Katarzyna J. Fidyt

LUPO - pisane pazurem

czyli psie opowieści

© Katarzyna J. Fidyt, 2016

Lupo to postać autentyczna, a wszystkie opisane wydarzenia faktycznie miały miejsce. Lupo — owczarek niemiecki długowłosy przyszedł na świat w Tomicach w dniu 17 marca 2011 r. Mamą jego jest suczka Nelly. Ojciec choć podobno champion z medalami widziany był tylko na zdjęciu. Do swojej ludzkiej rodziny przybył 30 kwietnia 2011 r.

ISBN 978-83-8104-179-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. LUPO - pisane pazurem

2. Wprowadzenie

3. Taki byłem malutki

4. Gryzoń

5. Niespodziewany gość

6. Wyjazd bez psa

7. Spotkania rodzinne

8. Mieszkaniowe dylematy

9. No i spadłem z łopaty

10. Miłość do wody

11. Biesiadowanie

12. Moje psie wariactwa

13. Klienci pańcia

14. Czyszczenie uszu

15. Wakacje

16. Braterskie więzi

17. Piąte „do rodzinki”

18. Zamiast zakończenia

Wprowadzenie

Moje pojawienie się w domu z ogródkiem poprzedziło pewne smutne wydarzenie. Otóż po niemal 13 przeżytych latach i dość długiej chorobie odszedł mój poprzednik, też owczarek niemiecki, ale krótkowłosy — Fax. Jego śmierć, choć była nieunikniona, bardzo zaskoczyła przede wszystkim pańcię. Jej rozpacz była wielka, choć Faxa znała krótko — niespełna trzy lata. Jednak to ona się nim opiekowała w chorobie, pielęgnowała go, leczyła, karmiła, a nawet operowała, dając mu trzy miesiące „drugiego życia”.

Gdy umarł, ogarnęła ją czarna rozpacz. Sam pochówek na działce jej rodziców był bardzo trudnym momentem. Ludzie zaczepiali ją na ulicy i pytali, co jej jest i czy mogą jakoś pomóc.

Lekarstwo znalazł pańcio. Zaczął się rozglądać za hodowlą i tak trafił do właścicieli mojej mamy — Nelly. Byłem jednak jeszcze za mały, by mogli mnie odwiedzić.

Urodziłem się dwa dni po odejściu Faxa i chyba to on mnie przysłał. Swoich nowych państwa poznałem, gdy miałem sześć dni. Od tego dnia aż do chwili, gdy mnie zabrali w wieku sześciu tygodni, odwiedzali mnie u mamy w każdy weekend. Obserwowali, jak rosnę, jak się zmieniam, jak bawię z rodzeństwem, jak się nami opiekują starzy właściciele.

Przyszedł w końcu dzień rozstania z dotychczasowym domem. Właściciele mamy powiedzieli, że moi państwo mają wybrać pieska. Wtedy stało się coś dziwnego, a niejako oczywistego. Sam podszedłem do pańcia i położyłem się na jego butach. Wtedy pańcia wzięła mnie na ręce i już po chwili spokojnie w nich zasnąłem. Wszystko było jasne. Po dwóch godzinach siedziałem już z nimi w aucie i jechałem do nowego domu.

Darmowy fragment

Taki byłem malutki

Darmowy fragment

Gryzoń

Darmowy fragment

Niespodziewany gość

Darmowy fragment

Wyjazd bez psa

Darmowy fragment

Spotkania rodzinne

Darmowy fragment

Mieszkaniowe dylematy

Darmowy fragment

No i spadłem z łopaty

Darmowy fragment

Miłość do wody

Darmowy fragment

Biesiadowanie

Darmowy fragment

Moje psie wariactwa

Darmowy fragment

Klienci pańcia

Darmowy fragment

Czyszczenie uszu

Darmowy fragment

Wakacje

Darmowy fragment

Braterskie więzi

Darmowy fragment

Piąte „do rodzinki”

Darmowy fragment

Zamiast zakończenia

Darmowy fragment