Robert Trafny

A gdyby tak dziś…

Wybór wierszy

© Robert Trafny, 2018

„A gdyby tak dziś” to pierwszy wybór wierszy Autora prezentujący wiersze dobrane tematycznie wokół drogi, jaką niejeden z nas zakreśla w swoim życiu, czyli psychiczny upadek i potem powolne podnoszenie się do życia, już jako nowy ja…

Zbiór rozpoczyna się od tematyki negatywnych doświadczeń z dzieciństwa, które przechodzą następnie w problemy z psychiką w postaci depresji i myśli samobójczych już w dorosłym życiu, a kończy się poszukiwaniem ratunku w wierze i w Panu Bogu.

ISBN 978-83-8126-754-0

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. A gdyby tak dziś…

2. *** [ Opowiedz mi jeszcze ]

3. O strażaku tacie

4. Zdobycie Olimpu

5. *** [ W poczekalni wymarłych bogów ]

6. *** [ dwukropek oczu ]

7. *** [ Kiedy miłość zaczyna się zbroić ]

8. Tryptyk o snach

1. I

2. Umieranie na fotelu

9. *** [ Samotność ]

10. Atak depresji

11. *** [ Odpędzić się od złych mocy ]

12. *** [ Pierwsze napotkane słowo ]

13. *** [ Dziwna to wyspa ]

14. Chwila mocy

15. Ogłoszenie

16. *** [ Żyję tak, jakbym nie żył ]

17. *** [ A gdyby tak umrzeć dziś? ]

18. *** [ Ułożyłem się do snu ]

19. *** [ O nic już nie proszę ]

20. *** [ Nie miałem siły dłużej walczyć ]

21. *** [ Chciałbym odeprzeć Ciemność od siebie ]

22. *** [ Gdyby w mojej kulturze płynął Ganges ]

23. *** [ Oto jestem Panie mój i Nadziejo ]

24. Moja modlitwa

25. *** [ Wierzę w Boga Najwyższego ]

26. *** [ Dobrze byłoby zakończyć to życie ]

27. *** [ Trzeba wciągnąć się w życie ]

28. Początek

29. *** [ W absurdalności spraw wielkich i małych ]

30. IV Pytanie nurtujące

31. V Pytanie nurtujące

32. VI Pytanie nurtujące

33. X Pytanie nurtujące

34. *** [ Zdradzony przez swoich bogów ]

35. *** [ Z mglistych oparów jaźni ]

36. *** [ Krew z naszej krwi ]

37. Zapraszamy na strony internetowe

38. Zapisz się na newsletter

*** [ Opowiedz mi jeszcze ]

Opowieściom z dzieciństwa

wiersz ten poświęcam

Opowiedz mi jeszcze

o dawnych bohaterach,

co zbroczeni krwią,

w obliczu niebezpieczeństwa

na ratunek udawali się ludzkości,

i o tym, jak płatkami kwiatów bogowie

obsypywali ich dając wyraz swego uznania,

jakby to nie od nich losu zrządzenie zależało.

*

Wielcy herosi, niezwyciężeni…

Jak ich bogowie odchodzili,

wtapiając się w strukturę czasoprzestrzeni,

choć wszystkich ziemia czule nosiła

po krągłościach swych obnażonych

muskając imiona zapomniane

i jak ty, tato, opowieści dla nich snuła.

Na te ziemskie łany wróć mi więc

i o dawnych bohaterach opowiedz jeszcze…

O strażaku tacie

Mój tata

to bohater

jego odwaga

ocaliła życie

kilku niewinnym

ludziom

zapadający się strop

przeszkodził mu wynieść

ostatniego chłopca

mój tata

jak na bohatera przystało

nie żyje

Zdobycie Olimpu

Ostatni krzyk świtu

otworzył drzwi na taras

jeszcze wczoraj

był tu dom starców

dziś już tylko

zbezczeszczone

skały Olimpu

trzęsącą się ręką

ktoś

wydrapuje na ławce napis

„byłem tu. zeus”

*** [ W poczekalni wymarłych bogów ]

W poczekalni wymarłych bogów

imiona ryte są na ścianach

z wielką pieczołowitością.

Weterani podniebnej potęgi

leczą się tu z kompleksu czasu

a wygrawerowani w sercach wyznawcy

śpiewają hymny ku czci ich wielkości.

Tu mogą być sobą

w terapii grupowej odnajdywać

przemijalność słów świętych ksiąg

odradzać się na nowo.

*** [ dwukropek oczu ]

dwukropek oczu

wykrzyknik nosa

starość jak znak

zapytania

śmierć jak kropka

nad…

*** [ Kiedy miłość zaczyna się zbroić ]

Kiedy miłość zaczyna się zbroić

pocałunki chowają się w okopach.

W ich miejsce pojawiają się słowa,

które tkają coraz większą sieć,

aby wychwytywać najmniejszą nawet obelgę.

*

Czułość przedwcześnie dojrzała mężnieje

w palcach zaciskającej się pięści.

Kiedy miłość się zbroi

dzieci idą na rzeź.

Tryptyk o snach

I

Powieki, choć zamknięte

nie śpią

oddech — zbyt mocno naruszany

czyjaś ręka zagłębia się

coraz niżej

to tylko sen

to tylko sen

Umieranie na fotelu

Odgłos tłuczonego szkła

po schodach biegnie zapaść serca

ja umieram na fotelu

za oknem

dzieci grają w piłkę

grają o moje życie

zwyciężają na razie

lecz czyja to drużyna

pies umiera obok

jak kłębek nici

deszcz kropi o niczym

ja umieram leżąc

deszcz zaczyna padać

dookoła fetor zwęglonych marzeń

przestali grać w piłkę

ktoś cicho klnie

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.