Polecają:

Koza Melania

Jak już będę duża, to zaproszę do Krakowa kozę Melanię. Melania mieszka u cioci na wsi i jest najpiękniejszą kózką na świecie. Na początku trochę się jej bałam, ale tylko na początku i tylko trochę. Zaraz potem pogłaskałam ją po głowie i poklepałam po pleckach. Melanii chyba się to spodobało, bo pierwsza się do mnie odezwała. Powiedziała: „Meee”, co po koziemu miało znaczyć: „Dzień dobry”. Od tego czasu bardzo lubię z Melanią rozmawiać, bo ona mnie słucha, nie przerywa i nie uśmiecha się złośliwie pod nosem. Ale najfajniejsze w Melanii jest to, że ma brodę i dojki. Brodę ma nawet dłuższą niż dziadek i ciągle nią rusza, jakby coś żuła, a za dojki ciocia ciągnie ją co wieczór i wtedy wylatuje z nich mleko.

– Dobra koza, dobra – pochwaliłam ją wczoraj, a Melania nie dość, że znowu pokręciła brodą, to jeszcze zaczęła ruszać owłosionymi uszami, chyba żeby mnie lepiej słyszeć. No to pogłaskałam jej brązowe futerko i opowiedziałam, co robiłam w sobotę po południu.

– Wiesz, kózko, karmiłam na rynku gołębie. Pokruszyłam im dwie bułki, a one zjadły, usiadły mi na głowie i gruchały. A tobie ptaki siedziały kiedyś na głowie i jadły bułki?

Melania pomyślała chwilę, powiedziała: „Meee” i polizała mnie w kolano. Wtedy już wiedziałam, że na urodziny chcę dostać kozę. A kiedy po obiedzie mama stwierdziła, że pora wracać do domu, ucałowałam Melanię i na pożegnanie zaplotłam jej na brodzie warkoczyk. Co prawda niezbyt długi i chudziutki, ale za to z wielką kokardą na końcu. Melania znowu powiedziała: „Meee” i było jasne, że jest zachwycona i że będzie za mną tęsknić. Wtedy zdjęłam z palca mój ulubiony pierścionek z czerwonym oczkiem i założyłam jej na dojkę. Z pierścionkiem i warkoczykiem wyglądała przepięknie.

– Co robiłaś u cioci, Tosiu? – spytał tata, gdy wróciłam do domu.

– Bawiłam się z Melanią. Czy ona może przyjechać do nas na wakacje? Mogłaby spać w moim pokoju. Pokazałabym jej rynek, gołębie i w ogóle całe miasto.

– Tak, a potem poszłybyście na lody i na plac zabaw – śmiał się tata.

A ja pomyślałam, że na placu zabaw wszyscy zazdrościliby mi Melanii i chcieliby ją pogłaskać. Kto wie, może nawet koza zakręciłaby się na karuzeli?

Byłoby super, tylko tego nie da się wytłumaczyć dorosłym.

Domek dla lalek

Dostępne w wersji pełnej

Rybki

Dostępne w wersji pełnej

Widoczki

Dostępne w wersji pełnej

Wystawa

Dostępne w wersji pełnej

Daleko jeszcze?

Dostępne w wersji pełnej

Śliwki

Dostępne w wersji pełnej

Straszydło

Dostępne w wersji pełnej

Odkurzacz

Dostępne w wersji pełnej

Śnieżka

Dostępne w wersji pełnej

Żółw

Dostępne w wersji pełnej

Lwie paszcze

Dostępne w wersji pełnej

Przechwałki

Dostępne w wersji pełnej

Szpinak

Dostępne w wersji pełnej

Jak już będę duża

Dostępne w wersji pełnej

Spis treści

Karta tytułowa

Koza Melania

Domek dla lalek

Rybki

Widoczki

Wystawa

Daleko jeszcze?

Śliwki

Straszydło

Odkurzacz

Śnieżka

Żółw

Lwie paszcze

Przechwałki

Szpinak

Jak już będę duża

Karta redakcyjna

Renata Piątkowska

To się nie mieści w głowie

© by Renata Piątkowska

© by Wydawnictwo Literatura

Okładka i ilustracje:

Katarzyna Bajerowicz

Korekta:

Lidia Kowalczyk, Joanna Pijewska

Wydanie III

ISBN 978-83-8208-922-6

Wydawnictwo Literatura, Łódź 2014

91-334 Łódź, ul. Srebrna 41

handlowy@wyd-literatura.com.pl

tel. (42) 630-23-81

faks (42) 632-30-24

www.wyd-literatura.com.pl

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotował Karol Ossowski