Uknuta wendetta - Adrian Ciepał
«
»
Reflow text when sidebars are open.
Pewnego wieczoru dwójka przyjaciół spotkała się w mieszkaniu Adriana, po jego powrocie z pracy.
- Cześć co tam u ciebie słychać? Proszę wejdź rozgość się? - zapytał Adrian chcąc dowiedzieć się jak przyjaciel sobie radzi proponując mu, żeby czuł się u niego jak u siebie.
- W porządku, mimo braku pracy. Jedynie odrobinę na nudę narzekam, gdyż chciałbym, żeby coś już się działo w moim życiu.
- odpowiedział Kacper narzekając na monotonię, która już zaczyna mu przeszkadzać
- Dobrze ciebie rozumiem już pół roku jak nic się nie dzieje i spokojnie sobie żyjemy tak z dnia na dzień. Przydałoby się coś z tym zrobić. - odpowiedział Adrian również niezbyt zadowolony ze zbyt długo trwającej nudy i monotonii w jego życiu codziennym,
po chwili jednak zadzwonił dzwonek do drzwi, który przerwał rozmowę przyjaciół.
- Kogo to niesie? - pomyślał zaciekawiony Kacper.
- Już idę otworzyć. - odpowiedział Adrian kierując się w stronę drzwi.
Popatrzył przez dziurkę i zobaczył wchodzącego, po schodach listonosza.
Otworzył drzwi i ku jego zdziwieniu przed nim ukazała się bardzo znajoma postać.
- Przepraszam ma pan coś dla nas, że dzwoni? - zapytał poirytowany Adrian chcąc usłyszeć od listonosza wyjaśnienia.
Niestety nie zdążył nic usłyszeć, gdyż listonosz już był w trakcie schodzenia po schodach i nie odwrócił się w stronę Adriana, po czym zniknął całkowicie z pola widzenia.
- Ciekawe, czy w ogóle coś dla mnie jaśnie pan raczył zostawić? - zapytał retorycznie Adrian zdenerwowany zachowaniem listonosza.
- No to idź sprawdź inaczej się nie dowiesz. - powiedział Kacper proponując jednak sprawdzenie skrzynki pocztowej.
Słuchając dobrej rady przyjaciela Adrian postanowił wyjść z mieszkania.
- Wychodzę na chwilkę. Poczekaj tu na mnie. - powiedział Adrian, następnie zamykając drzwi.
- Dobrze tylko szybko wracaj. - odpowiedział Kacper pośpieszając przyjaciela jak i będąc również ciekaw, czy cokolwiek ten listonosz zostawił.
Po około pięciu minutach do domu wrócił Adrian.
- I jak masz coś? - zapytał Kacper ciekawy efektów jakie przyniosło sprawdzenie skrzynki pocztowej.
- Wiesz co i tak i nie. - odpowiedział tajemniczo Adrian.
- Jak to można coś mieć i nie mieć wyjaśnij dokładniej, o co ci chodzi? - odpowiedział Kacper poirytowany odpowiedzią przyjaciela, z której nic nie zrozumiał.
- Normalnie tak gdyż znajdował się pewien list w skrzynce.
- odpowiedział Adrian.
- To czemu powiedziałeś, że nie? - zapytał Kacper nie rozumiejąc co miał przyjaciel na myśli mówiąc, że nic tam nie było.
- Dlatego, ponieważ listonosz go nie zostawił, bo nie ma na nim adresata. Ktoś musiał go sam bezpośrednio podrzucić do mojej skrzynki. - wyjaśnił swoją wcześniejsza wypowiedź Adrian.
- Ciekawe kto tobie go podrzucił i jak długo już tam w skrzynce leży? Dobrze, że ten listonosz raczył przyjść i skłoniło to ciebie do sprawdzenia tej skrzynki. - powiedział Kacper ciesząc się jednak, z pojawienia listonosza gdyż mogliby do teraz nie wiedzieć, że ktoś wrzucił Adrianowi list.
- No też ciekaw jestem i już go otwieram. - powiedział Adrian siadając obok Kacpra w miedzy czasie otwierając list, a następnie przeczytał jego treść, która brzmiała następująco.
"Mam pewną sprawę i chciałbym zobaczyć się z tobą i twoim przyjacielem. Wy mnie nie znacie, ale ja wiem o was wystarczająco dużo dlatego proponuje spotkanie jutro o dwudziestej w parku. Więcej wyjaśnię na miejscu. Nie martwicie się o to, czy mnie poznacie ja was poznam. Liczę na wasze przybycie do zobaczenia".
- Kurcze sprawdzaj szybko dzień kiedy mieliśmy iść się z nim zobaczyć. - powiedział Kacper zaszokowany wiadomością od nieznajomego faceta.
I wtedy Adrian wziął do ręki list i przestudiował go dokładnie, po czym okazało się, że przyjaciele mieli dużo szczęścia.
- Patrz ten list leży od wczoraj. - odpowiedział Adrian sprawdzając dokładnie datę spotkania.
- No to znaczy, że to już dziś mamy się z nim spotkać? - zapytał Kacper chcąc usłyszeć potwierdzenie ze strony przyjaciela.
- To szybko lecimy, bo niedużo zostało nam czasu, a ciekaw jestem co z tego wyniknie. - odpowiedział Adrian kierując się w stronę drzwi.
Wsiedli razem na motor i popędzili szybko w stronę parku, po około trzydziestu minutach dotarli na miejsce.
- Patrz nikogo tutaj nie ma. - stwierdził Kacper zdziwiony widząc same puste ławki dookoła.
- Bez przesady. Cierpliwości ma jeszcze piętnaście minut przyjechaliśmy za wcześnie. - odpowiedział Adrian uspokajając niecierpliwego przyjaciela.
Czekając na nieznajomego faceta postanowili wspólnie się rozsiąść na jednej ze stojących pustych ławek w parku. Minęło około dwadzieścia minut i dalej nic się nie działo.
- Kurczę dobrze ty te daty sprawdziłeś. Na pewno dziś miał się z nami zobaczyć? - zapytał Kacper w głębi coraz bardziej przekonany o tym, że ktoś musi robić sobie z nich jaja.
- Wiesz posiedzimy jeszcze piętnaście minut, jeśli nie przyjdzie wracamy do domu. - zaproponował Adrian mając jednak w głębi nadzieje, że tajemniczy facet się pojawi.
- No dobrze, ale ani minuty dłużej. - odpowiedział Kacper okazując swoją niechęć do ludzi spóźniających się.
Po wypowiedzi Kacpra nie upłynęło nawet pięć minut, po czym w oddali przyjaciele zauważyli pewną postać.
- Popatrz tam ktoś idzie? - zapytał Kacper próbując zaciekawić przyjaciela zbliżającą się w ich kierunku nieznajomą osobą.
- No rzeczywiście tylko nie patrz się tak natrętnie w jego kierunku. Niech sam podejdzie i zagada jak tego chciał. - zaproponował Adrian odrobinę chcąc ostudzić nadpobudliwy charakter przyjaciela, po czym osoba skierowała się w kierunku dwójki przyjaciół. Będąc już około trzech metrów od nich stało się coś czego nikt się nie spodziewał.
- Dzień dobry to pan był z nami umówiony dziś na spotkanie? - zapytał Kacper nie wytrzymując i chcąc jak najszybciej się dowiedzieć kim jest ten człowiek.
- Przepraszam pan mnie chyba z kimś pomylił ja tu tylko w parku sprzątam. - wyjaśnił facet kierując się dalej przed siebie w głąb parku.
- Kurczę już nic z tego nie rozumiem to gdzie on się do diabła podziewa. - odpowiedział zdenerwowany Kacper odrobinę poirytowany zaistniałą sytuacją.
Darmowy fragment