Magdalena Chomuszko

Biorytm z Excelem

Data śmierci a biorytm

Redaktor Magdalena Chomuszko

Projektant okładki Magdalena Chomuszko

© Magdalena Chomuszko, 2024

© Magdalena Chomuszko, projekt okładki, 2024

Czym jest biorytm, jak go liczyć i czy faktycznie ma on coś wspólnego z życiem człowieka? Książka stara się odpowiedzieć na te pytania. Do publikacji dołączone jest narzędzie w Excelu, za pomocą którego można nie tylko obliczyć swój, czy swoich bliskich biorytm, ale także można zbadać, czy biorytm ma coś wspólnego z datą śmierci. Formuły Excela zastosowane w narzędziu zostały także omówione, przez co można nie tylko poznać czym jest biorytm, ale także podnieść swoje kompetencje obsługi Excela.

ISBN 978-83-8384-952-2

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Biorytm z Excelem

2. Czym jest biorytm

3. Narzędzie w Excelu liczące biorytmy — wyjaśnienie formuł

1. Arkusz Biorytm

2. Arkusz Dane

3. Arkusz Analiza

4. Arkusz Statystki

4. Czy data śmierci ma coś wspólnego z biorytmem?

5. Wnioski końcowe

Czym jest biorytm

Jeśli rozejrzymy się wokół siebie, to na pewno zauważymy, że życie zmieniając się, funkcjonuje w cyklach. Po dniu przychodzi noc, a po nocy dzień. Rok, to pory roku podczas których obserwujemy cykliczne rodzenie się życia i umieranie przyrody, by ponownie odrodzić się w kolejnym roku. Człowiek także funkcjonuje w cyklach, które mają swoje momenty aktywności i momenty odpoczynku, czyli nabierania sił. Momenty płodności i czas, gdy jej nie ma. Obserwujemy, że prowadząc higieniczny tryb życia, także czasami czujemy się lepiej, a czasami gorzej. Jednego dnia praca nam się pali w rękach, a innego — pomimo, że nic nam nie dolega — nie możemy się zupełnie zabrać do wykonania nawet najdrobniejszej czynności. Jednego dnia, zupełnie bez powodu czujemy radość ducha, a innego dnia, pomimo pozytywnych okoliczności, jesteśmy ponurzy. Tak do końca nie wiemy co jest przyczyną takiego stanu rzeczy.

W 1897 roku, a więc ponad sto lat temu została ogłoszona teoria biorytmów. Autorem jej jest Wilhelm Fliess. Na pewno nie jest to teoria naukowa, ponieważ nie była poddana weryfikacji, ale może jednak warto zainteresować się nią, chociażby po to, aby zbadać czy ma ona uzasadnienie w życiu. Autor metody wyliczania biorytmów postawił hipotezę, że po okresie aktywności człowieka następuje okres słabszy, w którym powinny odradzać się siły i energia życiowa. Ponadto wskazał, że w życiu człowieka są dwa cykle: 23 dniowy fizyczny (męski) i 28 dniowy emocjonalny (kobiecy). Już po śmierci Wilhelma Fliessa dodano jeszcze jeden cykl: 33 dniowy, intelektualny.

Liczenie cykli rozpoczynane jest oczywiście od dnia urodzin. Do wyliczenia wartości dla danego dnia cyklu potrzebna jest liczba przeżytych dni i długość cyklu, dla którego jest liczony moment. Aby wyliczyć wartość biorytmu na dany dzień należy wykonać następujące kroki:

— Wyliczyć liczbę przeżytych dni,

— Policzyć resztę z dzielenia liczby przeżytych dni, przez długość cyklu,

— Wyliczyć sinus reszty z dzielenia, pomnożone przez 2π i podzielone przez liczbę dni cyklu.

Formuła w Excelu wygląda następująco: SIN(MOD(E6;23)*2*PI()/23).

Jaka jest interpretacja biorytmów? Analizując różne informacje na ten temat można napisać w następujący sposób. Faza dodatnia jest fazą aktywności, większej siły i możliwości, a faza ujemna, jest fazą, gdy jesteśmy słabsi, ale w tej fazie powinniśmy się regenerować.

Osobną interpretację mają tzw. dni krytyczne, czyli te, w których wartości biorytmu są zerowe, a faza zmienia się z dodatniej na ujemną, lub odwrotnie. Niektórzy rozróżniają te dni na krytyczne (przejście z fazy dodatniej do ujemnej) i dni zerowe (przejście z fazy ujemnej do dodatniej). Dni te są wskazywane jako najgorsze dni cyklów, w których trzeba szczególnie uważać na siebie.

Twórca biorytmów nie przedstawił badań na szeroką skalę, które mogłyby potwierdzić jego tezę. Co do zasady można zgodzić się z tym, że życie człowieka odbywa się w cyklach, jednak to, co w danej chwili przeżywa dana osoba jest mocno uwarunkowane od cech osobowych, warunków zewnętrznych, czy duchowości tej osoby. Zresztą, jak można uwiarygodnić badania, gdy sprawa dotyczy emocji, czy samopoczucia. Taką ocenę wystawia tylko osoba zainteresowana i praktycznie nikt nie jest w stanie tego zweryfikować. Jeśli badana osoba powie, że czuje się fizycznie źle, nie ma siły na nic, to jak to sprawdzić? Także chcąc prowadzić badania nad prawdziwością wyliczanych biorytmów wg wzoru podanego przez Wilhelma Fliessa, trzeba by się oprzeć na ocenie subiektywnej, a ta jest raczej mało rzetelna.

Początkowo, gdy odkryłam biorytmy podeszłam do nich lekko. Wyglądało to tak, że mając tzw. zły dzień, sprawdzałam swój biorytm. O dziwo, bardzo często odkrywałam, że tego dnia mam ujemne wartości biorytmu. Podobnie z moimi znajomymi. Gdy słyszałam, że ktoś skarży się na złe samopoczucie, to sprawdzałam jego biorytm i tutaj również dość często odnajdywałam potwierdzenie w wyliczeniach tego stanu rzeczy. Ale nie zawsze. Na przykład dzisiaj, pisząc te słowa czuję się bardzo dobrze fizycznie. Mam zamiar zaraz wyjść na spacer i mam na to wielką ochotę. Mam też dobre samopoczucie i nieźle mi się myśli. Powinnam mieć dobre biorytmy, ale jak je wyliczę na dzisiejszy dzień, to wyglądają tak:

Rys. 1 obliczony biorytm subiektywnie pozytywnego dnia

Fizycznie, faktycznie bardzo dobrze i potwierdzam, że tak się czuję. Ale emocjonalnie nie wygląda to dobrze, bo wartość -90% mówi o czymś zupełnie innym. Jedyne, co jest pozytywne w moim dzisiejszym biorytmie emocjonalnym, to to, że jest wzrost, ponieważ wczoraj biorytm ten wynosił -97%. Biorytm intelektualny wynosi 10% i jest w fazie spadkowej, więc w sumie dziwię się, że tak dobrze idzie mi pisanie i myślnie 😊.

Podobnie było w dniu, gdy prowadziłam wymagającą prezentację w firmie. Ja nie byłam z niej zbyt zadowolona, ale po prezentacji spłyną do mnie deszcz pochwał. Biorytm na ten dzień widoczny jest na rys. 2.

Rys. 2 obliczony biorytm subiektywnie złego dnia

Biorytm fizyczny i intelektualny jest prawie na maksymalnym minusie i subiektywnie czułam się kiepsko, jednak obiektywnie sytuacja została odebrana zupełnie inaczej.

Temat ten coraz bardziej mnie wciągał, jednak w aspekcie bardziej naukowym. Zaczęło mnie intrygować to, skąd wzięła się popularność tej metody ustalania poziomu sił witalnych człowieka, skoro tak naprawdę nikt nie udowodnił, że te wyliczenia mają jakiekolwiek uzasadnienie?

Poszukując informacji na temat biorytmów, znalazłam ciekawy artykuł[1] Dominika Frajberga, w którym autor podważył jakąkolwiek prawdziwość wpływu biorytmu na człowieka. W artykule tym, można znaleźć opinie innych naukowców na temat biorytmów. Pozwolę sobie przywołać tutaj opinię profesora neurologii na Pace University, adiunkta w New York Medical College i pisarza naukowego, posiadającego licencjat z Duke University i doktorat z University of Oregon Terence Hines. Profesor ten napisał:

— „Brak dowodów naukowych na istnienie biorytmów” Terence Hines

— „Z trzech tuzinów teorii, wykazujących istnienie biorytmów, każda zawierała błędy metodologiczne i statystyczne” (Hines, 1998)

— W metaanalizie 134 badań wykazano, że wyniki potwierdzające istnienie biorytmów są po prostu fałszywe”. (Hines, 1998).

— Profesor Terence Hines uważa, jak widać, że fakt ten oznacza, że biorytmy „mogą być nazwane teorią pseudonaukową”. Formułuje to następująco: „zgodziłbym się na tej podstawie (metaanalizy badań), że biorytmy nie jest to teoria w ogóle, ale zbiór jakichś przekonań”

Powyższe cytaty pochodzą z artykułu Dominika Frajberga wskazanego wcześniej w przypisie. Zanim zaczęłam szukać dowodów na prawdę o biorytmach, miałam podobne przemyślenia. Ale by móc samodzielnie sprawdzić, jak to faktycznie jest z teorią biorytmów postanowiłam przygotować narzędzie w Excelu, za pomocą którego będzie można szybko wyliczać wartości biorytmów, zbierać dane i je analizować.

[1] Mity i brednie szkoleniowe. MIT 5. Rytm biologiczny; https://www.linkedin.com/pulse/mity-i-brednie-szkoleniowe-mit-5-rytm-biologiczny-dominik-frajberg/

Narzędzie w Excelu liczące biorytmy — wyjaśnienie formuł

Dołączone do tej publikacji narzędzie (rys. 3) liczące biorytm, zostało zaprojektowane na wersji Excela 2021. Jest to ważna informacja, ponieważ może ono nie działać prawidłowo na starszych wersjach Excela.

Narzędzie, o którym chcę tutaj opowiedzieć składa się z czterech arkuszy:

— Biorytm — arkusz na którym po wpisaniu daty urodzin, zostanie wyliczony biorytm na bieżący dzień, lub na inną wskazaną datę,

— Dane — arkusz, na którym za pomocą formuł są wyliczane wartości biorytmów wyświetlane na arkuszu [Biorytm],

— Analiza — arkusz, na którym prowadzona jest analiza, na ile dzień śmierci ma odzwierciedlenie w obliczonych biorytmach na ten dzień,

— Statystyka — w tym miejscu podane są uporządkowane informacje o zakresie danych poddanych analizie, na arkuszu [Analiza].

Narzędzie w Excelu zostało w tym rozdziale opisane w trzech celach:

— Aby osoba korzystająca z narzędzia liczącego biorytmy mogła także nauczyć się Excela, by mogła zrozumieć jak uzyskiwane są wyniki z formuł,

— By każdy, mógł modyfikować to narzędzie w wypadku, gdy będzie chciał wykorzystać je do własnych celów, pomysłów i badań,

— Dokładny opis, jak działa narzędzie, ma także inspirować do poszukiwania swoich rozwiązań podobnych problemów.

Arkusz Biorytm

Na tym arkuszu można analizować swój, bądź innej osoby biorytm na dzień bieżący, lub inny wskazany dzień. Aby biorytm został policzony, najpierw trzeba wpisać datę urodzenia w komórce C3. Jeśli chcemy sprawdzić biorytm na bieżący dzień, to zostanie on obliczony od razu, ponieważ bieżąca data jest ustalana automatycznie w komórce C4 za pomocą formuły: =DZIŚ().

Rys. 3 Arkusz Biorytm

W komórkach D4, E4 i F4 wyświetlane są odpowiednio:

— biorytm fizyczny,

— biorytm emocjonalny,

— biorytm intelektualny.

W komórkach tych, jest ustawione formatowanie warunkowe, które powoduje to, że dla wartości ujemnych komórka przyjmuje kolor czerwony. Formuły warunkowe zastosowane w arkuszu, można podejrzeć poprzez otworzenie okna Menedżer reguł formatowania warunkowego (rys. 4). Okno to, uruchamiamy z górnego menu, na karcie [Narzędzia główne], na której wybieramy polecenie „Formatowanie warunkowe”. Z rozwiniętego menu, wybieramy „Zarządzanie regułami…”. Zanim zostanie otworzone okno widoczne na rys. 4, trzeba stanąć w komórce, dla której chcemy sprawdzić formatowanie warunkowe.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.