Tomik dedykuję moim przyjaciółkom:

Eli Wojt, Grażynce Kielińskiej, Kasi Strzelec, Hani Szwackiej i Ani Zyznawskiej

Nadzieja.... Nadzieja i wiara w lepsze jutro są tym czego wszyscy potrzebujemy, tym co pozwala żyć i budzić się rano z myślą, że warto wstać. Czasem trudno nam znaleźć w sobie choćby maleńkie ich zasoby.

Utwory, które prezentuję są odzwierciedleniem różnych nastrojów i refleksji. Czasem mroczne, czasem prawie euforyczne. Tworzą kalejdoskop codzienności i tego co ona niesie. Przewijają się przez nie motywy marzeń i nadziei, które malują tytułowe odcienie.

Myślę, że w tym tomiku znajdziecie Państwo odbicie własnych emocji, a może też nadzieję...

Życzę miłej lektury!

Hanna Krugiełka

* * *

Za zasłoną porannej mgły W gąszczu bezlistnych krzewów Schowała się szczera tęsknota Płacze rzewnie szumem wiatru i Siwieje płatkami śniegu Marznie głęboką samotnością Niemo przyzywa kochanka

Opuszczona zasypia Przytulając się do Zimnej pustką ziemi

* * *

Roztopiona ziemia pachniała krokusami, słońce patrzyło na nią wzrokiem magnata. Szłam smutnymi krokami, zmęczona życiem, wyrywając z pamięci okruchy szczęścia. Nieśmiało uśmiechnęła się do mnie blada stokrotka.

* * *

smakuję słowa niedopowiedziane

chwila rozmowy brzmi echem wspomnień

radość wystrojona w optymizm

spaceruje w blasku marzeń

* * *

Czekała na niego domem wysprzątanym, pachnącym obiadem. W ciemnym korytarzu puste kroki.

KUPIĘ DOROŻKĘ

Kupię dorożkę zapakowaną marzeniami

Z końmi pełnymi radosnych snów

Woźnicą uśmiechniętym kolorowo

Pojadę moją wyjątkową dorożką

W świat dobrych niespodzianek

Wspaniałych ludzi i szczęśliwych zdarzeń

Kupię dorożkę, dorożkę zaczarowaną

Postawię ją na starym kredensie

Aby czasem pomknąć w nieznane

* * *

Grał kolorami, śpiewał słońcem, mówił księżycem.

Zakwitł w zimową biel niczym diament

niespodziewanie znaleziony w cukiernicy.

Uśmiechnął się ciepło i zniknął.

Nikt nie wie kim był.