczas nieobecny Andreas Dückstein.

Do Amsterdamu przyjechały dwie wschodzące gwiazdy: młody Fridrik Olafsson, już w charakterze lidera Islandii oraz debiutant, a w przyszłości jeden z najsilniejszych szachistów w historii szachów, 19. letni Bent Larsen już mający tytuł mistrza międzynarodowego.

Eliminacje odbyły się w dniach 4 – 11 września. Wyniki losowania numerów startowych w poszczególnych grupach były następujące:

Grupa

Skład grup

1

1. Grecja, 2. ZSRR, 3. Holandia, 4. Islandia, 5. Finlandia, 6. Austria.

2

1. Irlandia, 2. Czechosłowacja, 3. Włochy, 4. Bułgaria, 5. Argentyna, 6. Kanada.

3

1. Izrael, 2. Jugosławia, 3. Saara, 4. Norwegia, 5. Dania, 6. Szwecja, 7. Francja.

4

1. Szwajcaria, 2. Anglia, 3. Węgry, 4. Luksemburg, 5. NRF, 6. Kolumbia, 7. Belgia.

Z każdej grupy trzy najlepsze ekipy awansowały do finału A, a pozostałe miały grać w finale B.

W grupie 1 i 2 przewidziano trzy dni wolne (6, 8 i 10 września) w grupie 3 i 4 tylko jeden – 10 września.

Rozgrywki finałowe trwały od 12 do 25 września. Dla finału A przewidziano dni wolne 16, 21 i 24 września, dla finału B – tylko 16 września.

149 zawodników (19 arcymistrzów i 38 mistrzów międzynarodowych) rozegrało łącznie 915 partii. Miało ich być 916, ale w meczu eliminacyjnym Finlandii z Islandią Finowie przegrali partię na trzeciej szachownicy walkowerem! Szczegóły tego wydarzenia podamy później.

Na koniec przypomnimy jeszcze raz głównych działaczy, od których kompetencji zależał sprawny przebieg Olimpiady. Sędzią głównym został Jugosłowianin Milan Vidmar senior (zawodnik w Olimpiadach w Pradze 1931 i Warszawie 1935). Funkcję sędziego rundowego pełnił Lajos Asztalos (Węgry). Występował na Olimpiadach w Londynie 1927 i Pradze 1931 w barwach Jugosławii, w której mieszkał od zakończenia pierwszej wojny światowej do 1942 roku. Dyrektorem Olimpiady mianowano Aleksandra Rueba z Holandii, który w latach 1924 – 1949 był prezydentem FIDE. Do jury d’Appel, czyli zespołu do rozwiązywania ewentualnych konfliktów powołano znanych szachistów. Byli to Max Euwe (Holandia), Harry Golombek (Anglia), Igor Bondarewski (trener i opiekun drużyny ZSRR) i Ludwig Rellstab (NRF).

Półfinały, 4 września 1954 r.

„Faworyzowani Rosjanie wygrywają wszystkie partie z Finami”

Grupa: 1

Wyniki I rundy:

Grecja

0,5 : 3,5

Austria

ZSRR

4,0 : 0,0

Finlandia

Holandia

2,5 : 1,5

Islandia

Pierwsze miejsce było „zarezerwowane” dla ekipy sowieckiej. O dwa pozostałe miejsca premiowane awansem miały walczyć Holandia, Islandia i Austria. Osłabionej ekipie fińskiej szans nie dawano. Ponieważ Euwe miał dojechać dopiero na trzecią rundę, ekipa holenderska przystąpiła do meczu z Islandczykami z Donnerem na pierwszej szachownicy. Mecz przyniósł trzy bojowe remisy, a Donner pokonał Olafssona. Wszystkie partie zakończyły się do końca rundy i nie wymagały dogrywek. W meczu ZSRR – Finlandia zadebiutował w szrankach olimpijskich 43. letni mistrz świata Michaił Botwinnik. Pierwszy raz o nim usłyszał świat szachowy, kiedy jako czternastolatek pokonał w symultanie Capablankę. Mistrzem świata został w 1948 roku wygrywając, zorganizowany przez FIDE, turniej pretendentów w Hadze i Moskwie w dniach 1 marca – 18 maja. Ten pięciokołowy (!) turniej przyniósł wyniki: 1. Botwinnik 14 p. (z 20 partii), 2. Smysłow 11 p., 3 – 4. Reshevsky i Keres po 10,5 p. i 5. Euwe 4 p. Uprawnionym do gry był także, znany z udziału w Olimpiadach Fine (USA), ale zrezygnował z udziału. Do przerwy Rosjanie prowadzili 2:0, a partie Westerinen J. – Smysłow i Fred – Kotow zostały odłożone. W obu małą przewagę mieli Rosjanie. W pierwszej nieoczekiwanie Westerinen przekroczył czas, a w drugiej Fred grał niecierpliwie, a przez to niedokładnie i szybko dopracował się przegranej pozycji. Austriacy energicznie rozpoczęli Olimpiadę gromiąc Greków. Anagnostou przegrał z Benim miniaturkę. Pozostałe partie meczu odłożono. W dogrywkach Zoltan Kovacs (z pochodzenia Węgier) wygrał z Papapavlou. Przebieg turnieju pokazał, że Kovacs okazał się najsilniejszym ogniwem zespołu. To był jego jedyny udział w Olimpiadzie. Szybko przeprowadził się do USA i tam grywał w lokalnych turniejach. W 1960 roku wygrał mistrzostwa Kalifornii. Robatsch wygrał subtelną końcówkę wieżową z Parliarosem. Zapowiadało się na wynik „do zera”, bowiem w ostatniej partii Lokvenc w partii z Panagopoulosem miał już gońca i piona przewagi w prostej końcówce i można było się dziwić Grekowi, który ze stoickim spokojem kontynuował partię. I wtedy wydarzyło się coś nieprawdopodobnego: Lokvenc zagrał 54…Ke8?? i Grek nie wierząc własnym oczom odpowiedział 55.We7!! Teraz Lokvenc albo tracił wieżę albo musiał zapatować króla przeciwnika. W ten sposób ekipa grecka zdobyła jedyną „połówkę” w meczu!

Stan po I rundzie:

1

ZSRR

4,0

2

Austria

3,5

3

Holandia

2,5

4

Islandia

1,5

5

Grecja

0,5

6

Finlandia

0,0

Karl Robatsch – 1961 rok

Zdjęcie: Wikipedia

1. Atak królewsko – indyjski [A04]

Parliaros (Grecja) – Robatsch (Austria)

1.Sf3 g6 2.g3 Gg7 3.Gg2 e5 4.d3 d5 5.Sbd2 Se7 6.e4 0–0 7.He2 Sbc6 8.0–0 Gg4 9.c3 Hd7 10.Sb3 b6 11.Ge3 a5 12.Hc2 f5 13.ed5 Sd5 14.Wae1 a4 15.Sbd2 f4 16.gf4 Gh3 17.Gh3 Hh3 18.Kh1 Sf4 19.Wg1 Hd7 20.Gf4 Wf4 21.We4 Wff8 22.Wg3 Gh6 23.Sc4 Gf4 24.Wg2 Wad8 25.Sce5 Se5 26.Se5 Ge5 27.We5 Hd3 28.Hd3 Wd3 29.We2 a3 30.Wg3 Wff3 31.ba3 Wc3 32.a4 Wg3 33.hg3 Kf7 34.Kg2 Wc4 35.a5 ba5 36.Kf3 c5 37.Wb2 Ke6 38.Wb7 h5 39.Wb6 Kf5 40.a4 Wa4 41.Wb5 Wa3 42.Kg2 Wc3 43.Wa5 g5 44.Wa8 h4 45.Wf8 Kg4 46.gh4 Kh4 47.Wh8 Kg4 48.Wf8 Wc2 49.Wf7 Wd2 50.Wc7 Wd5 51.Wc8 Kf4 52.Kf1 Ke4 53.Ke2 Kd4 i białe poddały się.

Turniej Hoogovens (Holandia) 1954

Grają Pirc (po lewej) – Bouwmeester. W środku stoi Max Euwe

Zdjęcie: De Schaakclub „Utrecht”

2. Obrona sycylijska [B75]

IM Beni (Austria) – Anagnostou (Grecja)

1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 cd4 4.Sd4 Sf6 5.Sc3 g6 6.f3 Gg7 7.Ge3 Sc6 8.Hd2 Gd7 9.0–0–0 Wc8 10.Kb1 Se5 11.g4 Sc4 12.Gc4 Wc4 13.h4 h6 14.h5 g5 15.e5 de5 16.Sf5 0–0

17.Gg5 hg5 18.Hg5 Se8 19.h6 f6 20.hg7 fg5 21.Wh8 i czarne poddały się. Pogrom!

Amsterdam w 1954 roku

Zdjęcie: www.flickr.com

3. Obrona królewsko – indyjska [E67]

Panagopoulos (Grecja) – IM Lokvenc (Austria)

1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.Sc3 Gg7 4.Sf3 d6 5.g3 0–0 6.Gg2 Sbd7 7.0–0 e5 8.b3 We8 9.Gb2 c6 10.Hc2 a6 11.e4 ed4 12.Sd4 Sc5 13.Wad1 a5 14.h3 Hb6 15.Kh2 a4 16.f4 ab3 17.ab3 Sfd7 18.f5 Ge5 19.Hf2 Wf8 20.Sf3 Sb3 21.Se5 Hf2 22.Wf2 de5 23.Wd6 f6 24.h4 Kg7 25.Sd1 Sdc5 26.Se3 Wa2 27.g4 Sa4 28.Sd1 Sb2 29.Sb2 gf5 30.ef5 h6 31.g5 hg5 32.hg5 Sc5 33.Kg3 fg5 34.Wg6 Kf7 35.Wg5 e4 36.Kf4 Wb2 37.Wb2 Sd3 38.Ke4 Sb2 39.Gf1 We8 40.Kf4 We1 41.Wg1 Sd3 42.Kg5 Se5 43.Wh1 Sf3 44.Kf4 Sd2 45.Wh7 Kg8 46.Wc7 Wf1 47.Ke3 Gf5 48.Kd2 Wb1 49.Kc3 Gh3 50.Kd4 Gf1 51.c5 Ga6 52.Ke5 Kf8 53.Ke6 We1 54.Kd6

54…Ke8?? (Nieprawdopodobne posunięcie!) 55.We7!! (55…We7 i pat!) i remis.

4. Gambit hetmański [D36]

Kovacs Z. (Austria) – Papapavlou (Grecja)

1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sc3 d5 4.Gg5 c6 5.e3 Sbd7 6.cd5 ed5 7.Gd3 Ge7 8.Hc2 0–0 9.Sge2 We8 10.0–0 Sf8 11.Wab1 Sg4 12.Gf4 Gd6 13.h3 Gf4 14.Sf4 Sf6 15.b4 a6 16.a4 b5 17.Sa2 Gd7 18.a5 g5 19.Se2 g4 20.h4 Se4 21.Ge4 de4 22.Sac3 Hh4 23.Se4 We6 24.g3 He7 25.Sc5 Wh6 26.Sf4 Se6 27.Sfe6 Ge6 28.He4 Hg5 29.Se6 We6 30.Hg2 Wae8 31.Wbc1 Hf6 32.Wc5 Wd8 33.Hh1 Wdd6 34.Wfc1 Hg6 35.Hh4 He4 36.Hg5 Wg6 37.Hf5 Hf5 38.Wf5 Wdf6 39.Wcc5 Kf8 40.Kf1 Ke7 41.Wf6 Wf6 42.Wh5 h6 43.Ke2 Ke6 44.We5 Kd7 45.We4 Wg6 46.Wf4 Ke7 47.e4 Ke6 48.Ke3 f6 49.f3 gf3 50.Kf3 h5 51.Wh4 Wg5 52.Kf4 Kd6 53.Wh1 Wg4 54.Kf5 Wg3 55.Kf6 Wf3 56.Kg5 Wd3 57.e5 Kd5 58.Wh4 Wb3 59.Kf6 Wb4 60.e6 Wb1 61.We4 Wf1 62.Kg7 Wg1 63.Kh7 Ke4 64.e7 Kd4 65.e8H c5 66.He6 b4 67.Hd6 Kc4 68.Ha6 Kc3 69.Hf6 Kb3 70.a6 Wg2 71.Hf3 i czarne poddały się.

5. Obrona królewsko – indyjska [E68]

GM Botwinnik (ZSRR) – Salo (Finlandia)

1.Sf3 Sf6 2.c4 g6 3.d4 Gg7 4.g3 0–0 5.Gg2 d6 6.Sc3 Sbd7 7.0–0 e5 8.e4 a5 9.Ge3 We8 10.h3 ed4 11.Sd4 Sc5 12.Hc2 c6 13.Sb3 Ge6 14.Sc5 dc5 15.Gc5 Gc4 16.Wfd1 Hb8 17.Sa4 Ge6 18.Sb6 Wa6 19.f4 Gf8 20.Gf2 Hc7 21.Sa4 b5 22.Sc5 Waa8 23.a4 b4 24.Se6 We6 25.e5 Se8 26.Wac1 Wc8 27.Wd3 Sg7 28.Hd1 Hb7 29.Wd7 Ha6

30.Wa7 i czarne poddały się. Debiut olimpijski ówczesnego mistrza świata!

6. Obrona sycylijska [B95]

Westerinen J. (Finlandia) – GM Smysłow (ZSRR)

1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 cd4 4.Sd4 Sf6 5.Sc3 a6 6.Gg5 e6 7.Hd2 h6 8.Gf6 Hf6 9.0–0–0 Sc6 10.Sb3 Hd8 11.f4 Ge7 12.Hf2 Hc7 13.h4 Gd7 14.Wh3 0–0–0 15.Kb1 Kb8 16.Sa4 Gf6 17.Sb6 Sa7 18.g4 Gc6 19.Gg2 Sc8 20.Sc8 Wc8 21.Sd4 Ga4 22.Sb3 Gb5 23.g5 hg5 24.hg5 Wh3 25.Gh3 Gb2 26.Kb2 Hc3 27.Kb1 Hh3 28.Hd4 Hg2 29.Hd6 Ka8 30.Sd2 e5 31.Wc1 ef4 32.Hf4 He2 33.e5 Wc6 34.Hd4 Wc8 35.c4 Gc6 36.Wc3 Wh8 37.Kb2 Hg2 38.He3 Wd8 39.Wc2 Hg4 40.Sb3 He4 41.He4 Ge4 42.Wf2 Gg6 43.We2 Gf5 44.Wf2 g6 45.Wh2 We8 46.Wh7 We5 47.Wf7 Ge4 48.Wf4 Ka7 49.Wg4 Gf5 50.Wg2 We3 51.Ka3 Ge4 52.Wg4 a5 53.Ka4 b6 54.Kb5 Kb7 55.Sd4 We1 56.Ka4 i białe przekroczyły czas.

7. Obrona sycylijska [B96]

GM Keres (ZSRR) – Katajisto (Finlandia)

1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 cd4 4.Sd4 Sf6 5.Sc3 a6 6.Gg5 e6 7.f4 Sbd7 8.Gc4 Sb6 9.Gb3 Ge7 10.Hf3 Hc7 11.0–0–0 0–0 12.g4 Sc4 13.Gc4 Hc4 14.h4 We8 15.h5 Gd7 16.h6 g6 17.e5 Sd5 18.Ge7 Sc3 19.bc3 We7 20.ed6 Wee8 21.g5 Ha2 22.He3 Ha1 23.Kd2 Ha5 24.He5 He5 25.fe5 Wec8 26.Whe1 Gc6 27.c4 Kf8 28.Wb1 Wa7 29.Wf1 Ke8 30.Wf4 Gg2

31.d7 Kd7 32.Wf7 Ke8 33.Wh7 Wc4 34.Kd3 i czarne poddały się.

Amsterdam 1954

Od lewej: Smysłow, Bronstein, Keres i Botwinnik

Zdjęcie: www.endgame.nl

8. Partia pionem hetmańskim [A48]

Fred (Finlandia) – GM Kotow (ZSRR)

1.d4 Sf6 2.Sf3 g6 3.Gf4 Gg7 4.h3 0–0 5.e3 c5 6.Sbd2 b6 7.c3 d6 8.Gc4 Ga6 9.Ga6 Sa6 10.He2 Sc7 11.0–0 Hd7 12.Wfd1 Wfe8 13.Gh2 Se6 14.Hd3 Hb7 15.Wac1 b5 16.Hb1 a5 17.c4 cd4 18.Sd4 Sd4 19.ed4 Gh6 20.Wc2 Gd2 21.Wdd2 bc4 22.Wc4 Wac8 23.Wdc2 Wc4 24.Wc4 Wc8 25.Wc8 Hc8 26.Gf4 Hc4 27.Ge3 Sd5 28.a3 f5 29.Hc1 Hd3 30.Gh6 Ha6 31.b3 Kf7 32.g3 Ke6 33.Hc2 Kd7 34.Gc1 Sc7 35.h4 Hc6 36.Hd2 Sd5 37.Gb2 Hb5 38.Hc2 f4 39.a4 Hb7 40.Hd1 e6 41.Hf3 Hb4 42.Hd3 fg3 43.fg3 He1 44.Kg2 h5 45.Ga3 Ke7 46.Hg6 He2 47.Kg1 He1 48.Kg2 Se3 49.Kf3 Sf5 50.Hg5 Kd7 51.Kg2 He2 52.Kg1 Hd1 53.Kh2 Hb3 54.Gc1 Ha4 55.d5 Ha2 56.Kh3 Hd5 57.Hh5 Hh1 i białe poddały się.

9. Obrona Tarrascha [D30]

IM Donner (Holandia) – Olafsson F. (Islandia)

1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.g3 d5 4.Gg2 c5 5.cd5 ed5 6.Sf3 Sc6 7.0–0 Ge7 8.dc5 0–0 9.Se1 Gc5 10.Sd3 Ge7 11.Sf4 d4 12.Sd2 Gf5 13.a3 Hd7 14.b4 Wac8 15.Gb2 a5 16.Sc4 Wcd8 17.b5 Sb8 18.a4 Gb4 19.Sb6 Hd6 20.Sbd5 Sd5 21.Sd5 Gc5 22.Gd4 Ge6 23.Gc5 Hc5 24.e4 Gd5 25.ed5 Sd7 26.Hd2 Ha7 27.Wac1 Sc5 28.Wc4 Wd6 29.Hf4 Wfd8 30.He5 b6 31.We1 g6 32.He3 Hd7 33.Wf4 f5 34.h4 Wf6 35.Wd4 Wff8 36.d6 Wde8 37.Hd2 We1 38.He1 i czarne poddały się.

10. Obrona Grünfelda [D94]

Gudmundsson (Islandia) – IM Cortlever (Holandia)

1.d4 d5 2.Sf3 Sf6 3.c4 c6 4.e3 g6 5.Gd3 Gg7 6.Sc3 Gf5 7.Gf5 gf5 8.Hb3 Hb6 9.Hb6 ab6 10.cd5 Sd5 11.Sd5 cd5 12.Gd2 Sc6 13.Ke2 0–0 14.g3 Wfc8 15.Whc1 e6 16.a3 Gf8 17.Wc2 f6 18.Wg1 Kf7 19.g4 fg4 20.Wg4 Sa5 21.Wc8 Wc8 22.Ga5 ba5 23.Kd2 b5 24.Wg1 Gd6 25.h3 h6 26.Sh4 Ge7 27.Sf3 Gd6 28.Sh4 Ge7 29.Sf3 b4 30.ab4 Gb4 31.Kd3 Gd6 32.Wa1 Gb4 33.Wg1 Wc7 34.Wa1 Wc8 35.Wg1 i remis.

11. Obrona Nimzowitscha [E47]

IM Prins (Holandia) – Palmason (Islandia)

1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sc3 Gb4 4.e3 0–0 5.Gd3 c5 6.Gd2 d6 7.g4 Sc6 8.g5 Se8 9.Sf3 f5 10.d5 Se5 11.Se5 de5 12.Wg1 e4 13.Ge2 Sc7 14.Hc2 ed5 15.Sd5 Sd5 16.cd5 Gd2 17.Hd2 Hd6 18.0–0–0 Gd7 19.h4 a5 20.h5 a4 21.h6 g6 22.Kb1 Wf7 23.Wc1 b5 24.Wc2 Ge8 25.f4 ef3 26.Gf3 We7 27.Hc3 c4 28.a3 Gd7 29.We2 Wae8 30.Ka2 He5 31.Hb4 Wf7 32.Kb1 Wc8 33.Hc3 Hc3 34.bc3 We7 35.Kc2 We5 36.Kd2 Kf7 37.e4 fe4 38.Ge4 Ke7 39.Ke3 Kd6 40.Kd4 Wce8 41.Wgg2 Gf5 i remis.

12. Obrona sycylijska [B26]

Agustsson (Islandia) – IM Van Scheltinga (Holandia)

1.e4 c5 2.Sc3 g6 3.g3 Gg7 4.Gg2 Sc6 5.d3 d6 6.Ge3 Sf6 7.Hd2 Sg4 8.Gf4 e5 9.Gg5 f6 10.Ge3 0–0 11.Sge2 Se3 12.fe3 Se7 13.Sd5 Sd5 14.ed5 Gh6 15.0–0 f5 16.Wae1 b5 17.Kh1 Gd7 18.Sg1 Hb6 19.Hd1 c4 20.e4 cd3 21.cd3 Wac8 22.ef5 Gf5 23.Se2 Gg4 24.Wf8 Wf8 25.h3 Gd7 26.Sc3 Hf2 27.Se4 Hb2 28.Wf1 Gf5 29.Sd6 Ha3 30.Sf5 Wf5 31.Wf5 gf5 i remis.

Grupa: 2

Wyniki I rundy:

Irlandia

0,5 : 3,5

Kanada

Czechosłowacja

2,0 : 2,0

Argentyna

Włochy

0,5 : 3,5

Bułgaria

Tu sytuacja była bardziej złożona niż w pierwszej grupie. Zdecydowanymi faworytami byli Argentyńczycy i Czesi. Jednakże „kłopoty” mogli sprawić Kanadyjczycy mający w składzie aż czterech mistrzów międzynarodowych oraz Bułgarzy stanowiący zdecydowanie silniejszy zespół niż ten, który pamiętamy z Olimpiad przedwojennych! A były tylko trzy miejsca premiowane awansem do finału głównego! Już runda inauguracyjna skojarzyła ze sobą dwa najsilniejsze teamy, Czechosłowację i Argentynę. Do końca rundy zakończyły się trzy partie. Czesi prowadzili 2:1. Partia Zita – Panno została odłożona z przewagą piona i lepszą pozycją u debiutującego w tego typu zawodach Oscara Panno. Szachista ten wpisał się na trwałe do kronik olimpijskich uczestnicząc w nich aż do 1992 roku! Już od następnej Olimpiady nosił tytuł arcymistrza. Urodził się 17 marca 1935 roku w Buenos Aires. Gdy miał 18 lat wygrał mistrzostwo Argentyny, która w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku była światową potęgą szachową! W tymże roku został mistrzem świata juniorów! W roku 1954 wywalczył tytuł mistrza Ameryki Południowej w Mar del Placie, co dało mu awans do turnieju międzystrefowego w Göteborgu (1955), gdzie stał się wielką sensacją! Jako dziewiętnastoletni młodzieniec dał się wyprzedzić tylko Bronsteinowi oraz Keresowi i awansował do turnieju kandydatów do tytułu mistrza świata w Amsterdamie (1956), gdzie zajął dzielone ósme – dziewiąte miejsce. Wyprzedził o trzy punkty sławnego Hermana Pilnika, który grał w omawianej Olimpiadzie na drugiej szachownicy rezerwowej. Nie było wątpliwości, że Argentyna doczekała się wielkiego talentu własnego „chowu”! Warto jeszcze zaznaczyć, że w meczu Czechosłowacja – Argentyna, Zita i Guimard ponieśli swoje jedyne porażki! Kanadyjczycy uronili w starciu z Irlandczykami pół punktu. Yanofsky, co prawda odłożył partię z Reillym, ale przeciwnik grał dokładnie i rychło podpisano remis. Najlepiej wypadł Bogatyrczuk, który rozgromił Walsha w miniaturce. Podobną stratę zanotowali Bułgarzy w spotkaniu z Włochami. Cwetkow i Norcia grali do „gołych” króli i po trzech dogrywkach podpisali w końcu remis.

Stan po I rundzie:

1 – 2

Kanada i Bułgaria

3,5

3 – 4

Czechosłowacja i Argentyna

2,0

5 – 6

Irlandia i Włochy

0,5

13. Obrona królewsko – indyjska [E62]

Reilly (Irlandia) – IM Yanofsky (Kanada)

1.d4 Sf6 2.Sf3 g6 3.c4 Gg7 4.Sc3 0–0 5.g3 d6 6.Gg2 Sc6 7.0–0 e5 8.e3 Gd7 9.h3 Se8 10.Kh2 Kh8 11.b3 f5 12.Gb2 e4 13.Sg1 Sf6 14.Hd2 a6 15.Sge2 Sh5 16.Sd5 a5 17.Sec3 Sb8 18.Se2 Sc6 19.Sec3 Se7 20.Wad1 Sg8 21.Se2 Sgf6 22.Sdf4 Sf4 23.Sf4 g5 24.Se2 He8 25.d5 Hh5 26.f4 ef3 27.Gf3 Hh6 28.Gg2 Wae8 29.Gd4 b6 30.Wde1 We7 31.Sc3 Sg4 32.Kg1 Se5 33.Sd1 Wef7 34.Wf2 a4 35.Sb2 ab3 36.ab3 Hg6 37.Sd3 f4 38.Ge5 de5 39.ef4 ef4 40.Se5 Ge5 41.We5 fg3 42.Wf7 Wf7 43.Hc3 Hf6 44.Hg3 h6 45.He3 Kg7 46.b4 Hf4 47.Hc3 Kf8 48.c5 Hf6 49.He3 Hf4 50.Hc3 Hf6 51.He3 Hf4 i remis!

Daniel Abraham Yanofsky – 1947 rok

Zdjęcie: Wikipedia

14. Obrona sycylijska [B66]

IM Anderson (Kanada) – Kelly (Irlandia)

1.e4 c5 2.Sf3 Sc6 3.d4 cd4 4.Sd4 Sf6 5.Sc3 d6 6.Gg5 e6 7.Hd2 Ge7 8.0–0–0 a6 9.Gf6 gf6 10.f4 Gd7 11.Ge2 b5 12.f5 Ha5 13.fe6 fe6 14.Gh5 Kd8 15.Sb3 Hb6 16.Kb1 a5 17.Se2 a4 18.Sbd4 Se5 19.Sf4 Sc4 20.Sfe6 Ge6 21.Se6 Kd7 22.He2 a3 23.b3 Ha5 24.Sc5 Kc7 25.Se6 Kd7 26.Sc5 Kc6 27.Sd3 Sb2 28.Wdf1 Wa6 29.Wf5 Hc3 30.He1 He1 31.We1 Sd3 32.cd3 Wg8 33.Wc1 Kb6 34.Gf3 Waa8 35.e5 Waf8 36.ed6 Gd8 37.Wc6 Ka5 38.Wcc5 i czarne poddały się.

15. Debiut Trompowskiego [A45]

Walsh (Irlandia) – IM Bogatyrczuk (Kanada)

1.d4 Sf6 2.Gg5 d6 3.Sc3 Sbd7 4.Sf3 h6 5.Gh4 e6 6.Hd2 Ge7 7.0–0–0 a6 8.Gf6 Gf6 9.e3 b5 10.Gd3 Gb7 11.Ge4 d5 12.Gd3 c5 13.Wdg1 Wc8 14.g4 Ha5 15.Kb1 c4 16.Ge2 b4 17.Sd1 c3 18.He1 Hc7 19.b3 a5 20.h4 a4 21.g5

21…ab3 22.ab3 Ha5 i białe poddały się.

Amsterdam 1954

Ekipa Irlandii: od lewej Maher, Rohan, Walsh, Reilly i Kelly – 1954

Zdjęcie: The Irish Chess Union

16. Partia hiszpańska [C88]

Fox (Kanada) – Nash (Irlandia)

1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 a6 4.Ga4 Sf6 5.0–0 Ge7 6.We1 b5 7.Gb3 d6 8.c3 Sa5 9.Gc2 c5 10.d4 Hc7 11.Sbd2 0–0 12.Sf1 cd4 13.cd4 Gg4 14.Se3 Gh5 15.Sf5 Sc6 16.d5 Sd4 17.S5d4 ed4 18.Hd3 Gf3 19.gf3 Wac8 20.Gb3 Sd7 21.Hd4 Se5 22.He3 Hd7 23.f4 Hg4 24.Kh1 Sc4 25.Hg3 Hh4 26.Gd1 Hg3 27.hg3 Gf6 28.Wb1 Gd4 29.Kg2 Wfe8 30.b3 Gc3 31.We2 Sb6 32.Ge3 Sd7 33.Gc2 b4 34.Gd3 Wa8 35.f3 Wec8 36.Wc1 Sc5 37.Gc4 a5 38.e5 de5 39.fe5 a4 40.Wd1 ab3 41.ab3 Sd7 42.f4 Kf8 43.Gb5 Sc5 44.d6 i czarne poddały się.

17. Obrona sycylijska [B26]

GM Pachman (Czechosłowacja) – GM Najdorf (Argentyna)

1.e4 c5 2.Sc3 d6 3.d3 Sc6 4.g3 g6 5.Gg2 Gg7 6.Ge3 Sf6 7.Hc1 h5 8.h3 Wb8 9.f4 Sd7 10.a4 a6 11.Sf3 Sd4 12.Hd2 b5 13.ab5 ab5 14.Hf2 b4 15.Sd1 Hb6 16.0–0 b3 17.c3 Sc2 18.Wb1 Ga6 19.Hd2 Hb5 20.c4 Hb4 21.He2 Gb7 22.Gd2 Hb6 23.Sh4 e6 24.f5 Se5 25.fe6 fe6 26.Gf4 Sd4 27.Hd2 Wg8 28.Sc3 Hd8 29.Ge5 Ge5 30.Hh6 He7 31.Sg6 Hg7 32.Hg7 Gg7 33.Sf4 h4 34.g4 Ge5 35.Wf2 Ke7 36.Wbf1 Gc6 37.Sh5 Wbf8 38.Wf8 Wf8 39.Wf8 Kf8 40.Kf2 Ge8 i remis.

Ludek Pachman – Mariańskie Łaźnie 1954

Zdjęcie: praguechess.cz

18. Obrona Grünfelda [D77]

IM Bolbochan (Argentyna) – IM Filip (Czechosłowacja)

1.Sf3 Sf6 2.g3 g6 3.Gg2 Gg7 4.0–0 0–0 5.c4 d5 6.d4 dc4 7.Sa3 Sc6 8.Sc4 Ge6 9.b3 Gd5 10.Ga3 a5 11.e3 a4 12.He2 Hc8 13.Sfe5 Gg2 14.Kg2 He6 15.Hf3 Se5 16.Se5 ab3 17.ab3 c6 18.Sd3 Hb3 19.Ge7 Hd3 20.Gf6 Gf6 21.Hf6 Wfe8 22.Kg1 Hc3 23.Wab1 We6 24.Hf3 We7 25.d5 cd5 26.Hd5 Hc6 27.Hb3 Wd8 28.Wfc1 Hf3 29.Wd1 Wed7 i remis.

19. Obrona sycylijska [B52]

IM Zita (Czechosłowacja) – IM Panno (Argentyna)

1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.Gb5 Gd7 4.Gd7 Hd7 5.0–0 Sc6 6.c3 Sf6 7.We1 e6 8.d4 cd4 9.cd4 d5 10.e5 Se4 11.Sbd2 Sd2 12.Gd2 Ge7 13.Wc1 0–0 14.He2 Wfc8 15.Hd3 h6 16.h3 Sb4 17.Gb4 Gb4 18.Wed1 a5 19.He3 Ha4 20.Hb3 Hd7 21.He3 Hb5 22.Wc8 Wc8 23.Wc1 Wc4 24.b3 Wc6 25.a4 Hb6 26.g4 Ga3 27.Wc6 bc6 28.g5 hg5 29.Sg5 Ge7 30.Sf3 c5 31.Hd3 cd4 32.Kg2 Hb8 33.Hd4 Hb3 34.Ha7 Hb4 35.Hd7 Gf8 36.Kg3 He7 37.Hb5 Hc7 38.h4 g6 39.He8 Kg7 40.Kg2 He7 41.Hc6 Hb4 42.Kg3 Gc5 43.Hc7 Hb6 44.Hb6 Gb6 45.Se1 Gc7 46.f4 f5 47.Sd3 Gb6 48.Kh3 Kf7 49.Kg3 Ke7 50.h5 gh5 51.Kh4 Kd7 52.Kh5 Kc6 53.Kg6 d4 54.Kf7 Kd5 55.Ke7 Gc5 56.Kf7 Ga3 57.Sf2 Gc1 58.Sd3

58…Gf4 59.Sf4 Ke5 60.Se6 d3 61.Sg5 Kf4 i białe poddały się.

20. Obrona Grünfelda [D79]

IM Guimard (Argentyna) – Šajtar (Czechosłowacja)

1.d4 Sf6 2.Sf3 g6 3.c4 Gg7 4.g3 0–0 5.Gg2 c6 6.0–0 d5 7.cd5 cd5 8.Sc3 Sc6 9.Se5 e6 10.Gg5 h6 11.Gf4 Gd7 12.Hd2 Kh7 13.Wfd1 Sh5 14.e4 Sf4 15.Hf4 de4 16.Se4 Ge8 17.h4 He7 18.Sc3 Wd8 19.Sc6 Gc6 20.Gc6 bc6 21.Se2 Wd6 22.Wac1 Wfd8 23.He4 Hb7 24.h5 e5 25.hg6 fg6 26.We1 ed4 27.Hd3 Hb2 28.Wb1 Ha2 29.Sf4 Hf7 30.Wbd1 Hf5 31.Ha6 d3 32.We7 d2 33.Ha7 W8d7 34.Wd7 Wd7 35.Ha2 He4 36.Hb3 c5 37.Hb5 Wb7 38.Ha6 Wb1 39.Hf1 Wd1 i białe poddały się.

21. Obrona sycylijska [B22]

IM Paoli (Włochy) – Minew (Bułgaria)

1.e4 c5 2.Sf3 Sc6 3.c3 Sf6 4.e5 Sd5 5.d4 cd4 6.cd4 d6 7.ed6 Hd6 8.Sc3 Gf5 9.a3 g6 10.Hb3 He6 11.Ge2 Sc3 12.He6 Ge6 13.bc3 Gg7 14.Wb1 Sa5 15.Gb5 Gd7 16.Gd7 Kd7 17.c4 b6 18.c5 Whc8 19.Wb5 Sc4 20.Wb4 Sd6 21.0–0 bc5 22.dc5 Wc5 23.Ge3 Wa5 24.a4 Wc8 25.Wd1 Wc7 26.Sd4 Wd5 27.Wbb1 e6 28.Sb3 Se4 29.Wd5 ed5 30.Wd1 Sc3 31.Wd3 Ke6 32.Sc5 Ke7 33.Sa6 Wc4 34.Sc5

34…d4 35.Gg5 f6 i białe poddały się.

Nikolai Minew – lata młodzieńcze

Zdjęcie: Archiwum autora

22. Obrona królewsko – indyjska [E80]

IM Milew (Bułgaria) – Porreca (Włochy)

1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.Sc3 Gg7 4.e4 d6 5.f3 e5 6.d5 0–0 7.Gg5 h6 8.Ge3 c6 9.Hd2 cd5 10.cd5 Se8 11.0–0–0 Kh7 12.g4 Gd7 13.Gd3 Ha5 14.Kb1 Sa6 15.a3 Sec7 16.Hc1 Sc5 17.Gc4 S7a6 18.Hd2 Ga4 19.Sa4 Ha4 20.Hc2 Hd7 21.b4 Sa4 22.Gb3 b5 23.Ga4 ba4 24.Hc6 Hc6 25.dc6 Sc7 26.Se2 a5 27.Gb6 Sb5 28.ba5 Wfc8 29.Wd5 Sa3 30.Ka2 Sc2 31.c7 Sb4 32.Ka3 Sd5 33.ed5 f5 34.gf5 gf5 35.Ka4 e4 36.fe4 fe4 37.Sg3 Gc3 38.Kb5 We8 39.Se2 Gd2 40.a6 e3 41.a7 Kg6 42.Wf1 Kg5 43.Kc6 i czarne poddały się.

23. Partia wiedeńska [C27]

Norcia (Włochy) – IM Cwetkow (Bułgaria)

1.e4 e5 2.Sc3 Sf6 3.Gc4 Se4 4.Hh5 Sd6 5.He5 He7 6.He7 Ge7 7.Gb3 Sf5 8.Sf3 c6 9.d4 d5 10.Se2 Sd7 11.c3 Sf6 12.Gc2 Sd6 13.Se5 0–0 14.Sg3 We8 15.0–0 Sfe4 16.f3 Sg3 17.hg3 Gf5 18.Sd3 Sc4 19.Se1 Gd7 20.Sd3 Gf8 21.Kf2 Gf5 22.Sb4 Gd7 23.Sd3 a5 24.b3 Sa3 25.Ga3 Ga3 26.Wae1 Gf5 27.We8 We8 28.We1 Wb8 29.We2 g6 30.Sc5 Gc2 31.Wc2 b6 32.Sd3 Gd6 33.c4 dc4 34.Wc4 Wc8 35.Se5 Ge5 36.de5 Kf8 37.Wh4 We8 38.We4 Ke7 39.Ke3 Ke6 40.Wd4 h5 41.Kf4 Wc8 42.Wd6 Ke7 43.Ke4 Wc7 44.a4 Wc8 45.f4 Wc7 46.f5 gf5 47.Kf5 b5 48.g4 ba4 49.ba4 hg4 50.Kg4 c5 51.Kf5 c4 52.Wd2 Wc5 53.Ke4 Ke6 54.Wd6 Ke7 55.Wd2 c3 56.Wc2 Wc4 57.Kd5 Wa4 58.Wc3 Wa2 59.Wc7 Kf8 60.Wc8 Kg7 61.Wc7 Wd2 62.Ke4 Wg2 63.Wa7 Wa2 64.e6 We2 65.Kf3 We6 66.Wa5 Kf6 67.Kf4 Wb6 68.Kf3 Wb4 69.Ke3 Kg6 70.Kf3 Wh4 71.Kg3 Wh5 72.Wh5 Kh5 73.Kf4 i remis.

24. Obrona Tarrascha [D41]

Bobekow (Bułgaria) – Scafarelli (Włochy)

1.c4 Sf6 2.Sc3 c5 3.Sf3 d5 4.cd5 Sd5 5.d4 e6 6.e3 cd4 7.ed4 Sc6 8.Gc4 Gb4 9.Hd3 0–0 10.0–0 Sce7 11.Wd1 a6 12.Gb3 b6 13.Se5 Gb7 14.Se4 Sg6 15.Sg5 Ge7 16.Hg3 Wc8 17.h4 a5 18.Gd2 Se5 19.de5 h6 20.Sf3 Kh8 21.Ge3 Gc5 22.Gc5 Wc5 23.Sd4 Hc7 24.We1 b5 25.a3 Hb6 26.Wed1 Se7 27.Gc2 Wd5 28.Sf3 Wfd8 29.Wd5 Wd5 30.Hf4 Kg8 31.He4 g6 (31…Wd1! z następnym 32…Ge4) 32.Hf4 Sf5 33.Gf5 ef5 34.Hh6 He6 35.Sg5 Hd7 36.Hh7 Kf8 37.Hh8 Ke7 38.Hf6 Ke8

39.e6 i czarne poddały się.

Logo Olimpiady

Rycina: Wikipedia

Grupa: 3

Wyniki I rundy:

Jugosławia

2,5 : 1,5

Francja

Saara

0,0 : 4,0

Szwecja

Norwegia

2,5 : 1,5

Dania

Izrael

-

Pauza

Na pierwszej szachownicy Francji, w meczu z Jugosławią, zagrał arcymistrz Ossip Bernstein, jak pamiętamy gość honorowy Olimpiady w Helsinkach w 1952 roku. Był weteranem szachowym i liczył sobie już 72 lata! Jego partia z Gligoriciem szybko dała remis. Podobny los spotkał partię Thiellement – Fuderer. Oczywiście 31-letni Gligorić i 23-letni Fuderer mogli „zmęczyć” swoich starszych przeciwników (Andre Thiellement miał 48 lat) w długich końcówkach, gdzie na pewno wykazaliby większą wytrzymałość fizyczną. W efekcie zespół Jugosławii stracił ze słabą Francją aż półtora punktu, bowiem Trifunović po ciężkiej walce z Raizmanem podpisał trzeci remis. Jedyny sukces osiągnął debiutant Matanović „bijąc” Bergrasera. 24-letni Aleksandar Matanović w 1952 roku awansował do turnieju międzystrefowego (sztuka ta udała mu się potem jeszcze trzy razy). W wieku osiemnastu lat został mistrzem Jugosławii juniorów. Grał jeszcze w dziesięciu następnych Olimpiadach. Dobrze wypadł w turniejach we Wiedniu 1952 (drugie miejsce za Pilnikiem), w Opatii 1953 (pierwsze miejsce) i w Belgradzie 1954 (drugie miejsce za Bronsteinem), co oczywiście dało mu przepustkę do kadry olimpijskiej. Mistrzostwo Jugosławii seniorów zdobył dopiero w 1962 roku. W meczu Jugosławia – Francja nie zagrał Pirc, który nieoczekiwanie „dostał” pierwszą szachownicę, gdyż w 1953 roku wygrał mistrzostwo Jugosławii (w roku 1954 championat nie odbył się). Sensacją skończyła się partia Vestöl – Larsen, w której wschodząca gwiazda światowych szachów, 19-letni Bent Larsen po heroicznej walce (partia liczyła ponad 80 posunięć) musiał podpisać kapitulację. Debiutant Larsen musiał być na początku bardzo stremowany skoro w pierwszych dwóch spotkaniach obie partie przegrał! Potem jednak zaczął grać coraz lepiej i w efekcie przekroczył 70% możliwych do zdobycia punktów! Młodziutki Duńczyk wprowadził sporo zamieszania do życia szachowego w swoim kraju. W wieku 19 lat nie tylko zdobył tytuł mistrza międzynarodowego, ale i mistrzostwo Danii seniorów! Dwa lata potem był pierwszym arcymistrzem w historii swojej ojczyzny. W latach 1958 – 1982 brał udział we wszystkich ośmiu cyklach rozgrywek o mistrzostwo świata! Trzykrotnie wygrywał turnieje międzystrefowe i czterokrotnie awansował do meczów kandydatów. Gdyby nie ogromna dominacja Rosjan w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku, miał wszelkie predyspozycje bycia mistrzem świata. Nie miał jednak szans, gdyż zdobywając „wszelkie” tytuły arcymistrzowie sowieccy działali „kolektywnie”, a arcymistrzowie „zachodni” ścierali się z nimi w „pojedynkę”. Duńczycy przegrali jeszcze jedną partię i nieoczekiwanie, niżej notowani Norwedzy triumfowali! Szwedzi przed końcem rundy zdążyli zdobyć komplet punktów z Saarą. Mając kojarzenie ze słabym przeciwnikiem, wystawili do meczu dwóch debiutantów: Hörberga i Nilssona.

Stan po I rundzie:

1

Szwecja*

4,0

2 – 3

Norwegia* i Jugosławia*

2,5

4 – 5

Francja* i Dania*

1,5

6 – 7

Izrael i Saara*

0,0

25. Gambit hetmański [D35]

GM Gligorić (Jugosławia) – GM Bernstein (Francja)

1.d4 d5 2.c4 e6 3.Sc3 Sf6 4.cd5 ed5 5.Gg5 Ge7 6.e3 0–0 7.Hc2 We8 8.Gd3 h6 9.Gf6 Gf6 10.Sge2 Sc6 11.a3 Se7 12.0–0 Gg4 13.b4 Ge2 14.Se2 Hd6 15.Wfc1 c6 16.Hb3 a6 17.a4 g6 18.Wa2 Web8 19.b5 ab5 20.ab5 Wa2 21.Ha2 Hd8 22.Ha7 Hc8 23.Sf4 Gg5 24.Sh3 Gf6 25.Sf4 Gg5 26.Se2 Wa8 27.Hc5 He6 28.Hc3 i remis.

Ossip Bernstein

Zdjęcie: www.chess.com

26. Partia angielska [A37]

Raizman (Francja) – GM Trifunović (Jugosławia)

1.c4 c5 2.g3 Sc6 3.Gg2 g6 4.Sc3 Gg7 5.Sf3 Sh6 6.0–0 0–0 7.d3 d6 8.h3 Sf5 9.e3 e6 10.Se4 b6 11.g4 Sfe7 12.g5 Gb7 13.d4 Sf5 14.dc5 dc5 15.He2 He7 16.Wb1 Sd6 17.Sd6 Hd6 18.Wd1 He7 19.b3 Se5 20.Se5 Ge5 21.f4 Gg7 22.Gb2 Gg2 23.Hg2 e5 24.He4 Wae8 25.We1 He6 26.Hf3 ef4 27.Gg7 Kg7 28.ef4 He1 29.We1 We1 30.Kf2 We6 31.Hd3 Wfe8 32.Kf3 W8e7 33.h4 h6 34.Hc3 Kh7 35.Hd3 hg5 36.hg5 f6 37.Kf2 fg5 38.fg5 Kg7 39.Kf3 We5 40.Kf4 Kf7 41.a3 Wf5 42.Kg4 Ke8 43.Hd6 We4 44.Kh3 Kf7 45.Hc6 We6 46.Hb7 We7 47.Hg2 Wfe5 48.Hf3 Kg8 49.Ha8 Kg7 50.Kg4 We4 51.Kf3 We3 52.Kf4 Wb3 53.Hh1 Kg8 54.Ha8 Kg7 55.Hh1 Kg8 56.Ha8 Kg7 57.Hh1 Wa3 58.Hh6 Kf7 59.Hh7 Kf8 60.Hh8 Kf7 61.Hh7 Ke8 62.Hg6 Wf7 63.Kg4 Waf3 64.Hc6 Kf8 65.Hd6 Kg7 66.He5 i remis.

27. Obrona królewsko – indyjska [E79]

IM Fuderer (Jugosławia) – Thiellement (Francja)

1.c4 Sf6 2.Sc3 c5 3.Sf3 Sc6 4.d4 cd4 5.Sd4 g6 6.e4 d6 7.Ge2 Gg7 8.Ge3 0–0 9.0–0 Gd7 10.f4 Sd4 11.Gd4 Gc6 12.Gf3 Sd7 13.Gg7 Kg7 14.Hd2 Wc8 15.Wad1 Hb6 16.Kh1 Wfd8 17.b3 Ha5 18.Hb2 Sf6 19.g4 Kg8 20.g5 Se8 21.b4 Hb6 22.b5 e6 23.Sa4 Ha5 24.bc6 Ha4 25.cb7 Wb8 26.c5 Ha6 27.cd6 Sd6 28.e5 Sb7 29.Wd8 Wd8 30.Ge2 i remis.

Andre Thiellement – 1962 rok

Zdjęcie: heritageechecsfra.free.fr

28. Obrona królewsko – indyjska [E66]

Bergraser (Francja) – IM Matanović (Jugosławia)

1.d4 Sf6 2.Sf3 g6 3.c4 Gg7 4.g3 0–0 5.Gg2 d6 6.0–0 c5 7.Sc3 Sc6 8.d5 Sa5 9.Hd3 a6 10.h3 Wb8 11.a4 Sb3 12.Wb1 Sc1 13.Wfc1 Ha5 14.Se1 Gd7 15.Wa1 Hc7 16.e4 Wfc8 17.Gf1 Se8 18.Kh2 b5 19.ab5 ab5 20.cb5 Hb7 21.Wa5 Wa8 22.Wca1 Wa5 23.Wa5 Sc7 24.Hb1 Hb6 25.Ha2 c4 26.Sd1 Sb5 27.Sg2 Sd4 28.Sge3 Sf3 29.Kh1 Sd2 30.Gg2 Gd4 31.Wa6 Hb3 32.Wa3 Hb7 33.Sf1 Hb4 34.Sfe3 Hb7 35.Sf1 Sf1 36.Gf1 Hb4 37.Kg2 He1 38.Se3 Ge3 39.fe3 Gh3 40.Kh3 Hf1 41.Kh2 Hf2 42.Kh3 Hf3 43.Hb1 Hh5 44.Kg2 He2 45.Kh3 Wb8 i białe poddały się.

Volf Bergraser – 1957

Zdjęcie: heritageechecsfra.free.fr

29. Obrona królewsko – indyjska [E81]

Benkner (Saara) – GM Stahlberg (Szwecja)

1.c4 Sf6 2.Sc3 g6 3.d4 Gg7 4.e4 d6 5.f3 0–0 6.Gg5 c5 7.d5 Sa6 8.Hd2 Sc7 9.h4 Gd7 10.g4 a6 11.h5 b5 12.Gh6 bc4 13.Gc4 Sb5 14.Gg7 Kg7 15.Sge2 Sc3 16.Hc3 Kg8 17.0–0–0 Gb5 18.Sg3 Gc4 19.Hc4 Ha5 20.Wd3 Wfb8 21.Wa3 Hb4 22.Hc2 Hd4 23.g5 Sh5 24.Sh5 gh5 25.Wc3 Wb7 26.Wb3 Wab8 27.Wb7 Wb7 28.Hc3 Hf2 29.Wh5 Hf1 30.Kc2 Wb4 31.b3 He2 32.Kb1

32…Wd4 33.Wh1 Wd3 34.Ha5 Wf3 35.We1 Hd3 36.Ka1 Wf2 i białe poddały się.

30. Obrona sycylijska [B74]

IM Lundin (Szwecja) – Lorson (Saara)

1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 cd4 4.Sd4 Sf6 5.Sc3 g6 6.Ge2 Gg7 7.Ge3 0–0 8.0–0 Sc6 9.Sb3 Ge6 10.f4 Hc8 11.h3 a5 12.a3 a4 13.Sd4 Sd4 14.Gd4 Gc4 15.Gd3 Hc6 16.Hf3 e5 17.Gf2 ef4 18.e5 de5 19.Hc6 bc6 20.Gc4 Wfb8 21.Wab1 Wa5 22.Wfd1 Gf8 23.Gh4 Wc5 24.Gf6 Wc4 25.Ge5 We8 26.We1 Gc5 27.Kf1 Ge3 28.b3 ab3 29.cb3 Wc5 30.Gd4 Wf5 31.Wbd1 c5 32.Ge3 fe3 33.Kg1 Kg7 34.a4 Wb8 35.Sb5 We5 36.Wd3 Wee8 37.Sd6 We6 38.Sc4 i czarne poddały się.

31. Obrona królewsko – indyjska [E92]

Morena (Saara) – Hörberg (Szwecja)

1.d4 Sf6 2.Sf3 g6 3.c4 Gg7 4.Sc3 d6 5.e4 0–0 6.Ge2 e5 7.de5 de5 8.Hd8 Wd8 9.Gg5 We8 10.0–0 c6 11.Wad1 Sbd7 12.b4 Gf8 13.Wb1 a5 14.a3 Gg7 15.h3 Sf8 16.Ge3 Sh5 17.c5 ab4 18.ab4 Sf4 19.Gc4 Ge6 20.Ge6 S8e6 21.Wb3 Wed8 22.g3 Wd3 23.Wc1 Se2 24.Se2 Wb3 25.Sd2 Wb4 26.Kg2 f5 27.f3 Wb2 28.Kf1 Waa2 29.Ke1 f4 30.gf4 Gh6 31.Sc3 ef4 32.Sa2 fe3 33.Sc4 Wa2 34.Wb1 i białe poddały się.

32. Obrona sycylijska [B38]

Nilsson (Szwecja) – Kastel (Saara)

1.e4 c5 2.Sf3 Sc6 3.d4 cd4 4.Sd4 d6 5.c4 Sf6 6.Sc3 g6 7.Ge2 Gg7 8.Ge3 0–0 9.0–0 Gd7 10.Sc2 Wc8 11.h3 Se8 12.Hd2 f5 13.ef5 Gf5 14.Wac1 b6 15.Gh6 Hd7 16.Gg7 Sg7 17.Se3 Wf7 18.Sg4 Gg4 19.Gg4 Sf5 20.Wfe1 h5 21.Gd1 Wcf8 22.Se4 Kg7 23.Hg5 Wh8 24.Ga4 Hb7 25.Sc3 Se5 26.Wcd1 h4 27.Gb3 Wff8 28.Sd5 Wh5 29.Hd2 Whh8 30.Gc2 Wf7 31.We4 Hc8 32.f4 Hc5 33.Kh2 Sd7 34.b4 Hc8 35.Wde1 Kf8 36.Gb3 Sf6 37.We6 Sd5 38.Hd5 Kg7 39.c5 Hf8 40.cd6 i białe poddały się.

Mecz treningowy Larsen (po lewej) – Enevoldsen J. – Dania 1953

Zdjęcie: en.chessbase.com

33. Obrona sycylijska [B95]

Vestöl (Norwegia) – IM Larsen B. (Dania)

1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 cd4 4.Sd4 Sf6 5.Sc3 a6 6.Gg5 e6 7.Ge2 Ge7 8.Hd2 h6 9.Ge3 e5 10.Sb3 b5 11.a4 ba4 12.Wa4 Gd7 13.Wa1 0–0 14.0–0 a5 15.f3 a4 16.Sc1 Hc7 17.Sd3 Wc8 18.Sb4 Hb7 19.Sbd5 Sd5 20.Sd5 Gd8 21.c3 Sc6 22.Wa2 Sa5 23.f4 Sb3 24.Hd1 Ge6 25.fe5 de5 26.Gg4 Wc4 27.Gf5 Gf5 28.ef5 Wa5 29.Sb4 Ge7 30.Hd3 Wg4 31.Wf2 Gb4 32.cb4 Hb4 33.h3 We4 34.Kh2 f6 35.Wc2 Kh7 36.Wc8

36…We3 37.He3 Hb7 38.Wc4 Hb5 39.Hc3 Sd4 40.Hb4 Ha6 41.Wa4 Wa4 42.Ha4 Hb6 43.Hb4 Hd8 44.Hb7 h5 45.He4 Hd7 46.Wb4 Kh6 47.Wb7 Hc8 48.Wa7 Sf5 49.Wa8 Hd7 50.Wh8 Kg6 51.Hf3 Sh6 52.Hg3 Kf7 53.Wh7 Sf5 54.Hf3 h4 55.Hh5 Ke7 56.Hg4 He6 57.Wh5 g5 58.Wh7 Kf8 59.He4 Kg8 60.Wa7 Se7 61.b4 f5 62.Ha8 Kf7 63.Hh8 e4 64.Hh5 Kf8 65.Wa8 Kg7 66.Hg5 Kf7 67.Hf4 e3 68.Wa1 Sd5 69.Hd4 e2 70.We1

70…Se3 71.Hh4 He5 72.Kg1 f4 73.We2 Hd4 74.Hf2 Kg6 75.g3 Hb4 76.Hf4 Hf4 77.gf4 Sd5 78.Wf2 Kf5 79.Kh2 Sf6 80.Kg2 Se4 81.Wf1 Sd2 82.Wd1 Sc4 83.Kf3 i czarne poddały się.

34. Obrona półsłowiańska [D31]

Nielsen A. (Dania) – Störe (Norwegia)

1.d4 d5 2.c4 c6 3.Sf3 e6 4.Sc3 dc4 5.e4 b5 6.Ge2 Gb4 7.0–0 Gc3 8.bc3 Sf6 9.Hc2 Sbd7 10.Ga3 Gb7 11.Wfe1 c5 12.Gf1 Ha5 13.Gc1 cd4 14.cd4 0–0 15.Gf4 Hb6 16.g3 Wfc8 17.Gg2 b4 18.Se5 Se5 19.de5 Se8 20.Wed1 a5 21.Ge3 Hc7 22.f4 Wd8 23.Hf2 Wd1 24.Wd1 Wd8 25.Wc1 Hc6 26.Gb6 Wa8 27.Hd4 c3 28.Gf3 h6 29.g4 Sc7 30.f5 Sb5 31.He3 Sa3 32.Hd4 Sc4 33.Gc5 Wc8 34.Ga7 Sd2 35.Gg2 Hc4 36.fe6 Hd4 37.Gd4 fe6 38.Gb6 a4 39.Kf2 Ge4 40.Ge4 Se4 41.Ke3 Sg5 42.Ga5 Wc4 43.a3 ba3 44.Wc3 Wg4 45.Wa3 Wh4 46.Wa2 Kh7 47.Ge1 We4 48.Kf2 Sf7 49.Gc3 Se5 50.Ge5 We5 51.Wa4 g5 52.Kf3 Kg6 53.Wa8 Kh5 54.Wh8 g4 55.Kf2 Wf5 56.Kg3 Wf3 57.Kg2 Wf6 58.Kg3 Kg5 59.Wg8 Wg6 60.Wa8 e5 61.We8 Kf5 62.Wf8 Wf6 63.Wg8 h5 64.Kh4 Kf4 65.Kh5 Kf3 66.Kg5 Wf7 67.Kg6 Wf4 68.Kg5

68…g3 i białe poddały się.

35. Obrona królewsko – indyjska [E72]

Flater (Norwegia) – Nielsen P. (Dania)

1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.g3 Gg7 4.Gg2 0–0 5.e4 d6 6.Sc3 e5 7.Sge2 Sc6 8.d5 Se7 9.0–0 Sd7 10.Ge3 f5 11.f3 Sf6 12.Kh1 h6 13.ef5 gf5 14.f4 Sg6 15.Hd2 e4 16.Sd1 h5 17.Gd4 He7 18.Se3 Gh6 19.h4 Sg4 20.Sg4 hg4 21.He1 Wf7 22.Kh2 c5 23.Gc3 b5 24.cb5 Hb7 25.Wd1 Hb5 26.Sc1 Ga6 27.Wf2 We8 28.Gf1 Hb7 29.Ga6 Ha6 30.He2 Hb7 31.Sb3 He7 32.Sa5 e3 33.Wff1 Gf4 34.Wf4 Sf4 35.gf4 Hh4 36.Kg1 Wh7 37.Hg2 e2 i białe poddały się.

36. Obrona sycylijska [B20]

Verner Nielsen (Dania) – Ramm (Norwegia)

1.e4 c5 2.c4 Sc6 3.Sc3 g6 4.d3 Gg7 5.Ge3 d6 6.f4 Sf6 7.Sf3 0–0 8.Ge2 Sg4 9.Gg1 e5 10.h3 Sh6 11.Ge3 f5 12.Hd2 Sd4 13.fe5 de5 14.Sd5 Sf7 15.0–0 fe4 16.de4 Sd6 17.Gd4 ed4 18.Gd3 Ge6 19.Wae1 Hd7 20.Hg5 Wae8 21.Sh4 Wf1 22.Wf1 Gd5 23.Hd5 He6 24.Hc5 Se4 25.Ge4 He4 26.Sf3 b6 27.Hc7 He3 28.Kh1 He2 29.Wg1 d3 30.Hd7 Wf8 31.Hd5 Kh8 32.Sg5 d2 33.Se6 We8 34.Sg5 h6 35.Sf3 Wf8 36.Hd2 Hc4 37.b3 Hc6 38.He2 We8 39.Hd2 Wf8 40.He2 We8 i remis.

Grupa: 4

Wyniki I rundy:

Anglia

1,5 : 2,5

Belgia

Węgry

4,0 : 0,0

Kolumbia

Luksemburg

0,0 : 4,0

NRF

Szwajcaria

-

Pauza

W meczu Węgry – Kolumbia, jako pierwsza skończyła się partia Rivera – Gereben, w której Kolumbijczyk zostawił wieżę pod biciem i po jej stracie od razu złożył broń. Chwilę potem Szabo zmusił do kapitulacji Cuellara. Powiało sensacją w partii de Greiff – Kluger. Młody 24-letni Kolumbijczyk po doskonałej grze otrzymał wygraną pozycję! Wystarczyło tylko zagrać 31.Wb6!! i czarne forsownie przegrywały. Niestety, pod koniec piątej godziny gry o wszystkim zadecydował niedoczas, w którym lepszy był Węgier. Blisko kontroli czasu, mając już tylko równą pozycję Kolumbijczyk podstawił jakość i chwilę potem poddał się. Boris de Greiff urodził się 13 lutego 1930 roku w Medellin. Był synem poety Leona de Greiffa. W wieku dwudziestu jeden lat, w Bogocie, zwyciężył w turnieju o mistrzostwo kraju. Grał w dziewięciu Olimpiadach, ostatni raz w 1978 roku. Jako ostatnia zakończyła się partia Barcza – Sanchez, którą odłożono w remisowej końcówce skoczkowej. Kolumbijczyk popełnił duży błąd, po którym stracił piona na wagę partii i Węgrzy w ostatecznym rozrachunku zdobyli komplet punktów! W meczu Anglia – Belgia prawdziwa walka toczyła się tylko na czwartej szachownicy, gdzie mistrz Belgii z 1950 roku, Robert Lemaire pokonał Wade’a. Na pozostałych „deskach” po bezbarwnej grze podpisano remisy. Po około trzech godzinach gry Niemcy wygrali wszystkie partie z Luksemburgiem, najsłabszym zespołem Olimpiady. Tylko Kremer i Doerner pozostali w zespole Luksemburga, jaki poznaliśmy na Olimpiadzie w Helsinkach. Po przerwie zagrał w ekipie NRF Wolfgang Unzicker, który w latach 1948, 1950 i 1953 był mistrzem kraju. Nie zrezygnował z czynnej pracy zawodowej, był prawnikiem, dlatego nazywano go „mistrzem świata amatorów”, gdyż w latach 1945 – 1970 należał do ścisłej czołówki światowej. Przez wiele lat był doradcą prawnym rodzimego związku szachowego. Grał w trzynastu Olimpiadach, w tym dziesięciokrotnie na pierwszej szachownicy. Na drugiej „desce” Belgii zagrał Arthur Dunkelblum, uczestnik historycznej, drugiej Olimpiady w Hadze w 1928 roku.

Stan po I rundzie:

1 – 2

NRF* i Węgry*

4,0

3

Belgia*

2,5

4

Anglia*

1,5

5 – 7

Szwajcaria, Luksemburg* i Kolumbia*

0,0

37. Partia szkocka [C47]

IM Alexander (Anglia) – IM O’Kelly (Belgia)

1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Sc3 Sf6 4.d4 ed4 5.Sd4 Gb4 6.Sc6 bc6 7.Gd3 d5 8.ed5 cd5 9.0–0 0–0 10.Gg5 c6 11.Hf3 Ge7 12.Wae1 h6 13.Gh6 gh6 14.He3 d4 15.Hh6 Hd6 16.Hg5 Kh8 17.Hh6 Kg8 18.Hg5 Kh8 19.Hh4 Kg7 i remis.

38. Obrona słowiańska [D14]

Dunkelblum (Belgia) – Penrose (Anglia)

1.d4 d5 2.Sf3 Sf6 3.c4 c6 4.cd5 cd5 5.Sc3 Sc6 6.Gf4 Gf5 7.e3 e6 8.Hb3 Gb4 9.Gb5 0–0 10.Gc6 Gc3 11.bc3 bc6 12.0–0 Se4 13.h3 g5 14.Gh2 h5 15.Hb2 g4 16.hg4 hg4 17.Sd2 Hh4 18.Se4 de4 19.Hb4 Wad8 20.Gd6 Wfe8 21.Hc5 i remis.

39. Partia katalońska [E02]

IM Golombek (Anglia) – Gobert (Belgia)

1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.g3 d5 4.Gg2 dc4 5.Ha4 Gd7 6.Hc4 Gc6 7.Sf3 Gd5 8.Ha4 Gc6 9.Hc2 Ge4 10.Hd1 c5 11.Sc3 Gc6 12.0–0 Sbd7 13.We1 cd4 14.Sd4 Gg2 15.Kg2 Gb4 16.Gd2 0–0 17.a3 Ga5 18.Wc1 Wc8 19.Sdb5 a6 20.Sd6 Wc7 21.b4 Gb6 22.Sa4 Ga7 23.b5 Wc1 24.Gc1 ab5 25.Sb5 Ha5 26.Sa7 Ha7 27.Gb2 b5 28.Sc3 b4 29.ab4 Hb7 30.Kg1 Hb4 31.Ga1 Wa8 32.e4 i remis.

40. Obrona „Nowoczesny Benoni” [A77]

Lemaire (Belgia) – IM Wade (Anglia)

1.d4 Sf6 2.c4 c5 3.d5 e6 4.Sc3 ed5 5.cd5 g6 6.e4 d6 7.Sf3 Gg7 8.Ge2 0–0 9.0–0 We8 10.Sd2 b6 11.f3 Sa6 12.Sc4 Sc7 13.Gf4 Gf8 14.a4 Sh5 15.Ge3 f6 16.g4 Sg7 17.Hd2 Ga6 18.Gh6 Wb8 19.Wfb1 Hd7 20.b4 cb4 21.Wb4 Wec8 22.Wab1 Sge8 23.Gf8 Kf8 24.Hd4 Gc4 25.Gc4 Wa8 26.Se2 He7 27.Hd2 Hd7 28.Sd4 a5 29.Gb5 Sb5 30.Wb5 Wc4 31.Wb6 g5 32.Se6 Kg8 33.h4 Ha4 34.hg5 Wc2 35.Hf4 Ha2 36.Wb7 fg5 37.Hf7 i czarne poddały się.

Arthur Dunkelblum

Zdjęcie: chigorin.bbhit.ru

41. Obrona królewsko – indyjska [E80]

GM Szabo (Węgry) – Cuellar (Kolumbia)

1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.Sc3 Gg7 4.e4 d6 5.f3 a6 6.Gg5 Sbd7 7.Hd2 h6 8.Ge3 c6 9.c5 dc5 10.dc5 Hc7 11.Sa4 0–0 12.Wd1 Kh7 13.Se2 Sg8 14.Sd4 Sdf6 15.Sb6 Wb8 16.Sb3 Se8 17.Gc4 Gf6 18.0–0 Sg7 19.Sa5 Ge6 20.Hb4 Wfd8 21.f4 Gc4 22.Sbc4 e6 23.Hb6 Hb6 24.cb6 Se8 25.Gc5 Kg7

26.e5 Ge7 27.Ge7 Se7 28.Wd8 Wd8 29.Sb7 Wb8 30.Sc5 Sd5 31.Sa6 Wb7 32.Sc5 Wb8 33.b7 Sec7 34.Sa5 i czarne poddały się.

42. Obrona Nimzowitscha [E49]

De Greiff (Kolumbia) – IM Kluger (Węgry)

1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sc3 Gb4 4.e3 0–0 5.Gd3 c5 6.a3 Gc3 7.bc3 d5 8.cd5 ed5 9.Se2 b6 10.0–0 Ga6 11.Ga6 Sa6 12.Hd3 c4 13.Hc2 Sb8 14.f3 We8 15.Sg3 Sc6 16.Hf2 Hd7 17.Wa2 b5 18.We2 a5 19.e4 de4 20.fe4 b4 21.d5 Se5 22.Hd4 bc3 23.Hc3 Hc8 24.Ge3 Sfd7 25.Gd4 g6 26.Wef2 Hd8 27.Wb2 Hc8 28.Wb5 Ha6 29.a4 f6 30.Wfb1 Kh8

31.Kh1? (Wygrywało 31.Wb6!!) 31…Kg8 32.Ge5 Se5 33.Wb6 Ha7 34.Wf6 Sg4 35.Wfb6 Sf2 36.Kg1 Se4 37.Hc4? (Po 37.Se4 pozycja była równa) 37…Sd2 38.Ha2 Sb1 39.d6 Kf8 40.Hf2 Hf7 41.Wb1 Hf2 42.Kf2 Wad8 43.Wb6 We6 i białe poddały się.

Boris de Greiff – 1954

Zdjęcie: Archiwum autora

43. Partia katalońska [E06]

GM Barcza (Węgry) – IM Sanchez L. (Kolumbia)

1.c4 e6 2.g3 Sf6 3.Gg2 d5 4.d4 Ge7 5.Sf3 0–0 6.0–0 Sc6 7.b3 b6 8.Gb2 Gb7 9.Sbd2 a5 10.a3 Sb8 11.Hc2 a4 12.b4 dc4 13.Hc4 Se4 14.Wac1 Sd2 15.Sd2 Gg2 16.Kg2 c5 17.bc5 bc5 18.Sf3 cd4 19.Hd4 Hd4 20.Sd4 Wa7 21.Wc4 Wd8 22.Wfc1 Wb7 23.W1c2 Wa7 24.Wc8 Wad7 25.Wd8 Wd8 26.Wc4 Gf8 27.Wa4 e5 28.Sf3 f6 29.Wa8 Kf7 30.Gc3 Ke6 31.Gb4 Gb4 32.ab4 Kd5 33.Wa7 Wd7 34.Wd7 Sd7 35.Sd2 Kd4 36.Kf3 Kc3 37.Se4 Kb4 38.g4 Kc4 39.g5 Kd5 40.gf6 gf6 41.Sg3 Ke6 42.Kg4 Sf8 43.Kh5 Kf7 44.Kh6 Kg8 45.Se4 Sd7 46.h4 Kh8 47.Kh5 Kg7 48.Kg4 Kg6 49.h5 Kf7 50.Kf5 Ke7 51.Sc3 Sb6 52.e4 i czarne poddały się.

44. Obrona królewsko – indyjska [E61]

Rivera (Kolumbia) – IM Gereben (Węgry)

1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.Sc3 Gg7 4.g3 0–0 5.Gg2 c5 6.e3 Sc6 7.Sge2 cd4 8.ed4 d6 9.0–0 Gf5 10.Gf4 Hc8 11.Hd2 Wd8 12.Gg5 Gh3 13.Wac1 Gg2 14.Kg2 Hf5 15.f3 Wac8 16.Wfd1 h5 17.h3 Ha5 18.Ge3 Ha6 19.b3 d5 20.c5 e5 21.de5 Se5 22.Gd4 Sc6 23.Sa4 We8 24.Wc2 h4 25.Gf2 Sh5 26.Sg1 hg3 27.Gg3 Sd4 28.Gd6 Sc2 i białe poddały się.

Gedeon Barcza – Oberhausen 1961

Zdjęcie: mnl.gov.hu

45. Partia pionem hetmańskim [A48]

Neu (Luksemburg) – GM Unzicker (NRF)

1.d4 Sf6 2.Sf3 g6 3.c3 Gg7 4.Sbd2 d5 5.e3 0–0 6.Gd3 Sbd7 7.0–0 c5 8.We1 Hc7 9.e4 de4 10.Se4 Se4 11.Ge4 cd4 12.Sd4 Sc5 13.Sf3 Se4 14.We4 e5 15.He2 Gf5 16.Wc4 Hd6 17.Se1 Ha6 18.Hf1 Wad8 19.Ge3 Gd3 20.Sd3 Hc4 21.Sc5 Hf1 22.Kf1 b6 23.Se4 f5 24.Sg5 Wd6 25.We1 h6 26.Sf3 Wfd8 27.Ke2 f4 28.Gc1 e4 29.Sd2 We6 30.Kf1 e3 31.Sf3 e2 32.We2 Wd1 33.We1 Wee1 i białe poddały się.

46. Partia angielska [A33]

IM Schmid (NRF) – Philippe (Luksemburg)

1.c4 c5 2.Sf3 Sf6 3.Sc3 Sc6 4.d4 cd4 5.Sd4 e6 6.g3 a6 7.Gg2 Ge7 8.0–0 0–0 9.e4 e5 10.Sf5 d6 11.Ge3 Ge6 12.He2 Wc8 13.b3 Hd7 14.Se7 Se7 15.Sa4 Gc4 16.bc4 Ha4 17.Wab1 Hc4 18.Hc4 Wc4 19.Wb7 Sg6 20.f3 d5 21.Wc1 Wfc8 22.Wc4 Wc4 23.Wb8 Sf8 24.Gf1 Wc2 25.ed5 Sd5 26.Gf2 g6 27.a4 Sc7 28.Wc8 Kg7 29.Gb6 Sfe6 30.Ga6 Wa2 31.Gc7 Sc7 32.Wc7 Wa4 33.Gc4 i czarne poddały się.

47. Partia pionem hetmańskim [A47]

Kremer (Luksemburg) – Pfeiffer (NRF)

1.d4 Sf6 2.Sf3 b6 3.g3 Gb7 4.Gg2 e6 5.Gf4 Ge7 6.c3 0–0 7.Sbd2 Sd5 8.e4 Sf4 9.gf4 c5 10.Hc2 cd4 11.Sd4 Hc7 12.f5 Sc6 13.Sc6 Gc6 14.Gf3 Hf4 15.Hd3 Gg5 16.Wg1 ef5 17.Wg3 Hd2 18.Hd2 Gd2 19.Kd2 fe4 20.Ge2 f5 21.Wag1 Wf7 22.h4 We8 23.h5 We6 24.c4 f4 25.Wa3 Wd6 26.Kc3 f3 27.Gf1 e3 28.fe3 Wd1 29.Kc2 Wa1 30.h6 f2 31.Wg7 Wg7 32.hg7 Wf1 i białe poddały się.

48. Obrona Pirca [B09]

Darga (NRF) – Jerolim (Luksemburg)

1.e4 g6 2.d4 Gg7 3.Sc3 d6 4.f4 Sf6 5.Sf3 0–0 6.Ge2 Sbd7 7.0–0 c5 8.d5 a6 9.a4 Se8 10.Ge3 Sdf6 11.Sd2 Sc7 12.Gf3 Gd7 13.e5 Sfe8 14.Sc4 Gc8 15.He2 a5 16.g4 Sa6 17.Gg2 f5 18.h3 Wb8 19.Wad1 Sec7 20.e6 He8 21.Sa5 Gc3 22.bc3 Ha4 23.Wa1 He8 24.c4 Hd8 25.Gc1 Se8 26.Gb2 Sg7 27.He3 Hb6 28.Hc3 Wf6 29.g5 Se8 30.gf6 Sf6 31.Hb3 Hb3 32.Sb3 Kg7 33.Sd2 b5 34.cb5 Wb5 35.Wfb1 Sc7 i czarne poddały się.

Półfinały, 5 września 1954 r.

„Cztery miniaturki w meczu Grecja – ZSRR „

Grupa: 1

Wyniki II rundy:

Austria

1,0 : 3,0

Islandia

Finlandia

1,0 : 3,0

Holandia

Grecja

0,0 : 4,0

ZSRR

Krótki dystans eliminacji nie pozwalał na podejście ulgowe do jakiegokolwiek meczu. Rosjanie przyłożyli się solidnie w spotkaniu z Grekami, ograli ich do suchej nitki i zdecydowanie prowadzili w tabeli z kompletem punktów. Mecz był bardzo krótki zarówno pod względem czasowym jak i ilości posunięć. Najdłuższa partia, Parliaros – Botwinnik, liczyła zaledwie 27 posunięć! Ekipa grecka była osłabiona brakiem Gaitanarosa, który rokrocznie w latach 1951 – 1953 zdobywał mistrzostwo Grecji. Liderem zespołu był czempion kraju z lat 1950 i 1954 Dimitrios Parliaros. Holendrzy w starciu z Finami, finalistami z Helsinek 1952, grali uważnie i osiągnęli wysoki wynik, przy czym zwycięstwa osiągnęli tylko kolorem czarnym. Jako pierwsi skończyli Fred i H. Kramer błyskawicznie godząc się na remis. Potem Donner wygrał drugi raz z rzędu. Jego przeciwnik, Salo już po 27 posunięciach przekroczył czas. Pozostałe partie odłożono. W długich końcówkach Prins pokonał Katajisto, a Cortlever zremisował z Westerinenem. Niezwykle ważny mecz wygrali Islandczycy z bezpośrednimi konkurentami Austriakami.

Stan po II rundzie:

1

ZSRR

8,0

2

Holandia

5,5

3 – 4

Austria i Islandia

4,5

5

Finlandia

1,0

6

Grecja

0,5

49. Obrona sycylijska [B59]

IM Beni (Austria) – Olafsson F. (Islandia)

1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 cd4 4.Sd4 Sf6 5.Sc3 Sc6 6.Ge2 e5 7.Sb3 Ge7 8.0–0 0–0 9.f3 a5 10.Ge3 Ge6 11.Sd5 Gd5 12.ed5 Sb8 13.c4 Sbd7 14.f4 Wc8 15.Wc1 We8 16.fe5 Se5 17.Gd4 Sfd7 18.Sd2 Gg5 19.Wc3 Sc5 20.Sf3 Gf6 21.Gc5 Wc5 22.Se5 Ge5 23.Wh3 g6 i remis.

50. Partia pionem hetmańskim [A48]

Gudmundsson (Islandia) – Prameshuber (Austria)

1.d4 Sf6 2.Sf3 g6 3.Sbd2 d5 4.e3 Gg7 5.Gd3 0–0 6.0–0 c6 7.e4 de4 8.Se4 Se4 9.Ge4 Sd7 10.c3 e5 11.de5 Se5 12.Se5 Ge5 13.Hd8 Wd8 14.Gc2 Ge6 15.Ge3 b6 16.Gb3 Wd6 17.Ge6 We6 18.Wfd1 Wae8 19.g3 Wd6 20.Wd6 Gd6 21.Wd1 We6 22.a4 Kg7 23.a5 ba5 24.Ga7 a4 25.Wa1 We4 26.Gd4 Ge5 27.Ge5 We5 28.Wa4 c5 29.Kf1 Kf6 30.Wa5 Ke6 31.f4 Wd5 32.Ke2 Wh5 33.h4

33…f6? 34.b4! Kd6 35.Wc5 i czarne poddały się.

51. Obrona Caro – Kann [B11]

IM Lokvenc (Austria) – Agustsson (Islandia)

1.e4 c6 2.Sc3 d5 3.Sf3 Gg4 4.h3 Gh5 5.ed5 cd5 6.Gb5 Sc6 7.g4 Gg6 8.Se5 Wc8 9.d4 e6 10.h4 f6 11.Sg6 hg6 12.Hd3 f5 13.g5 a6 14.Gc6 Wc6 15.Gd2 Gd6 16.0–0–0 Se7 17.He2 Kd7 18.h5 gh5 19.Wh5 Wh5 20.Hh5 He8 21.Hf3 Sg6 22.Wh1 Hf7 23.Se2 f4 24.Hg4 Wc8 25.Wh7 Kc7 26.Hf3 Kb8 27.Hb3 Ge7 28.Wh5 Hf5 29.f3 Gg5 30.Gb4 Wc6 31.Gc5 Hf6 32.Sc3 Hd8 33.Sa4 Gf6 34.Gb6 Hd6 35.Gc5 Hd7 36.Sb6 He8 37.Hd3 Gd8 38.Sd7 Hd7 39.Hg6 Gf6 40.Wh8 Wc8 41.Hh7 Wh8 42.Hh8 Hd8 43.Gd6 i remis.

52. Obrona królewsko – indyjska [E69]

Johannsson (Islandia) – Kovacs Z. (Austria)

1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.g3 Gg7 4.Gg2 0–0 5.Sc3 d6 6.Sf3 Sbd7 7.0–0 e5 8.e4 c6 9.h3 We8 10.We1 a5 11.Ge3 ed4 12.Sd4 Sc5 13.Hc2 a4 14.Wad1 Ha5 15.f4 Sfd7 16.Gf2 Sb6 17.Sb1 Gd7 18.a3 Wad8 19.Sd2 Gc8 20.Kh2 Sbd7 21.S4f3 Sf6 22.Gd4 Se6 23.Gc3 Hh5 24.e5 de5 25.Se5 Sc5 26.Wa1 Hh6 27.Sdf3 Gf5 28.He2 Sce4 29.He3 We6 30.Wad1 Wde8 31.Hb6 Sc3 32.bc3 W6e7 33.Wd8 Wd8 34.Hd8 We8 35.Hc7

35…Ge6 36.Sg5! Sh5 37.Sgf7 Ge5? 38.Sh6 i czarne poddały się.

53. Obrona Tarrascha [D40]

Salo (Finlandia) – IM Donner (Holandia)

1.d4 Sf6 2.c4 c5 3.Sf3 e6 4.Sc3 d5 5.e3 Sc6 6.a3 dc4 7.Gc4 a6 8.0–0 b5 9.Ga2 Gb7 10.d5 ed5 11.Sd5 Ge7 12.e4 0–0 13.We1 Sd5 14.Hd5 Hc7 15.Hh5 Sd4 16.We3 Wad8 17.Sd4 Wd4 18.Gb1 g6 19.He2 Wfd8 20.Gc2 c4 21.Wf3

21…Ge4 22.Wf4 Gd3 23.Gd3 cd3 24.Hd2 Wf4 25.Hf4 Hf4 26.Gf4 Gf6 27.Gd2 i białe przekroczyły czas.

54. Obrona sycylijska [B91]

IM Cortlever (Holandia) – Westerinen J. (Finlandia)

1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 cd4 4.Sd4 Sf6 5.Sc3 a6 6.g3 e5 7.Sde2 Ge7 8.Gg2 Sbd7 9.0–0 0–0 10.h3 b5 11.a4 b4 12.Sd5 Sd5 13.Hd5 Wb8 14.Ge3 Hc7 15.Hd2 Sb6 16.b3 a5 17.c4 Sd7 18.g4 Sc5 19.Wab1 Gb7 20.Sg3 Se6 21.Wbd1 g6 22.Kh2 Wfd8 23.Kh1 Gc8 24.Se2 Sc5 25.Hc2 Gb7 26.f4 Hc6 27.Kh2 Wbc8 28.f5 Ha6 29.f6 Gf8 30.g5 Ha8 31.Sg3 Se6 32.Hd3 Sc5 33.Hb1 Se6 34.h4 Sc5 35.Wfe1 Wc7 36.h5 We8 37.hg6 fg6 38.Gc5 dc5 39.Gh3 Gc8 40.Hd3 Gh3 41.Kh3 Hc8 42.Kg2 Hg4 43.He3 Wf7 44.Wf1 We6 45.Wf3 h6 46.gh6 Wef6 47.Wf6 Wf6 48.Wd5 Hh4 49.We5 Gh6 50.Hc5 Wf7 51.We8 Kh7 52.He5 Gg7 53.He6 Hf4 54.We7 Hd2 55.Kh3 Hh6 56.Kg2 Hd2 57.Kh3 i remis.

Ekipa fińska w Amsterdamie

Od lewej: Salo, Westerinen J., Katajisto, Fred i Rantanen

Zdjęcie: „Suomen Shakki” numer 6/1954

55. Obrona Tarrascha [D40]

Katajisto (Finlandia) – IM Prins (Holandia)

1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sc3 d5 4.Sf3 c5 5.e3 cd4 6.ed4 Ge7 7.cd5 Sd5 8.Gd3 Ha5 9.0–0 Sc3 10.Hc2 Gd7 11.bc3 Ga4 12.He2 Sd7 13.Gd2 Hh5 14.Wab1 Gc6 15.Ge4 Sb6 16.Gc6 bc6 17.Ha6 0–0 18.Hb7 Gf6 19.Hc6 Wfc8 20.Hb5 Hb5 21.Wb5 Sc4 22.Gf4 h6 23.h4 a6 24.Wbb1 Sa5 25.Gd2 Sc4 26.Gf4 Sa5 27.Wfc1 Wc4 28.Wb4 Wac8 29.Wc4 Wc4 30.g3 Wa4 31.Wc2 Sc4 32.Sd2 Sa3 33.Wb2 Sb5 34.Sb1 g5 35.hg5 hg5 36.Gd2 Kf8 37.Kf1 Ke7 38.f4 gf4 39.gf4 Kd6 40.Ke2 Kd5 41.Kd3 Ge7 42.Wc2 Sd6 43.c4 Kc6 44.Gc1 Wa5 45.c5 Sb5 46.Sd2 Gf6 47.Gb2 Sc7 48.a3 Sd5 49.Sc4 Wb5 50.Ke4 Gg7 51.Gc3 f5 52.Kf3 Sc3 53.Wc3 Gd4 54.Wd3 Kc5 55.Sd2 Gb2 56.We3 Kd5 57.Wd3 Kc5 58.We3 Kd6 59.Sc4 Ke7 60.Wd3 Gf6 61.Ke3 Wc5 62.Sd2 Wa5 63.Wb3 Wa4 64.Wd3 Gg7 65.Sb3 Wa3 66.Sc5 Wd3 67.Kd3 a5 68.Kc4 Gh6 69.Sd3 Kd6 70.Kb5 Kd5 71.Ka5 Kd4 i białe poddały się.

56. Obrona sycylijska [B58]

IM Kramer H. (Holandia) – Fred (Finlandia)

1.e4 c5 2.Sf3 Sc6 3.d4 cd4 4.Sd4 Sf6 5.Sc3 d6 6.Ge2 e5 7.Sc6 bc6 8.0–0 Ge7 9.f4 0–0 10.fe5 de5 11.Hd8 Wd8 12.Kh1 Ge6 13.Gg5 Kf8 14.Wad1 Ke8 15.Wd8 Wd8 16.Gd3 i remis.

57. Partia pionem hetmańskim [D02]

Parliaros (Grecja) – GM Botwinnik (ZSRR)

1.Sf3 Sf6 2.g3 d5 3.d4 c5 4.Gg2 cd4 5.0–0 e6 6.Sd4 Ge7 7.c4 0–0 8.Sd2 e5 9.Sc2 Sc6 10.b3 d4 11.Se1 Gf5 12.Gb2 Hd7 13.a3 a5 14.Sdf3 Wad8 15.Wc1

15…e4 16.Sd2 e3 17.Sdf3 ef2 18.Wf2 Sg4 19.Sd3 Sf2 20.Kf2 Wfe8 21.Hd2 Gf8 22.c5 He6 23.Wc4 He3 24.Kf1 Hd2 25.Sd2 Gd3 26.ed3 Se5 27.Wd4 Sd3 i białe poddały się.

Apollohal w Amsterdamie – miejsce Olimpiady (wygląd współczesny)

Zdjęcie: www.70mm.nl

58. Gambit hetmański [D22]

GM Bronstein (ZSRR) – Anagnostou (Grecja)

1.d4 d5 2.c4 dc4 3.Sf3 a6 4.e3 Gg4 5.Gc4 e6 6.Sbd2 Sd7 7.h3 Gh5 8.0–0 Sgf6 9.b3 c5 10.Ge2 cd4 11.Sd4 Ge2 12.He2 Gc5 13.Gb2 He7 14.Sc4 0–0 15.Hf3 Gd4 16.Gd4 b5 17.Se5 Se5 18.Ge5 Wac8 19.Wad1 Wfd8 20.Wd8 Hd8 21.Wd1 He7 22.Wd6 Sd7

23.Hb7 Wd8 24.Hc7 f6 25.Gc3 Kf7 26.Ga5 i czarne poddały się.

59. Obrona „Nowoczesny Benoni” [A60]

Panagopoulos (Grecja) – GM Keres (ZSRR)

1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sf3 c5 4.d5 ed5 5.cd5 d6 6.g3 b5 7.Gg2 Gb7 8.Sh4 g6 9.0–0 Gg7 10.a4 b4 11.a5 0–0 12.e4 Ga6 13.We1 Sbd7 14.f4 We8 15.Gf3 c4 16.Gd2 Wb8 17.Ge3 Hc7 18.Sd2 Sc5 19.Hc2 Sd3 20.Web1

20…Sd5 21.Gb6 ab6 22.ed5 Hc5 23.Kh1 b3 i białe poddały się.

60. Obrona słowiańska [D46]

GM Geller (ZSRR) – Papapavlou (Grecja)

1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sc3 d5 4.Sf3 c6 5.e3 Sbd7 6.Gd3 Gd6 7.e4 de4 8.Se4 Se4 9.Ge4 Sf6 10.Gc2 0–0 11.0–0 c5 12.Gg5 cd4 13.Hd4 Ge7 14.Hh4 h6

15.Gh6 gh6 16.Hh6 Ha5 17.Sg5 e5 18.Gh7 Kh8 19.Ge4 Kg8 20.Wae1 Gg4 21.We3 Wad8 22.Wg3 Wd4 23.Se6 i czarne poddały się.

Od lewej: Bronstein i Keres – Amsterdam 1954

Zdjęcie: Archiwum autora

Grupa: 2

Wyniki II rundy:

Kanada

1,5 : 2,5

Bułgaria

Argentyna

3,0 : 1,0

Włochy

Irlandia

0,0 : 4,0

Czechosłowacja

Świadomi ważności meczu Kanadyjczycy wystawili do meczu z Bułgarami czwórkę mistrzów międzynarodowych! Partie były zacięte. Tuż przed końcem rundy Vaitonis podpisał remis z Milewem. Pozostałe partie zostały odłożone i wynik meczu był znany dopiero po trzech dogrywkach! Bułgarzy wygrali w nich dwie partie, co oznaczało cenny triumf w całym meczu! Na czwartej szachownicy zadebiutował Miłko Bobocow, w przyszłości jeden z najsilniejszych szachistów bułgarskich. W czasie amsterdamskich zmagań miał 23 lata. W 1951 roku podzielił pierwsze miejsce w mistrzostwach Bułgarii wraz z Cwetkowem i Minewem. Baraż wygrał Cwetkow pokonując obu rywali. Na zdobycie tytułu mistrza kraju musiał czekać do 1958 roku. Jego pierwszym sukcesem międzynarodowym było wygranie turnieju w Warnie w 1957 roku. W latach 1954 – 1972 ośmiokrotnie reprezentował kraj na Olimpiadach. Żoną Bobocowa była znana mistrzyni bułgarska Antonina Iwanowa. Włosi stawiali ciężki opór faworyzowanym Argentyńczykom i najkrótsza partia, Cala – Guimard, zakończona wygraną szachisty argentyńskiego, trwała prawie pięć godzin. Pozostałe gry tego meczu odłożono. Najdorf i Panno po wykorzystaniu wszelkich możliwości w partiach z odpowiednio Paolim i Scafarellim musieli podpisać remisy. Jedynie Bolbochan zdołał pokonać trzykrotnego reprezentanta Włoch (wcześniej Dubrownik 1950 i Helsinki 1952) Porrecę. Strata punktu ze słabszym przeciwnikiem nie pozwoliła Argentyńczykom awansować na pierwsze miejsce. Czesi zdobyli komplet punktów w meczu z Irlandczykami, przy czym żadna partia nie musiała być odkładana! Mogło jednak dojść do sensacji w starciu Filip – Maher, bowiem Irlandczyk poprawnie poświęcił skoczka i powinien albo zamatować Filipa albo zdobyć hetmana. Tymczasem automatycznie zabił piona z szachem zamiast zagrać gońcem i kiedy okazało się, że mata nie ma poddał się „zapominając”, że dysponuje wiecznym szachem! Partie Kelly – Pachman i Ujtelky – Rohan zakończyły się miniaturkami. Debiutujący w ekipie czeskiej 39-letni Maksymilian Ujtelky był w prostej linii potomkiem węgierskiego kompozytora Franciszka Liszta! Do czasu Olimpiady w Amsterdamie najlepszym jego wynikiem był brązowy medal w mistrzostwach kraju w 1948 roku.

Stan po II rundzie:

1 – 2

Bułgaria i Czechosłowacja

6,0

3 – 4

Argentyna i Kanada

5,0

5

Włochy

1,5

6

Irlandia

0,5

61. Obrona sycylijska [B58]

IM Yanofsky (Kanada) – Minew (Bułgaria)

1.e4 c5 2.Sf3 Sc6 3.d4 cd4 4.Sd4 Sf6 5.Sc3 d6 6.Ge2 e5 7.Sf3 h6 8.0–0 Ge7 9.h3 0–0 10.We1 a6 11.Gf1 b5 12.a3 Gb7 13.g3 We8 14.Gg2 Wc8 15.Ge3 Gf8 16.Sh4 Se7 17.f4 d5 18.fe5 Se4 19.Ge4 de4 20.Hg4 Sg6 21.Sg6 fg6 22.Wad1 Hc7 23.Wd7 Hc6 24.Wed1 We5 25.Sd5 Gc5 26.He2 Wf8 27.Kg2 Ge3 28.Se3 We6 29.Hd2 Wef6 30.Hd4 Gc8 31.We7 W6f7 32.Wf7 Wf7 33.Hd5 Hd5 34.Wd5 Gb7 35.Wd2 Wf3 36.We2 g5 37.g4 g6 38.Sd1 h5 39.We3 Wf4 40.Kg3 Kf7 41.Sf2 Gd5 42.h4 hg4 43.Sg4 Ke6 44.hg5 Kf5 45.Sf2 Wf3 46.Wf3 ef3 47.Sd3 Kg5 48.Sc5 a5 49.b3 Kf5

50.c4 bc4 51.bc4 Ga8 52.a4 g5 53.Kf2 g4 54.Kg3 Ke5 55.Sb3 Ke4 56.Sa5 Ke3 57.Sb3 f2 58.Sd2 Ke2 59.a5 Gb7 60.c5 Gd5 61.a6 Ga8 62.a7 Gd5 i białe poddały się.