Chrześcijaństwo w ujęciu biblijnym nie jest koncepcją doktrynalną ani zorganizowanym systemem religijnych obrzędów, nakazów czy zakazów. Jego sensem oraz najgłębszą istotą jest osobisty związek człowieka z Chrystusem, PANEM Niebios i Ziemi. Również w ujęciu religioznawczym biblijne chrześcijaństwo nie jest religią, ponieważ – wg definicji z tej dziedziny nauki – religią jest zespół przekonań i obrzędów, które człowiek powinien praktykować w celu zyskania przychylności swojego bóstwa, wyrażającej się w postaci błogosławieństwa wiecznego życia lub innych oczekiwanych i pożądanych korzyści. Nie tym zajmuje się biblijne chrześcijaństwo. Ono koncentruje się na przekazie tego, co Jedyny Bóg, Prawdziwy PAN i Wiekuisty Władca Niebios, suwerennie i samodzielnie dokonał w Jezusie Chrystusie, aby umożliwić człowiekowi wieczną społeczność z sobą samym. Mówi więc ono o działaniu Świętego Boga w stosunku do upadłego człowieka, który w żaden sposób nie jest w stanie pokonać przepaści grzechu oddzielającego go od Najwyższego.

W przeciwieństwie do biblijnego chrześcijaństwa, które zainicjowane przez Chrystusa stało się we wszelkich kategoriach absolutną nowością, wszelkie systemy religijne funkcjonowały i funkcjonują wg zawsze jednakowego schematu, tzw. modelu świątynnego (więcej w Komentarzu NPD → Świątynny model religijności a biblijne chrześcijaństwo).

Redakcja NPD ma głęboką nadzieję, że to nowe, dynamiczne wydanie Pisma świętego będzie służyło zrozumieniu nowości Bożego dzieła oraz wprowadzeniu każdego czytelnika w osobistą relację z Chrystusem i umocnieniu w Nim.

Zrobiliśmy wszystko, co było w naszej mocy, aby tekst NPD był nie tylko wierny merytorycznie przekazowi myśli zawartych w oryginalnych tekstach Bożego Słowa, spisanych w językach hebrajskim, aramejskim i greckim, ale także łatwo zrozumiały dla współczesnego czytelnika, który nie ma przygotowania egzegetycznego czy teologicznego. Mamy oczywiście pełną świadomość, że bez pomocy Bożego Ducha nasza praca nie przyniesie żadnego duchowego owocu. Dlatego modlimy się, żeby Duch Świętego Boga, to znaczy Duch Chrystusa, osobiście przemawiał do każdego czytelnika NPD i prowadził go do zrozumienia oraz pełnienia woli Niebiańskiego Ojca.

Cała Biblia jest jednym wielkim świadectwem o Jezusie Chrystusie. Stary Testament jest zapisem Bożych zapowiedzi przyjścia Jezusa i przygotowaniem ludzi na to wydarzenie.

Nowy Testament, a w zasadzie Dobra Wiadomość o ratunku w Chrystusie, jest z kolei zapisem ziemskiego życia, misji i nauczania Jezusa, a także tego, jak informacja o dziele, którego On dokonał, została zaniesiona przez Jego wysłanników i uczniów do wszystkich narodów Ziemi. W komentarzach i przypisach redakcyjnych staraliśmy się zwracać na to szczególną uwagę.

Redakcja NPD

Dzieło nie jest wynikiem pracy jednego czy kilku tłumaczy, lecz zostało zrealizowane metodą redakcyjnego opracowania zebranych materiałów z wykorzystaniem szerokiej gamy źródeł, do których należały etymologiczne przekłady interlinearne oraz liczne słowniki i komentarze biblijne.

Redakcja i korekta:

Zespół Wydawnictwa NPD

Projekt okładki:

Radosław Krawczyk

Redakcja techniczna:

Małgorzata Biegańska-Bartosiak

Redaktor naczelny:

Piotr Wacławik

Konsultacja językowa:

prof. dr hab. Stanisław Koziara

Copyright © 2018 by Wydawnictwo NPD, Warszawa.

All rights reserved.

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Ta książka, ani żadna jej część, nie może być przedrukowywana ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowana czy powielana mechanicznie, fotooptycznie, zapisywana elektronicznie lub magnetycznie, ani odczytywana w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy.

W sprawie zezwoleń należy zwracać się do:

Wydawnictwo NPD

02-798 Warszawa, ul. Polnej Róży 1

e-mail: wydawca@BibliaNPD.pl

Cytowanie Nowego Przekładu Dynamicznego jest dozwolone pod warunkami

sprecyzowanymi przez prawo polskie i międzynarodowe oraz w określonym przez nie zakresie.

W celu prawidłowego wskazania źródła należy po cytacie podać jego adres biblijny,

a następnie dodać skrót NPD, jak to pokazuje przykład: Pnp 2,1 (NPD) lub (Pnp 2,1 NPD).

Więcej informacji na stronach:

www.BibliaNPD.pl

www.NPDBible.com

ISBN 978-83-63828-26-4

Skład wersji elektronicznej:
Marcin Kapusta

konwersja.virtualo.pl

SPIS TREŚCI

Wstęp

Pieśń nad pieśniami

Plan księgi

Rozdział pierwszy

Rozdział drugi

Rozdział trzeci

Rozdział czwarty

Rozdział piąty

Rozdział szósty

Rozdział siódmy

Rozdział ósmy

Komentarz NPD

Świątynny model religijności a biblijne chrześcijaństwo

Wyjaśnienia metodologiczne NPD

Geneza przekładu

Źródła i literatura wspomagająca

Tytuł publikacji

Metoda przekładu

Stylistyka targumiczna

Kontekstualność Biblii

Datowanie w NPD

Semantyka przekładu

W jaki sposób można się stać uczniem Jezusa Chrystusa

Sytuacja człowieka w relacji z Bogiem

Boży plan zbawienia

Czego dokonał Jezus Chrystus?

Co to znaczy być uczniem Jezusa Chrystusa?

Jaki jest koszt bycia uczniem Jezusa Chrystusa?

Jaki jest skutek bycia uczniem Jezusa Chrystusa?

Czy istnieje inna droga do Bożego zbawienia niż przez stanie się uczniem Jezusa Chrystusa?

Modlitwa uczniowska

Uczniowskie zasady duchowego wzrostu

Skróty

Wykaz tablic

Przypisy

Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.

WSTĘP

Drodzy Czytelnicy,

przekład Pieśni nad pieśniami, który trzymają Państwo w rękach, jest przeznaczony dla osób, które nie są objęte jakąkolwiek opieką eklezjalną. Z tego powodu ma on szczególną postać i jest dość nietypowy, jak na polskie warunki kulturowe. Chociaż nosi on nazwę Nowy Przekład Dynamiczny, to w istocie, z uwagi na użycie potrójnego kryterium ekwiwalentów dynamicznych (semantycznego, merytorycznego i kontekstualnego), można śmiało nazwać go przekładem o potrójnej naturze dynamicznej. Co więcej, w redakcji tekstu zastosowaliśmy znany z tradycji hebrajskiej targumiczny styl translacji, co w polskiej tradycji przekładów biblijnych jest przedsięwzięciem całkowicie nowatorskim. Więcej szczegółowych informacji na temat tej metody przekładu, jego formy i stylistyki znajdą Państwo na końcu publikacji – w Wyjaśnieniach metodologicznych NPD.

Potrzeba realizacji takiego właśnie tłumaczenia Bożego Słowa zrodziła się z kontaktów członków Zespołu Redakcyjnego NPD ze zwykłymi ludźmi, którzy w czasie rozmów ewangelizacyjnych wielokrotnie zgłaszali potrzebę dysponowania przystępnym tłumaczeniem Biblii, które będzie zrozumiałe nie tylko dla specjalistów, ale także dla zwykłych zjadaczy chleba. Dla wielu ludzi język i styl współczesnych tłumaczeń Biblii jest ciągle poważną barierą w dotarciu do istoty przekazu Pisma św. Inną trudnością, z jaką zmagają się odbiorcy wielu tradycyjnych przekładów, jest dość powszechne ich zorientowanie na kultywowanie religijności. A przecież chrześcijaństwo w swej źródłowej, biblijnej formie nie jest religią, a więc nie powinno być obciążane typowym dla systemów religijnych zespołem obrzędów i ceremonii. Oddawanie Bogu czci powinno – zgodnie ze słowami Jezusa – odbywać się „w duchu i w prawdzie”, gdyż „takich czcicieli chce mieć Ojciec” (J 4,23 NPD). Życie chrześcijańskie powinno więc być codziennym, prostym i szczerym, osobistym związkiem ze zmartwychwstałym Chrystusem, a nie systemem pielęgnującym obrzędowy ceremonializm. Innymi słowy, ma być tego rodzaju życiem, w którym ludzki duch jest poddany Bożemu Duchowi Uświęcenia, a ludzka dusza poddana Prawdzie Bożego Słowa, które objawiło się na świecie w widzialny sposób w osobie Chrystusa (por. J 1,14). Takiego życia chce dla nas Jezus, więc tego powinniśmy się trzymać, aby pełnić wolę Boga. Rozumiejąc możliwe zagrożenia, staraliśmy się nie wpaść w pułapkę nadmiernego przywiązania do starotestamentowej koncepcji religijności bazującej na tzw. modelu świątynnym (więcej w Komentarzu NPD → Świątynny model religijności a biblijne chrześcijaństwo), co mogłoby negatywnie odcisnąć się na klarowności przekazu szczególnie Nowego Testamentu. Dlatego dołożyliśmy wszelkich starań, aby unikać interpretowania nauczania Jezusa i Jego Apostołów przez pryzmat religijnego ceremonializmu, gdyż sam Jezus nigdy nikogo do tego nie zachęcał.

Mamy nadzieję, że Nowy Przekład Dynamiczny Biblii, który w zakresie tzw. Nowego Testamentu nazwaliśmy Dobrą Wiadomością o ratunku w Chrystusie, wraz z bogatym i wnikliwym niekonfesyjnym komentarzem, podanym we współczesnym języku i nowoczesnej formie, stanie się dla Państwa dobrym źródłem osobistego poznania Boga i Jego woli.

Wydawca

PRZYPISY

1 W języku hebrajskim nie ma przymiotników, dlatego, aby nadać czemuś wyższą rangę, stosuje się swoistą konstrukcję, jak np. „Pieśń nad pieśniami” (zamiast „najwspanialsza z pieśni”), „Król królów (zamiast Najwyższy Król) czy „Pan panów” (zamiast „najpotężniejszy z panów”).

2 Opalenizna (w odróżnieniu od czasów obecnych) w tamtym okresie była znakiem gorszego pochodzenia, gdyż związana była z ciężką pracą fizyczną w promieniach palącego słońca.

3 W tekście hebr. eufemizm: „jak ta, która zasłania twarz”.

4 Oblubienica nie ma jeszcze świadomości, że jej wybranek jest faktycznie jej królem. Używa tu słowa „król”, by podkreślić swój stosunek poddaństwa wobec ukochanego mężczyzny.

5 Dosł. „wzniesiona jak sztandar” – kolejna metafora erotyczna.

6 Dosł. „z Jerozolimy”.

7 Albo „nie budźcie miłości, dopóki nie będzie gotowa”.

8 Dosł. „z Jerozolimy”.

9 Albo „nie budźcie miłości, dopóki nie będzie gotowa”.

10 W tekście hebr. „palankin” – zamknięta lektyka w kształcie skrzyni, z drewnianymi żaluzjami i wystającymi drążkami, noszona na ramionach tragarzy.

11 Dosł. „z Jerozolimy”.

12 Hebr. me`ah. Słowo to zasadniczo opisuje podbrzusze i organy intymne.

13 Tirsa – pierwsza stolica północnego królestwa, położona na wschód od Samarii (patrz 1 Krl 15,33).

14 Znaczenie tekstu hebr. nie jest pewne. Inni tłumaczą: „między rydwanami mojego królewskiego ludu” albo „na rydwanie Aminadaba”.

15 Dosł. „w tańcu, który przypomina ruch dwóch armii w zwarciu” albo „niczym dwie armie w walce pod Mahanaim”. Znaczenie tekstu hebr. nie jest pewne.

16 Dosł. „z Jerozolimy”.

17 Albo „nie budźcie miłości, dopóki nie będzie gotowa”.

18 W oryginale metafora budowlana związana z ozdabianiem murów obronnych: „jeśli jest murem, zbudujemy na niej baszty ze srebra, a jeśli jest bramą, wzmocnimy ją deskami cedrowymi”.

19 Tekst oryginalny podaje: tysiąc szekli srebra. Wg przeliczeń może to być ok. 12 kg srebra.

20 Dosł. dwieście sykli.

21 Pojęcie świętości (łac. sacrum), oddzielonej od zwykłej codzienności (łac. profanum) jest nieodłączną cechą świątynnego modelu religijnego. Z pojęcia sacrum wziął się też inny termin – sacramentum, odzwierciedlający greckie pojęcie mysterion (tajemnica).

22 Semantyka to nauka z dziedziny językoznawstwa, zajmująca się ustalaniem znaczenia słów, zwrotów i zdań.

23 Kerygmat – słowo to wywodzi się z gr. kerygma (głoszenie, ogłaszanie) i we współczesnej teologii stosowane jest na określenie podstawowej treści przekazu Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie, a więc tego, co jest niezbędne do ogłoszenia zbawczego dzieła Jezusa Chrystusa.

24 Hermeneutyka w sensie ogólnym to sztuka interpretowania tekstów literackich. Nazwa wywodzi się z gr. hermeneuein – objaśniać, interpretować.

25 Metonimia (gr. metonymia) – zamiennia; figura stylistyczna polegająca na nazwaniu przedmiotu za pomocą nazwy innego przedmiotu pozostającego z nim w pewnej relacji (źródło: Słownik wyrazów obcych). Rodzaje metonimii: (1) metonimia przyczyny, np. czytam Słowackiego zamiast czytam utwory Słowackiego; (2) metonimia skutku, np. pot zamiast wysiłek; (3) metonimia miejsca, np. Belweder ogłosił… zamiast Prezydent RP ogłosił…; (4) metonimia narzędzia, np. najlepsza trąbka w historii zamiast najlepszy trębacz w historii; (5) metonimia zawartości, np. kufel zamiast piwo; (6) metonimia oznaki, np. berło zamiast król; (7) metonimia konkretu, np. głowa zamiast rozum (źródło: Wikipedia https://pl.wikipedia.org/wiki/Metonimia).

26 Hermeneutyka biblijna to nauka zajmująca się sztuką i metodą interpretacji tekstów biblijnych. Istnieje wiele jej nurtów i profili.

27 Tetragram – słowo pochodzące z języka greckiego. Jest ono złożeniem słowa tetra (cztery) i gramma (litera). Tak więc słowo tetragram oznacza słowo czteroliterowe.

28 Dosł. „Alfa i Omega” (pierwsza i ostatnia z liter alfabetu greckiego). W przenośni znaczy to kompletność, doskonałość i wieczność Boga, które Jezus odnosi tu do siebie.

29 Gr. Pantokrator.

30 Ze względu na to, że Bóg przedstawił się jako TEN, KTÓRY JEST, Redakcja NPD zdecydowała się na użycie czasownika JEST w czasie teraźniejszym (wersety 1–3) tam, gdzie odnosi się to do Wcielonego Słowa, co ma podkreślić fakt istnienia Boga poza czasem, który my, ludzie, postrzegamy w ograniczony sposób.

31 Gr. Logos (pol. Słowo). W filozofii greckiej słowem logos nazywano myśl i rozum jako organizującą zasadę całego świata. Było to pojęcie określające całą koncepcję, zawartość i treść przekazu, a nie jedynie jego literę. Ponieważ werset 14 stawia znak równości pomiędzy Boskim Logosem i jedynym prawowitym Synem Bożym, Redakcja NPD zdecydowała się na wielokrotne dodanie w tym akapicie zaimka On, aby tekst od samego początku stał się bardziej jednoznaczny. Użycie w polskim przekładzie wyrazu Słowo (jako tłumaczenia pojęcia Logos) jest, jak dotąd, preferowane przez wszystkie polskie przekłady. Jednak w swej dosłowności nie oddaje w pełni znaczenia greckiego pojęcia logosu. Ponadto polski wyraz słowo jest rodzaju nijakiego (a nie męskiego jak w j. greckim Logos), co dodatkowo, przy występujących w tekście zaimkach osobowych, komplikuje zrozumienie Janowego przesłania, że Jezus Chrystus jest wcielonym Słowem Boga (Boskim Logosem).

32 „Życie” (gr. Dzoe) pisane wielką literą to rzeczywistość samego Boga (por. także w 1 J 1,2). W bezpośredniej do niej opozycji jest rzeczywistość szatana, zwana też „Śmiercią” lub „Ciemnością” (wielkich liter użyto dla podkreślenia duchowego charakteru tych rzeczywistości, żeby odróżnić pospolite znaczenie tych słów opisujących ziemskie realia).

33 Pornography Statistics, Family Safe Media, wg publikacji Josha McDowella W zasięgu jednego kliknięcia, Oficyna Wydawnicza VOCATIO, Warszawa 2015.

34 „Derywat” to wyraz utworzony od innego wyrazu; wyraz pochodny.

35 Ukorzyć się – okazać pokorę i uległość wobec kogoś lub czegoś; uznać swoją niższość. Źródło: https://sjp.pwn.pl/sjp/ukorzyc-sie;2532430.html.

36 „Opamiętanie się” (gr. metanoia) – termin wywodzący się z języka wojskowego, który oznacza zatrzymanie się i całkowitą zmianę kierunku ruchu – dosłownie o 180°. W języku biblijnym oznacza całkowitą zmianę myślenia i postępowania. Zawiera ono w sobie przekaz o porzuceniu stylu życia promowanego przez świat i wartości, na jakie ten świat stawia (Jk 4,4; 1 J 2,15).

37 Pycha jest pierwotnym grzechem. Z jej powodu szatan został odtrącony przez Boga. Jeśli w przywódcach wspólnoty dojrzysz ślady pychy, uciekaj natychmiast. Takie grupy prędzej czy później (niezależnie od formalnej przynależności kościelnej) zaczynają oscylować w kierunku stania się sektami.