Danuta Pałęga

Szkicuję słowa szeptem myśli

Wiersze zebrane

© Danuta Pałęga, 2018

To, co najpiękniejsze, skrywamy w naszej duszy, a poezja jest jej szeptem. Maluje emocje, wywołuje spontaniczne reakcje, prowokuje przemyślenia. Ten tomik wierszy dedykowany jest każdemu, kto pragnie oderwać się od rzeczywistości i wyruszyć w podróż w głąb samego siebie. W słowach wierszy zawarta jest cała gama emocji, a ich puenty subtelnie pieszczą literackie zmysły. Całość dodatkowo zdobią fotografie autorki.

ISBN 978-83-8126-762-5

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Szkicuję słowa szeptem myśli

2. Moja czułość…

3. Wędrówka

4. Wspomnienia

5. Echo

6. Ciągniesz się za mną…

7. Zacałuj mój strach

8. Niebo płacze nade mną łzami…

9. Szemrze mi serce…

10. Miniatura

11. Miniatura

12. Miniatura

13. Miniatura

14. Miniatura

15. Miniatura

16. Miniatura

17. Nic

18. Deszczową porą

19. Za późno

20. Bez tytułu

21. Bez tytułu

22. Szemrze mi serce…

23. Bez tytułu

24. Bądź

25. Może…

26. 1.11

27. W zagubieniu

28. Nim blady świt nastanie…

29. Nocny

30. Tatrzański

31. Nad ranem

32. Bez tytułu

33. Nostalgiczny

34. Szablon

35. Tłum

36. Pożegnanie

37. Bliżej

38. Nic

Moja czułość…

moja czułość

na twoje dłonie

złożona

nie zagnij

nie zabrudź

nie zgub

będzie o ciebie się troszczyć

fot. Danuta Pałęga

Wędrówka

idę do ciebie jak po nitce

ścieżynką krętą

cieniutką

poplątaną

a odległość

która nas dzieli

rozciąga się

wciąż

z każdym moim krokiem

do przodu

może jednak nie do ciebie

a do wnętrza siebie

chcę dotrzeć?

Wspomnienia

wspomnienia jak mgła

otuliły mnie dzisiaj

jesienią

fot. Danuta Pałęga, Kraków

z zakamarków pamięci

na promień słońca dzienny

rzucone

iskrzą się kurzem przeszłości

Echo

Echo mi Ciebie odwołało

o ściany uderzył Twój szept

jesienny

późny

ciepło opadły słowa,

bezwstydna nagość

lipcowej nocy

Echo mi Ciebie odwołało

teraz w szklanej kuli dnia

zamknięta

pluję ciepłem wspomnienia

Ciągniesz się za mną…

ciągniesz się za mną jak rozgotowany makaron

jak mleko

rozlane na blacie stołu

tak ty we mnie

zasychasz

wyrzucam cię umysłem

a ty

bez przyzwolenia

sercem wracasz

i choć już ciebie

nie ma

to jednak wciąż jesteś

drzazgą

we mnie

Zacałuj mój strach

zacałuj mój strach

nawilż go wilgocią warg

spenetruj dogłębnie

przesącz zapachem twojego ciała

ugnieć i zagryź

szczytuj krzycząc

kryjąc twarz w mokrych od potu

włosach moich

po poduszce rozrzuconych

zacałuj

zacałuj mój strach

że nie będziesz już blisko mnie

więcej

Niebo płacze nade mną łzami…

niebo płacze nade mną łzami

garbatego cherubina

a szlak dłoni twoich

na mojej skórze

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.